JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Helpen in een wereld die bloedt uit duizend wonden

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Helpen in een wereld die bloedt uit duizend wonden

9 minuten leestijd

De grote kunststof collectebus komt als eerste het blikveld binnen als je de deur opendoet. Nog voor je gezien hebt wat er op de sticker staat die op de bus geplakt is, vraagt een vriendelijke stem: "Heeft u wat over voor de kankerbestrijding?" Je blik richt zich even op het vragende gezicht van de collectant, en dwaalt dan weer af naar de bus. Wat doe je? Geven? Of niet geven? De vragen schieten door je hoofd. Wat doen ze met het geld? Is het een 'goed' doel? Kan ik het beter aan een ander geven?

Het is goed mogelijk dat je in de week van zes tot en met elf september een keer zo bij de voordeur staat. In deze week organiseert het Koningin Wilhelmina Fonds voor de Nederlandse Kankerbestrijding - kortweg: KWF Kankerbestrijding - haar jaarlijkse collecte, die in heel Nederland plaats heeft. Het fonds is in 1949 opgericht op initiatief van Koningin Wilhelmina. KWF Kankerbestrijding strijdt voor minder kanker, meer kans op genezing en een "betere kwaliteit van leven voor mensen met kanker" en hun naasten. Het is belangrijk dat dit gebeurt, zo is te lezen op de website. "Kanker raakt ons allemaal. Eén op de drie mensen in ons land krijgt ooit kanker."

Het KWF gebruikt het geld dat het krijgt om onderzoek te doen naar kanker. Zo'n vijftig procent van al het projectgebonden onderzoek naar kanker wordt hiervan betaald. Verder leidt het artsen en onderzoekers op en geeft het fonds voorlichting aan patiënten. Ook begeleidt het kankerpatiënten en hun naasten.

 

Dijk aanleggen

Huisarts M. Bac uit Leerdam vindt dat het Fonds goed werk doet. "Het KWF geeft veel goede informatie en verschaft voorlichtingsmateriaal tegen geringe vergoeding. Hiervan kan iedereen gebruik maken ongeacht geloof of ras." Verder vindt hij het goed dat ze het onderwerp vaak op de agenda zetten en ook wijzen op het belang van preventie, zodat kanker voorkomen kan worden. "Het fonds vraagt bijvoorbeeld veel aandacht voor de gevaren van zonnen en roken." Ook vanuit christelijk oogpunt bekeken is het goed dat dit soort onderzoek gedaan wordt, zegt Bac. Alle mensen zijn onderworpen aan de gevolgen van de zonde en krijgen te maken met ziekte en dood. Maar "dat wil niet zeggen dat we dus maar lijdelijk en gelaten af moeten wachten wat ons gaat overkomen. We hebben daar zelf een grote verantwoording in en kunnen daar zelf veel aan doen."

De vraag of dit soort onderzoek wel of niet mag, is volgens hem te vergelijken met de vraag of je een dijk aan mag leggen om overstromingen tegen te gaan. Daar is het voor iedereen duidelijk dat je jezelf beschermt tegen het hoge water en de vloed door een hoge en sterke dijk aan te leggen. "Als we op die manier ons land en huis beschermen mogen we ook onze gezondheid wel beschermen door bijvoorbeeld gezonde leefstijl, voldoende bewegen, niet roken en goede hygiëne. Dat neemt helemaal niet weg dat je tegelijk kan geloven in de almacht en voorzienigheid van God. Anders zou je allerlei andere middelen ook maar niet moeten gebruiken."

 

Ons soort mensen

Hij vindt het dan ook goed als christenen dit Fonds (financieel) steunen. "We zijn niet geroepen om alleen mensen van ons soort te helpen maar goed te doen aan iedereen. De Heere Jezus gaat zelfs zover dat Hij zegt dat we onze vijanden moeten liefhebben."

De algemeen secretaris van het Deputaatschap tot Hulpverlening in Bijzondere Noden, ir. J. van Heteren, is het daar helemaal mee eens. Hij vindt dat er vaak misbruik wordt gemaakt van Galaten 6: 10 waar staat: Zo dan, terwijl wij tijd hebben, laat ons goed doen aan allen, maar meest aan de huisgenoten des geloofs. "In de eerste plaats moeten we de volgorde niet omdraaien: het woordje 'allen' staat voorop. Dat is de opdracht. In het binnenland: de asielzoekers, de daklozen, ouderen, in het buitenland: getroffenen door rampen, oorlogsgeweld of ook bij meer langdurige noden. Daarbij volgt dan een nadere specificatie ten aanzien van de hulpverlening: huisgenoten des geloofs moeten zeker niet overgeslagen worden."

Met de 'huisgenoten des geloofs' worden volgens hem niet de leden van een zelfde kerkgenootschap bedoeld. "Die waren er in de tijd van de Bijbelschrijvers nog niet. Hier wordt gedoeld op alle medegelovigen. Zo heeft ook Luther het vertaald. In de Lutherbijbel staat: Glaubens Genossen, wat geloofsgenoten betekent. Tot die 'huisgenoten des geloofs' behoren dus ook de medegelovigen in Peru, Soedan, Cambodja en Rusland."

 

Verkondiging

Van Heteren vindt niet dat bij het goed doen aan allen 'Woord' en 'Daad' tegenover elkaar staan. "Het deputaatschap tot Hulpverlening in Bijzondere Noden heeft, evenals de zending, als taak de verkondiging van het Woord van God." Maar verkondiging is toch eigenlijk alleen de prediking? "Ja, zo wordt het vaak gedacht, maar diaconaat heeft vanaf het begin van de kerk bij de verkondiging gehoord. De aansporing in Mattheüs 25 om de hongerigen voedsel te geven is evenzeer belangrijk als het zendingsbevel dat te vinden is in Mattheüs 28. De eigenlijke taak van de kerk is dus niet alleen verkondiging van het Woord, maar is ook met de Daad verkondigen dat de God van de Bijbel een barmhartig God is." De algemeen secretaris denkt dat de Woordverkondiging alleen vruchtbaar kan zijn als deze gepaard gaat met een dienende houding van de kerk. "Daarom mag de kerk het diaconaat nooit prijsgegeven aan particuliere liefdadigheid. Dienend was de aard van de Heere Jezus, dienend moet ook de aard zijn van de kerk."

Dat roept de vraag op of hulpverlening dan altijd moet plaatshebben vanuit een kerkelijk verband. "Dat de Daadverkondiging wezenlijk voor de kerk is, wil niet zeggen dat er geen plaats is voor niet-kerkelijk gebonden hulpverlening. Die kan een belangrijke aanvulling zijn op het diaconale werk dat door de gemeenten wordt verricht", zegt Van Heteren. Het diaconaat richt zich vooral op de enkeling of kleine projecten. Ze doet dat veelal via kerken waar het zich mee verwant voelt. Bij noodhulp is dat moeilijker te verwezenlijken. "Dan wordt er samengewerkt met andere kerken die in het betreffende rampgebied aanwezig zijn." De grotere particuliere organisaties zijn op een heel andere manier bezig. "Zij richten zich meer op ontwikkelingshulp en hebben veel grotere projecten dan het Deputaatschap. Het gaat daarbij veel meer om de verbetering van de economische situatie met als doel de armoede te verminderen." Deze organisaties werken in het buitenland meestal samen met bredere interkerkelijke organisaties. Van Heteren: "Soms is er een 'grijs' gebied tussen diaconale projecten en het werk van deze particuliere organisaties. Wat betreft de seculiere organisaties zijn er die erg veel zinvol werk doen, werk dat niet gedaan kan worden door kerkelijke of interkerkelijke organisaties. Vooral als er bijzondere specialistische kennis voor vereist is, zoals het onderzoek naar ziekten zoals het KWF voor kankerbestrijding, is dit het geval. Daarbij speelt de identiteit minder een rol. Soms is de moeilijkheidsgraad zo groot dat alle krachten moeten worden gebundeld en het werk vanuit een seculiere instelling moet worden verricht."

 

Dienen in de wereld

Dat er gegeven mag en moet worden als de collectebus wordt voorgehouden, is duidelijk. Maar daar mag het niet bij blijven, benadrukken Bac en Van Heteren. Als er zieken in je omgeving zijn, kan je met ze meeleven, zegt Bac. "Kijk of je iets voor hen kunt doen. Je kunt boodschappen doen en ze naar de dokter of het ziekenhuis brengen. Ook kun je hen een bezoekje brengen, belangstelling voor ze tonen en voor of met hen bidden als ze dat op prijs stellen." Van Heteren benadrukt dat het diaconaat veel breder is dan het werk van de diakenen en het werk van het deputaatschap. 'Diacona' wil zeggen 'dienen'. "De Heidelbergse Catechismus zegt zo mooi dat elk zich moet schuldig weten zijn gaven ten nutte en ter zaligheid van de andere lidmaten gewilliglijk en met vreugde aan te wenden." Concreet blijkt dat uit zorg voor bejaarden en dienstbetoon aan gehandicapten, asielzoekers, daklozen.

Hij ziet in zijn omgeving jongeren die dat beseffen. Ze zien dat carrière maken en consumeren een verkeerde levenshouding is. Ze geven hun zaterdagbaantje op om bezig te zijn met evangelisatie onder kinderen of vrijwilligerswerk bij gehandicapten. "Het geven van een beker koud water aan een dorstige geeft meer voldoening dan het drinken van een biertje op een mooi terrasje. Sommigen vinden hun plaats in de zending, anderen gaan naar het buitenland en geven hun tijd aan de leniging van de noden daar. Weer anderen vinden een dienstbare plaats in het eigen land. Zo krijgt de kerk een plaats in het dorp of in de wijk van de stad. Zo toont de kerk haar missionaire en haar diaconale taak in een wereld die door de zonden bloedt uit duizend wonden."

 


Kanker raakt ons allemaal

leder jaar sterven in Nederland bijna 40.000 mensen aan kanker. Dat is meer dan eenderde van het totale aantal sterfgevallen. De meeste patiënten overlijden aan longkanker en darmkanker. Daarnaast zijn er veel mannen die prostaatkanker krijgen. Bij vrouwen komt vaak borstkanker voor. Iemand heeft kanker als er ergens in zijn of haar lichaam, bijvoorbeeld in de longen, cellen ongeremd delen. In normale omstandigheden regelt en controleert het lichaam de celdeling goed. De informatie die hiervoor nodig is, ligt vast in de genen. Onze genen hebben wij van onze ouders geërfd. Dit erfelijke materiaal, ook wel DNA genoemd, komt voor in vrijwel elke lichaamscel.

Lichaamscellen kunnen echter door allerlei invloeden beschadigd raken. Door roken worden bijvoorbeeld de longcellen kapot gemaakt. Doorgaans herstellen 'repareer'genen deze schade. Maar een cel kan ook onherstelbaar beschadigd raken. De beschadiging kan leiden tot een aantal veranderingen in de genen. Hierdoor raakt de groei, de deling en de ontwikkeling van de cel ontregeld. Er ontstaat ongeremde celdeling en die leidt tot een gezwel. Dat gezwel kan goedaardig of kwaadaardig zijn. Als een gezwel, ook wel een tumor genoemd, goedaardig is, verspreidt die zich niet door het lichaam. Er zit dan een kapsel omheen. Een kwaadaardige tumor doet dat wel. Er kunnen dan in het hele lichaam nieuwe gezwellen ontstaan.

Als deze ongeremde celdeling niet gestopt wordt, overlijdt de patiënt. Dat kan door verschillende oorzaken gebeuren. Het kan bijvoorbeeld doordat het orgaan waarin het gezwel zit, uitvalt. Ook kan het gezwel andere organen wegdrukken waardoor die niet meer kunnen functioneren. Dit stervensproces is erg aangrijpend voor de zieke en familie en vrienden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 13 augustus 2004

Daniel | 37 Pagina's

Helpen in een wereld die bloedt uit duizend wonden

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 13 augustus 2004

Daniel | 37 Pagina's