Lijden... waarom?

Job dient de Heere. God Zelf zegt over hem: Want niemand is op de aarde gelijk hij, een man, oprecht en vroom, godvrezende en wijkende van het kwaad. Hij heeft een gezin met tien kinderen. Verder heeft hij veel dienstknechten en duizenden stuks vee. Schatrijk; vanwege zijn gezinsomstandigheden en zijn bezittingen, maar veelmeer nog omdat hij God vreest. Een rijk en gezegend man!

Maar dan gebeurt er iets onvoorstelbaars. Job raakt alles kwijt. Omdat je de geschiedenis door en door kent, klinkt het allemaal bijna 'gewoon' in je oren. Maar stel je eens een bekend rijk iemand voor, - en vul dan eens in wat er hier met Job gebeurt. Onvoorstelbaar. Vier boden komen om de beurt bij Job. De eerste drie melden de dood van Jobs vee en zijn knechten. Terwijl de eerste nog spreekt, komt de tweede eraan; en terwijl de tweede zijn verhaal doet, nadert de derde. En vervolgens de vierde, met een nog schokkender boodschap: Jobs kinderen zijn omgekomen!

Bedenk daarbij, dat wij vanuit het eerste hoofdstuk weten over het gesprek tussen de Heere en satan; dat de Heere satan toestemming geeft om te onderzoeken of Job de Heere alleen maar vreest, omdat hij zoveel zegeningen van God heeft ontvangen. Maar van dat gesprek tussen de Heere en satan, - daar weet Job niets van! De dag waarop die vier boodschappers met hun verschrikkelijke tijdingen bij Job komen, was voor Job begonnen als alle andere dagen. Totaal onverwachts ontvalt hem alles.

Toen stond Job op en scheurde zijn mantel en schoor zijn hoofd, en viel op de aarde, en boog zich neder... Job drukt zijn verdriet niet weg, maar hij uit het door zijn mantel te scheuren, zijn hoofd te scheren, op de aarde te vallen, neer te buigen: allemaal uitingen van rouw. En in zijn verdriet spreekt hij een machtige geloofsbelijdenis uit: De HEERE heeft gegeven en de HEERE heeft genomen; de Naam des HEEREN zij geloofd.

In het boek Job zie je een voortdurende zoektocht naar een antwoord op de vraag: waarom dit lijden? Waarom overkomt Job dit?

Op die vraag kun je verschillende antwoorden bedenken, die op zichzelf waar kunnen zijn, maar die heel 'goedkoop' kunnen klinken als je er middenin zit. Ook de vrienden van Job zoeken naar antwoorden, - en ze denken dat het lijden van Job te maken heeft met een bepaalde zonde. Ze zoeken een verklaring. Het kan niet aan God liggen, dus moet het wel aan Job liggen. Dat komt in verschillende bewoordingen steeds terug. Maar Job kan niets met al die verklaringen. Midden in zijn verdriet zoekt hij houvast, - maar dat vindt hij niet in allerlei verklaringen van zijn vrienden. Och, roept hij uit, of mijn verdriet recht gewogen werd... (6: 2).

Er is veel meer over dit boek Job te zeggen, dan in dit stukje kan. Ook een antwoord op de waarom-vraag zul je in dit stukje niet aantreffen. Wel opent het boek Job in de hoofdstukken 38 tot en met 41 een machtig perspectief.

Heel beschamend. Maar ook heel bevrijdend. Want in die hoofdstukken gaat Gód spreken. Overweldigend. Majestueus. Als de Schepper van hemel en aarde. Als de Koning der koningen en de Heere der heren.

God geeft geen verklaringen voor het lijden. God geeft geen antwoorden op de waarom-vraag. Wel gaat God aan Job vertellen, wie Hij is. 'Job, waar was je, toen Ik de aarde grondde?' (38: 4). God toont aan Job, dat Hij de Machtige is; de Almachtige, die alles in Zijn handen heeft. God toont Job Zijn macht en besturing van de hele schepping. Wie bereidt de raaf haar kost, als haar jongen tot God schreeuwen, als zij dwalen omdat er geen eten is? (39: 3) Job, bestuur jij de vlucht van een arend? Is het naar uw bevel, dat de arend zich omhoog verheft, en dat hij zijn nest in de hoogte maakt? (39: 30). Job, - en jij en ik, - kleine mensjes, en zo'n onbevattelijk grote God. Job legt zijn hand op zijn mond; Zie, ik ben te gering; wat zou ik U antwoorden? (39: 37).

Job, mét alle waarom-vragen mag je je leven overgeven aan die onbevattelijk grote God. Die God, die zelfs de haren van je hoofd heeft geteld. Omdat Hij werkelijk alles in Zijn handen heeft. Het loopt Hem niet uit de hand. Daarmee zijn voor Job niet alle vragen opgelost. Zeker niet. Maar er is houvast in het zien op de HEERE Zelf. In alle waarom-vragen. In alle strijd.

Er is er Eén die ook de waarom-vraag heeft gesteld. Hij stelde die vraag, toen Hij het diepste lijden ondervond. Verlaten van Zijn Vader. Dragend de toorn van God over mijn zonde. En in die waarom-vraag, klemde Hij Zich vast aan Zijn God. Mijn God, Mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten... Het avondmaalsformulier probeert een antwoord te geven. Dat is trouwens geen verklaring. Maar iets om na te stamelen. Verwonderd. Hij verlaten '...opdat wij nimmermeer door Hem verlaten zouden worden'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen