Piloot tussen de Papua's

Samen met zijn vrouw Jessica (26) en kinderen, Chris (4) en Roze (3), woont hij in Wamena, een stad op Papua. "Wamena is een echte Derde Wereldstad. De zendingskerk op Papua heeft tegenwoordig twee internaten - één voor jongens, één voor meisjes - waar de christelijk studenten onderdak vinden. Jeugdwerk is voor die jongeren heel belangrijk. Waarschijnlijk komt Gert Guiljam naar Wamena om zich daar meer met jeugdwerk bezig te houden. Heel belangrijk. Jongeren op straat snuiven lijm, komen in aanraking met porno, zien bioscopen. Ook de islam is volop aanwezig." Het echtpaar maakt in Wamena deel uit van de GJPI, de gemeente die uit het zendingswerk is ontstaan.

De MAF heet zeven bases in Papua, waarvan die in Wamena vooral wordt gebruikt door de ZGG en De Verre Naasten (DVN), de hulporganisatie van de Gereformeerd Vrijgemaakte kerk. "Oikonomos heeft daar huizen gebouwd en een hangar voor de vliegtuigen, samen met DVN en de ZGG. Dat was de grote droom van Len van Wingerden, een MAF-piloot van de Gereformeerde Gemeenten. Hij heeft het nooit meegemaakt omdat hij in 2000 overleed." Van Wingerden werd uitgezonden vanuit de Gereformeerde Gemeente van Lynden in de Verenigde Staten (VS) en verving piloot Mike Meeuse.

Het materieel voor de huizen en de hangar werd met grote Hercules-toestellen ingevlogen. Voor Geerten was die afhankelijkheid van vliegtuigen niet vreemd. Hij groeide op in Papua, waar hij de eerste veertien jaar van zijn leven doorbracht. "Ik zag geen auto's, alleen vliegtuigen." Terug in Nederland volgde hij de Havo en ging daarna naar de HTS voor de opleiding 'operationele vliegtuigtechniek'. In zijn derde leerjaar liep hij stage bij de MAF. "Ik zat met de vraag: zal ik zendingsvlieger worden of piloot in de grote luchtvaart? Op Schiphol zou ik in het laatste geval een saaie stageplaats krijgen. De MAF had op Papua een stage-

plaats. Ik ben daar naar toegegaan en heb er veel geleerd. Van vloerenvegen tot plaatwerk, aan alles heb ik geroken."

In die tijd werd het Geerten duidelijk dat de Heere hem bij de MAF wilde gebruiken. "De Heere bepaalde mij bij Lukas 18, de geschiedenis van de rijke jongeling. Voor mij werd het toen duidelijk. Ik geloofde dat de Heere mij in de vliegerij wilde gebruiken met mijn gaven."

Terug in Nederland maakte Geerten de HTS af. Toen hij op het punt stond zijn opleiding te beginnen, werd hij gebeld. Van de opbrengst van de Zeeuwse oud-papierinzameling kreeg hij 10.000 gulden voor de opleiding. "Zomaar. Ik wist nergens van. Dat was een hele bemoediging."

is 'Take-off'

Zijn studie gaf Geerten deels in Nederland vorm. door zelfstudie. Op vliegveld Midden-Zeeland werkte hij drie jaar als monteur en maakte rondvluchten om zo aan zijn vlieguren te komen. Zijn vader, de predikant C.G. Vreugdenhil, verkocht boeken om de studie van Geerten te betalen. "Geld is uiteindelijk nooit een probleem geweest" stelt Geerten, als hij terugkijkt op zijn opleiding. En dat terwijl de vliegersopleiding niet minder dan € 100.000 kostte.

Samen met Jessica volgde Geerten een trainingskamp in de Verenigde Staten. In Idaho vloog Geerten tussen hoge bergen en landde op smalle strips. Een intensieve opleiding met drie vliegtuigen, vier instructeurs en zes leerlingen.

Na de VS volgde een taalstudie in Bandung en in 1998 landde het echtpaar in Wamena. "Wij hadden aangegeven dat graag te willen. Maar als er op Papua geen plaats was geweest voor een piloot had ik ergens anders heen gemoeten."

Met vliegbrevet op zak moest Geerten daar nog veel leren. "Eerst vliegen naar de grote posten met de makkelijke strips. Een piloot mag niet landen op een strip als hij er nog nooit zonder instructeur is geweest. Een vlieger moet op iedere strip moet vijf keer een landing en 'takeoff' hebben gedaan." In een gebied met zo'n 120 strips zijn dat veel vluchten in de rood-wit-blauwe Cessna's 206. Het dagelijks werk van Geerten is verspreid over vijf dagen. Op Papua is een piloot tegelijk monteur. "Ik heb mijn eigen 'kist' in onderhoud, de PK-MAR. Om de twee, drie weken - na vijftig vlieguren - krijgt het toestel een grote onderhoudsbeurt van zo'n twee, drie dagen. Die bestaat uit verschillende inspecties van de motor, de roeren of het landingsgestel. Na 1 600 uur vliegen krijgt het toestel een nieuwe motor."

Vliegend varken

Vier, vijf vluchten maakt Geerten per dag naar verschillende posten. "Eén van de leukste dingen is het vliegen van mijn vader. Die komt zo nu en dan op Papua voor cursussen voor de predikanten en evangelisten van de kerk op Papua, de GJPf. En vanuit Bomela, Langda en andere plaatsen vlieg ik dan de predikanten naar Pass Valley, waar de cursus wordt gegeven. Voor het eten geeft iedere gemeente een varken. Met de pootjes vastgebonden gaat die onder in het vliegtuig, samen met zoete aardappelen en groenten." Ook visitatoren, deputaten van de zending vliegen met Geerten mee. "Voor Papua's reken ik zestig kilo per persoon, voor westerlingen negentig"

Het werk in Papua is niet zonder risico. Aangrijpend was het verongelukken van zijn collega Neil Roessler, piloot bij de collega-organisatie Helimission. "Neil vloog nog niet zo lang solo. Toen hij met zijn toestel in slecht weer kwam, is hij waarschijnlijk zijn oriëntatie kwijtgeraakt. Vlak voor een bergtop heeft hij geprobeerd zijn helikopter nog op te trekken, maar heeft de berg met zijn staart geraakt. De staart brak af en Neil is een paar honderd meter naar beneden gevallen en te pletter geslagen op een boomstronk." Door het zendertje in de staart van de heli werd het wrak uiteindelijk gevonden. "Hij was getrouwd en had twee heel jonge kinderen."

Teveel geladen

Zelf heeft Geerten ook twee benauwende ervaringen gehad. "Zoals alle piloten van de MAF vlieg ik ook met éénmotorig toestel. Zo'n motor heeft een benzinepomp die aan de motor is gekoppeld en een elektrische extra pomp, voor de veiligheid. Op een keer, toen ik op weg was naar één van de posten, stopte mijn motor er mee. Ik vloog hoog en dan kan een vliegtuig nog zo'n zeven mijl doorvliegen in een glijvlucht. Toen ik de elektrische pomp aanzette, pakte die meteen en sloeg de motor weer aan. Ik ben direct omgekeerd naar Wamena en na de landing bleek achterin allemaal benzine te liggen."

Pas achteraf besefte Geerten het gevaar goed. Dat was anders toen hij net "een jaar of zo" aan het werk was. Tijdens een vlucht naar twee posten in het laagland checkte hij keurig het gewicht van de grote brokken sago die hij mee moest nemen. "Op papier klopte het. Maar toen ik op de strip bezig was met het opstijgen, kon ik niet loskomen van de baan. Pas op het laatste moment ging de kist de lucht in, vlak over de eerste bosjes. Met knikkende knieën zat ik in het vliegtuig. Terug op de basis bleek ik teveel te hebben geladen. Ik had het na moeten wegen."

Ondanks de gevaren biedt het werk Geerten veel voldoeding. "Het is prachtig werk, met een meerwaarde: betrokkenheid bij de verbreiding van Gods Woord. Het vliegen is erg afwisselend en een piloot is veel met mensen bezig. Ik kom op posten, help mensen en praat met de werkers. Woord en daad gaan zo samen." Voor zijn vrouw is het moeilijker. "Die is altijd thuis en moet heel de boel draaiend houden." Af en toe neemt Geerten Jessica mee op een vlucht. "Onlangs nog op een medische vlucht, toen een kindje in het vuur was gévallen. Dan zie je waarom je het doet."

Sanclor van Leeuwen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen