Zomaar wat afvallen, had ze gedacht

Hoe heeft het zover kunnen komen? vroeg Laura, Nienkes zus, zich af. Nienke was toch nooit echt dik geweest? In de brugklas was ze begonnen met lijnen. "Een paar kilootjes eraf", had Nienke gezegd. "Dat kan toch geen kwaad?" Maar Nienke was niet gestopt na een paar kilo. Ze ging door, en streng ook. Steeds minder ging ze eten, terwijl ze elke dag een paar uur sportte. Zwemmen deed Nienke al, maar ze ging ook hardlopen, skaten en fitnessen. Toen ze zich thuis zorgen gingen maken, werd Nienke boos. Er was niets aan de hand! Laura snapte er niets van. Nienke werd steeds dunner en dunner, maar ze hield vol dat ze te dik was. "Meer eten? Ik heb helemaal geen honger. Ik heb vandaag zóveel gegeten!" Laura wist dat het nietwaar was.

Nienke keek in de spiegel. Ze draaide een rondje. Wat was ze dik! Ze prikte in haar buik. Daar moest nog minstens een paar kilo af. Nog meer gaan sporten dus! En vandaag had ze twee appels gegeten. Morgen hield ze het op één!

Toen Nienke instortte, werd ze opgenomen in het ziekenhuis. Ze woog minder dan 40 kilo. De dokter had hun verteld dat Nienke aan anorexia nervosa leed. Moeilijk klonk dat, vond Laura. De dokter had hen er van alles over verteld. Hij zei dat Nienke zich nog steeds dik voelde. "Dik?" riep Laura ongelovig. "Ja", zei hij, "iemand die anorexia heeft, ziet zichzelf niet meer zoals zij is. Ze ziet een heel dik iemand, terwijl ieder ander haar een graatmager meisje vindt."

Nienke dacht na. Zomaar wat afvallen, had ze gedacht. Ze wilde net zo mooi zijn als haar vriendinnen. Geen rood hoofd meer krijgen als de jongens met gym "Mollie" riepen. Ze vonden haar vast zo'n tut! Ze baalde ook enorm als haar moeder haar "Hollands welvaren" noemde. Geweldig had ze zich gevoeld toen er vijf kilo af was. Haar leuke nieuwe truitje paste precies. Maar het kon natuurlijk altijd beter, vond ze, dus ging ze er wat harder tegenaan. Harder leren zou ze ook, want die zesjes en zeventjes vond ze maar matig.

Laura schreef in haar dagboek: "De dokter heeft uitgelegd dat de meeste mensen die anorexia hebben, perfectionistisch zijn. Ze willen heel veel dingen heel goed doen. Ze willen er goed uitzien, leuk zijn, goede cijfers halen en nog veel meer. Als dat niet lukt, voelen ze zich vervelend en onzeker. Ze vinden zichzelf maar een mislukkeling. Streng lijnen geeft ze dan een goed gevoel. Ook de media laten ons dagelijks zien wat 'mooi' is: slank zijn. Hierdoor zijn een hoop meisjes ontevreden met hun uiterlijk. Ze gaan dan aan de lijn doen. Dat is alleen erg gevaarlijk. Voordat je het weet, ben je heel de dag met (niet) eten bezig, met je lichaam, met bewegen, kortom: met afvallen. En dat afvallen (of hongeren) werkt soms verslavend, zoals bij mijn zusje... Nienke kreeg zelfs sondevoeding in het ziekenhuis, ze kon niet meer gewoon eten!"

Laura had haar gevraagd of ze niet weer gewoon kon gaan eten nu. Nienke zuchtte. Zo gemakkelijk was het niet. Ze werd al bang van het idee een koekje te moeten eten. En aankomen vond ze nog steeds vreselijk. Ze had bovendien helelmaal geen honger meer. Doordat ze zo lang te weinig had gegeten, voelde ze niet meer of ze honger had of niet.

Ze was nu in een speciaal centrum voor mensen met eetstoornissen. Langzaamaan moest ze wat meer gaan eten en haar eten uitspugen mocht niet meer.

Nienke pakte haar eetlijst. Wat moest ze nog veel vandaag! Heel vaak wilde ze niet méér eten. Ze kreeg er soms ook erg buikpijn van. Dan werd ze zo moe van alles. Het laatste jaar had haar hele leven om eten gedraaid. Zo wilde ze ook niet altijd door blijven gaan. Ze pakte toch maar weer haar lijst... Als ze deze week een kilo aankwam, mocht ze een weekend naar huis. Wat had ze daar zin in!

Laura had ballonnen opgehangen. Op de tafel stond een grote bos bloemen. Gelukkig had ze net op tijd bedacht dat taart niet zo'n goed idee was. Nienke kwam thuis! Ze wist wel dat Nienke er nog lang niet was, maar het ging beter en daar was ze heel blij mee!

WIST JE DAT...

• ... tweederde van de vrouwen en meisjes graag wil afvallen?
• ... deze vrouwen en meisjes meestal helemaal niet te dik zijn?
• ... de helft van de vrouwen en meisjes altijd aan de lijn doet?
• ... er van de twintig mensen die anorexia hebben, maar één een man is?
• ... modellen ongeveer twintig procent minder wegen dan de gemiddelde vrouw?
• ... ze heel vaak zo weinig wegen dat een arts zou zeggen dat ze anorexia hebben?
• ... het dus niet slim is je te vergelijken met een model?
• ... dat iemand met anorexia gemiddeld zeveneneenhalf jaar ziek is?
• ... anorexia een levensgevaarlijke ziekte is? Tien procent van de anorexia patiënten overlijdt eraan!
• ... vijftig procent van de anorexia patiënten altijd last blijft houden van hun ziekte? Veertig procent wordt gelukkig wel weer beter.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen