Kinderen van het licht

Het is mijn bedoeling de vermaningen van Paulus omtrent het christelijk huwelijks-, gezins- en maatschappelijk leven te bespreken. Deze vermaningen staan niet op zichzelf. Zij maken ergens deel van uit. Daarom willen we eerst aandacht besteden aan de context van deze opwekkingen. Het uitgangspunt voor deze vermaningen is te lezen in Efeze 5: 8. De apostel zegt daar van de christenen: Want gij waart eertijds duisternis, maar nu zijt gij licht in den Heere. Wat is de nieuwe geboorte een geweldige verandering! Het is een komen vanuit de duisternis tot het licht. De zonde heeft ons allen in duisternis gebracht. Toch is er naast dit algemene ook altijd iets persoonlijks aan de duisternis waarin de christen voor de bekering was. De één is geroepen uit de duisternis van onwetendheid, de ander uit de duisternis van wellust, drankzucht, geldzucht, sportverdwazing, dwaling of eigengerechtigheid. Wat een ontferming van God om Zijn hand uit te strekken en ons uit al die duisternissen te roepen! De Heere had ons ook kunnen laten voorthollen op de weg die wij gekozen hadden. Op de christen is het echter van toepassing: maar nu zijt gij licht in den Heere. De Heilige Geest heeft de gelovige verlicht. Dit is geen licht buitenom het Woord van God. Het is licht om de dingen te verstaan die in de Schrift geleerd worden. Door deze verlichting van de Heilige Geest verstaan we wat God in Zijn Woord over de gevallen mens zegt. We kijken dan als het ware in een spiegel en zien in de spiegel van Gods Woord en Wet wie wij zijn voor God in ons hart en leven. De apostel bedoelt met dit licht echter vooral de kennis van de weg der zaligheid door Jezus Christus. Toch mogen we terecht eerst op de verlichting van onszelf in onze ellende wijzen, want genezing kan slechts plaats vinden waar de kwaal is ontdekt. Het licht van het Evangelie heeft in de harten van de christen geschenen. De boodschap van Christus de Gekruisigde heeft de gelovigen verlicht en kennis gebracht van Gods vergevende liefde in Jezus Christus. Het is vanuit de kennis van het heil van Christus dat de apostel de gelovigen opwekt tot een nieuwe levenswandel. Paulus wekt niet op tot een christelijke wandel teneinde daardoor tot het licht te komen, maar omdat zij tot het licht gekomen zijn, moeten zij wandelen als kinderen des lichts. Ons wettisch hart draait de zaak nogal eens om en zegt: ik zal nauwgezet gaan wandelen en de plichten vervullen, dan zal God mij Zijn licht wel schenken. De oproep tot dienst van God vindt zijn uitgangspunt altijd in iets wat God gedaan heeft. Zo roept het leven onder het licht van het Evangelie, maar vooral het licht van de ontvangen genade, ons op tot dienen van God.

De christenen moeten tonen anders te zijn dan de wereld. Zij zijn geen kinderen van de nacht, maar van de dag en het licht. Zij moeten laten zien dat zij lichtkinderen zijn. Zij moeten dit tonen in goedheid, rechtvaardigheid en waarheid (vers 9). Men moet van ons kunnen zeggen: hij of zij is goed, rechtvaardig en waar. In Galaten 5: 22 worden wel meer vruchten genoemd, maar deze drie bestrijken de voornaamste levensterreinen. Zij zeggen meer van een mens dan drie door ons genoemde eigenschappen, zoals: gelaat, gewaad en gepraat.

Opmerkelijk is, dat de gelovigen ook in hun samenkomsten als gemeente moeten tonen dat zij kinderen van het licht zijn. (vers 19). De christenen hebben geen sterke drank nodig om in hogere stemming te geraken (vers 18). Zij zijn bezield door de Heilige Geest en bezitten ware blijdschap. Dit uiten zij allereerst in hun zingen. Overal waar christenen samenkomen wordt gezongen. Psalmen worden hier genoemd en lofzangen. Dit is het oudtestamentische lied. Geestelijke liederen of hymnen, daar zullen mee bedoeld zijn Romeinen 8: 31-39; gedeelten uit 1 Korinthe 15; 2 Korinthe 5: 17-einde; Efeze 5: 14 en andere passages uit de brieven van de apostelen, die als lofliederen gezongen werden. Zij dankten God de Vader te allen tijd voor de verlossing hen in Jezus Christus geschonken (vers 20). leder, die de samenkomst binnenkwam merkte: ik ben hier in het midden van mensen die ware vreugde, verlossing, toekomst en verwondering kennen. Ja, men merkte: God is in hun midden! Zouden buitenstaanders dit ook aan onze samenkomsten en ons onderling omgaan met elkaar merken?

Vragen

1. Waarom zou Calvijn het geloof 'een hemelse verlichting' noemen? 2 Korinthe 4: 6.

2. Wat zie je in de spiegel van de Wet en wat in de spiegel van het Evangelie? Romeinen 7: 6; 2 Korinthe 3: 18.

3. Wat is de Bijbelse drangreden tot het leven overeenkomstig Gods geboden? 1 Korinthe 6: 20; 1 Korinthe 7: 23.

4. Is zingen in de kerk belangrijk? Of zingen we 'ter verpozing'? Psalm 68: 5; Openbaring 14: 3.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen