Verlangen naar Zijn komst

Wouter constateert dat Kerst in Nigeria als heilsfeit niet zo'n grote plaats heeft bij de mensen. "De periode rond de jaarwisseling is vooral een feestperiode waarin iedereen naar zijn eigen dorp teruggaat. Dat is ook de periode waarin de meeste huwelijken worden gesloten en de bondsdagen worden gehouden." Die algemene feeststemming is herkenbaar in Nederland volgens Wouter. "Weinig mensen betrekken de feeststemming op het heilsfeit Kerst." De westerse invloeden, zoals vuurwerk en kerstkaarten, nemen in de stad toe. Jongeren nemen dat ook mee als zij naar het dorp komen.

Ook in Papua zijn er in de steden steeds meer kerststallen met harde muziek. Volgens Jette is dit "gelukkig nog niet echt doorgedrongen op de posten". Al is de sfeer totaal anders; er is geen sneeuw, geen kou en wat al niet meer. De rijkdom van het Evangelie is niet gebonden aan de omstandigheden waarin het gebracht wordt. "Het is geen verhindering om stil te staan bij de rijkdom van het kerstevangelie" volgens Jette. In Papua is het bijvoorbeeld weer heel gemakkelijk om je een voorstelling te maken van een kindje wat in doeken gewonden wordt. "De kinderen worden hier geboren in een hut en ook in lappen of doeken gewikkeld."

Vergeten

De rol die de geschiedenis heeft in de kerstvieringen van een land zijn in Ecuador heel duidelijk te zien. Het land was in de zestiende eeuw voornamelijk een rooms-katholiek land, waarin de roomse leer mengde met de godsdienst van de oorspronkelijke indianen. Vanaf de vorige eeuw kwam er steeds meer van de cultuur en leefwijze van Noord-Amerika. Nu zijn de westerse (kerst)gewoonten ook in Ecuador de gewoonste zaak van de wereld. Over de gewoonten binnen de protestantse gemeenten vertelt Raymond: "Er wordt veel aandacht geschonken aan de kerstviering. De christenen komen op kerstavond - 24 december - samen om de geboorte van de Heere Jezus te herdenken. Deze kerkdienst is een speciale dienst waarbij de hele gemeente betrokken is, waar het Woord centraal mag staan, en waar ook extra aandacht wordt gegeven aan de buitenkerkelijken die dan vaak aanwezig zijn. Na de dienst wordt er een gezamenlijke maaltijd gehouden met kerstbrood en chocolademelk. De eigenlijke kerstdag, 25 december, is een dag waarop de Ecuadoraanse families bij elkaar thuis op bezoek gaan en zijn er in de kerken geen diensten. Het is wel een vrije dag en 26 december is weer een gewone werkdag. Veel kerken zoeken tijdens deze dagen de armsten op uit de samenleving door bijvoorbeeld voor en met hen samen te zingen en hen wat aan te bieden. Het enige geschenk wat veel kinderen tijdens een jaar krijgen is het kerstcadeautje van de kerk."

Dat de exacte data er niet toe doen is ook Wouter van mening. "De Heere Jezus is waarschijnlijk in het voorjaar geboren, niet in december. Voor mij valt 25 december als datum dus zeker onder 'traditie' en niet onder de 'dingen die onder ons volkomen zekerheid hebben'." Belangrijker is het voor hem dat de heilsfeiten wel regelmatig aan de orde komen. Dat is het positieve van een kerkelijk jaar. Het idee van 'kerkelijk jaar' leeft in christelijk Nigeria niet zo sterk. Tijdens de adventstijd wordt dan nog wel eens vergeten om over 'gepaste' teksten te preken. Tweede feestdagen zijn in Nigeria onbekend. Op eerste Kerstdag wordt vaak wel iets gedaan door de kinderen van de zondagsschool. Wouter: "Vaak zeggen ze bijvoorbeeld hele stukken van de Bijbel op. Bijvoorbeeld Genesis één of de Tien Geboden."

De mensen in Papua beginnen al vroeg te praten over het naderende Kerstfeest volgens Jette. Het samenbindende element is voor hen heel belangrijk. Als gemeente wordt de eerste Kerstdag gevierd. "Heel belangrijk is de gezamenlijke maaltijd. Dan wordt er rijst gekookt en is er een maaltijd uit de kookput. Al heel vroeg gaat de kerkbel en wordt de eerste kerkdienst gehouden. Daarna gaan de groenten en het vlees in de kookput, die daarna dicht gaat om gaar te worden. Als het even kan zit er ook een varken in de put. Dan wordt de tweede dienst gehouden. De maaltijd met de hele gemeente kan daarna beginnen."

Dat samen delen van de maaltijd heeft ook plaats in Nigeria, "ledereen kookt een grote hoeveelheid rijst met vlees. De kinderen brengen het dan in porties rond naar de buren, ledereen kan bij elkaar binnen lopen en eten krijgen." Dat iedereen wat heeft om mee te delen aan anderen en genoeg heeft vindt Wouter het mooie aan deze gewoonte.

In de sloppenwijken van Portoviejo noemt Raymond naast de maaltijd nog een ander samenbindend element. Het spreekt hem altijd aan dat bezoekers zich al zo snel persoonlijk betrokken voelen bij het werk op de zendingspost. "Ze komen niet alleen om te gaan zitten en luisteren, maar veel mensen willen ook zelf graag helpen. Zij zetten samen met ons activiteiten op. ledereen draagt daarom op eigen spontane wijze een steentje bij aan het zendingswerk. Dat geldt vaak ook voor de opzet van de kerkdienst. De één leest een gedeelte uit de Bijbel voor, wat anderen zingen samen, een derde zorgt voor het eten en weer anderen delen de liturgie uit. Iedereen kan erbij betrokken zijn, dat vind ik mooi."

Dicht bij de kern

In het alfabetiseringswerk kan Jette het kerstevangelie dichter bij de mensen brengen. "We hebben een boek gemaakt met het kerstverhaal. Op iedere bladzijde staat een plaat met daaronder het verhaal. Dit wordt voorgelezen in de leesklas en ze kunnen het ook gebruiken op de zondagsschool. Alles is geschreven in de stamtaal en dat brengt het heel dicht bij de mensen." De kinderen van Pass Valley, waar Jette woont, mogen in december in de leeszaal iets kleuren of een werkje maken over Kerst. Al steekt zij daar haar tijd in, toch meent Jette dat zij "als juf in Nederland en Papua drukker was met het kerstprogramma dan nu".

De mensen die Raymond in zijn werk ontmoet mogen dezelfde Boodschap horen. "Net als in Nederland hebben we eerst de adventszondagen waarin de geboorte van de Heere Jezus wordt voorzegd en daarna ook wordt vervuld! Het Oude Testament is zo enorm verweven met het Nieuwe Testament. Dat is een belangrijk aandachtspunt in mijn werk. Ik probeer de mensen steeds te wijzen op het wonder van Christus' geboorte: dat Hij zich zo heeft willen vernederen om zondaren, of zeg maar gerust vijanden, de vrede aan te kunnen bieden."

Al verschilt de boodschap ten diepste niet met de preken in Nederland, de manier waarop Raymond mag vertellen wel. "De meeste mensen die ik ontmoet weten nog zo ontzettend weinig van de Bijbel en van de noodzaak om een nieuw leven te kennen. Het kerstevangelie mag ik dan heel eenvoudig uitleggen. Dat houdt me dicht bij de kern."

"Het is een wonder dat de Heere Jezus wilde komen voor verloren zondaren. Het is een wonder dat Hij in dat Evangelie in Izi wilde komen." Dat wonder staat voor Wouter voorop. Dat brengt de kerstboodschap vlak bij zijn werk als zendeling. "God zond Zijn Zoon als Zendeling. Nu zendt Hij nog mensen naar alle delen van de wereld om dat Evangelie van Gods zendingswerk te verkondigen. Wie aangeraakt is door Gods liefde in het zenden van Zijn Zoon, zal zeker nadenken over de rol die de Heere in de voortgaande opdracht van zending voor hem of haar heeft."

Veel trekt mensen af van de eigenlijke kerstboodschap. Sfeer, materialisme en zelfs onderlinge verbondenheid. Niet alleen op de zendingsvelden, maar ook in Nederland. Kerst vieren zonder het Kerstkind persoonlijk te kennen is leeg. "Het is tevergeefs, het is verloren tijd en het zal op Gods tijd tegen je getuigen" vat Raymond samen. Eens zal op die grote morgen de Heere Jezus opnieuw komen. Niet als Kind maar als Rechter en Voleinder. Kleur of ras is dan niet belangrijk, maar of je Hem persoonlijk kent. De vervulling van de kerstbelofte wijst heen naar Christus' tweede komst. "Daar kan ik wel eens naar verlangen!"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen