Ingroeien

Evangelisch en reformatorisch: duel of duet? Die vraag stond centraal op een symposium van de Christelijke Hogeschool Ede (CHE). Terecht klonk er tijdens de forumbespreking bezorgdheid. Is er straks alleen nog de evangelische solostem? Is er in Ede voldoende oog voor de reformatorische studenten? Herkennen jongeren uit onze gezinnen nog iets van de opvoeding thuis? Wat doet de CHE er aan om te zorgen dat de gereformeerde traditie voor de studenten een levende traditie blijft? Intussen is er ook een andere kant. CHE-docent Nico van der Voet zei het zo: "Wij merken dat veel reformatorische studenten niet zo sterk in hun schoenen staan. Ze zingen al vrij snel mee met hun evangelische medestudenten. Waar blijft het eigen geluid?"

Belangrijke vraag. Voor mij zet het opnieuw een streep onder onze roeping om jongeren te helpen in te groeien in de eigen traditie. Ouders en opvoeders hebben hierin een belangrijke opdracht. 'Inscherpen, voor-leven, samen-spreken en heenwijzen'; dat zijn werkwoorden. Ook in het jeugdwerk en het studentenwerk. Met de armen over elkaar komen we er niet. Ik ben ervan overtuigd dat het ten diepste genade is om het lied van de belijdenis op de juiste toonhoogte te zingen.

De Heere wil echter middelen gebruiken. Daarom is kerkelijk jeugdwerk zo belangrijk. Een open gesprek over de Bijbelse waarheden bij het licht van de belijdenis is vormend en toerustend.

Dat jeugdwerk is waardenvol, ook voor jou. Let op jezelf en op de leer; volhardt daarin; want dat doende zul je jezelf behouden, en die je horen. (1 Timotheüs 4: 16).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen