Het koekje van oom Reinier

"Zo meiden, moet ik jullie nog helpen of kunnen jullie het wel alleen? " Lachend kijkt oom Reinier naar Sandra en Lianne. "Ik kan me niet voorstellen dat jullie helemaal alleen koekjes kunnen bakken! Ik hoop dat ze straks te eten zijn!"

Verontwaardigd kijkt Lianne oom Reinier aan. "Wij kunnen echt wel koekjes bakken, hoor! Wacht maar af, zulke lekkere koekjes hebt u nog nooit gegeten." "Nou, het zal mij benieuwen" en plagend laat oom Reinier er op volgen: "Weten jullie wel het verschil tussen peper en suiker? Straks krijg ik een peperkoekje in plaats van een suikerkoekje!" Lachend loopt oom Reinier naar buiten. "Pfff", doet Sandra, "wat denkt oom Reinier wel! Dat we niks kunnen? Nou, we zijn geen kleuters, hoor! We kunnen echt wel koekjes bakken!" Sandra en Lianne zijn nichtjes en ze logeren, net als bijna elke vakantie, bij opa en oma op de boerderij. En op de boerderij woont ook oom Reinier. Oom Reinier is helemaal niet zo oud en eigenlijk ook niet echt een oom, vinden Sandra en Lianne. Altijd als de nichtjes op de boerderij logeren zit oom Reinier hen te plagen en maakt hij allemaal grapjes. Hoor maar, nu ook: ze horen hem buiten bulderen van het lachen.

En dan klinkt de stem van oma: "Reinier, jij kunt alleen maar gek doen en anderen plagen." Ja, dat klopt wel, vinden Lianne en Sandra. Oom Reinier plaagt graag, maar toch moeten ze ook altijd weer om hem lachen. Net als nu. Van oma mochten Sandra en Lianne koekjes bakken en als ze dan thee gaan drinken, kunnen ze lekker de koekjes opeten. Maar oom Reinier gelooft natuurlijk niet dat Lianne en Sandra dat helemaal alleen kunnen. Nou, hij zal nog eens op zijn neus kijken! Opeens stoot Lianne Sandra aan. "Hé, San, ik heb een idee! Oom Reinier zit ons altijd te plagen. Zullen wij hem nu eens een keertje terug pakken?" Ha, daar is Sandra altijd wel voor te vinden! Oom Reinier te pakken nemen, dat is leuk! "Maar hoe dan?" Er verschijnen allemaal rimpels in Sandra's voorhoofd. Dat is altijd zo als ze heel diep nadenkt. Tja, wat moeten ze nu toch eens verzinnen? "Iets met de koekjes", vindt Lianne. "We moeten er iets doorheen doen. Iets wat héél vies is." "Nee joh", reageert Sandra, "dat niet, dan zijn gelijk alle koekjes vies. En dan moeten wij ook vieze koekjes eten!" Ja, daar heeft Sandra gelijk in. "Ik weet het", roept Lianne opeens heel hard. "Sttt", doet Sandra. "Je moet zachtjes doen, anders hoort oom Reinier het!" Oeps, geschrokken kijkt Lianne om zich heen. Zou oom Reinier het gehoord hebben? "Ik heb een idee!" fluistert ze. "We maken voor hem een koekje met peper erdoor en geen suiker! Dat zei hij toch zelf? Gewoon één koekje, de andere koekjes doen we wel met suiker. En het koekje met peper is dan voor oom Reinier. En dan zetten we er een kruis in met een mes, dan weten we dat dat koekje voor oom Reinier is." Opgewonden kijkt Lianne naar Sandra. Daar is Sandra het helemaal mee eens.

Dat moet vast gaan lukken! IJverig gaan de meiden aan de slag. Giechelend maken ze het beslag voor de koekjes klaar. Ha, wat zal die oom Reinier smullen van de koekjes! Als het beslag klaar is maken ze allemaal mooie vormen. "Nu het koekje voor oom Reinier nog", zegt Sandra en ze pakt de peperbus. "Hoeveel scheppen moeten er door?" vraagt Sandra. "Nou, ik denk twee", zegt Lianne aarzelend. "Anders proef je het misschien niet." En gelijk doet Sandra twee scheppen peper door het beslag van oom Reiniers koekje.

En dan wordt het tijd om oma te gaan roepen. Want oma moet de koekjes in de oven doen, dat mogen Sandra en Lianne niet zelf doen. "Oma, oma!" Roepend hollen de meiden naar buiten. Daar zit oma, helemaal alleen. Oom Reinier is zeker weer aan het werk gegaan. "Oma, de koekjes zijn klaar, ze kunnen in de oven!" Samen met oma lopen Sandra en Lianne weer naar binnen. Daar zien ze opeens oom Reinier de keuken uit komen. Hé, hij was toch zeker niet aan het werk! En even later staan de koekjes te bakken in de oven.

Als het tijd is om thee te gaan drinken zijn de koekjes klaar. Wat zien ze er mooi bruin uit en wat ruiken ze lekker! Snuivend komt opa de keuken binnen. "Mmmm, wat ruikt het hier lekker", zegt hij. "Zijn die koekjes allemaal voor mij?" "Nee!" zegt Lianne, "de koekjes zijn ook voor ons, hoor!" Lachend loopt opa naar buiten. "Komen de koekjes nog?" roept oom Reinier. "Of zijn ze soms mislukt en durf je ze niet te laten zien?" Nou, dat laten Sandra en Lianne niet op zich zitten. En glunderend komen ze naar buiten, in hun handen de schaal met koekjes. En bovenop ligt het koekje met het kruis erin, voor oom Reinier... "Oom Reinier, u mag als eerste een koekje pakken", zegt Sandra en ze wijst naar het koekje boven op de schaal. Het koekje met het kruis. "Nee", zegt oom Reinier. "Nee, dat gaat zo maar niet. Je moet altijd de oudere mensen eerst iets aanbieden. Hebben jullie dat nooit geleerd? En oma is hier het oudste, dus oma moet als eerste een koekje krijgen." En tegelijk pakt oom Reinier het bovenste koekje van de schaal, het koekje met het kruis en geeft deze aan oma. Geschrokken kijken Sandra en Lianne elkaar aan. Dit gaat fout, dit gaat helemaal fout! Oma krijgt het peperkoekje, dat mag helemaal niet! Die is voor oom Reinier! Maar ze kunnen er niks meer van zeggen, want oma stopt het peperkoekje al in haar mond...

wordt vervolgd

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen