Wilhelmus

Adriaen Valerius

Wilhelmus van Nassouwe,

Ben ick van duytschen bloet,

Het Vaderlant getrouwe,

Blijf ick tot 's Lants behoet,

Een Prince van Oranjen

Ben ick vry onverveert,

Den Coninck van Hispanjen

Ick altyt hebb' geeert.

In Godes vrees te leven

Heb ick altyts getracht;

Daerom ben ick verdreven,

Van Lant en goet gebracht,

Maer God sal my regeeren,

Als een goet instrument,

Dat ick sal wederkeeren,

Noch in mijn regiment.

Lyd' u myn ondersaten,

Die oprecht syt van aerd,

God sal u niet verlaten,

Al syd' ghy nu beswaert,

Die vroom begeert te leven,

Die bidde nacht en dag,

Dat God my kracht wil geven

Dat ick u helpen mach.

Lyf, goet, en al te samen

Heb ick u niet verschoont,

Myn broeders hoog van namen,

Die hebben 't oock betoont. 

Graef Adolf is gebleven

Te Vrieslant inden slag,

Syn siel, in 't eeuwig leven,

Verwacht den jonsten dag.

Een edel Prins geboren

Van Keyserlick geslacht,

Een Vorst des rijcx verkoren

Ick altydt ben geacht.

Voor Godes Woord en leere

Heb ick vry onversaegt,

Gelyck een held met eere

Myn edel bloet gewaegt.

Mijn schilt en myn betrouwen

Zyt ghy (o God myn Heer!)

Op u soo wil ick bouwen;

Verlaet my nemmermeer:

Op dat ick vroom mach blyven,

U Dienaer t'aller tyt,

De tyranny verdryven,

Die menigh hert doorsnyt.

Voor al die my beswaeren

En myn vervolgers zijn,

Wil my, o God! bewaren

In desen droeven schyn.

Dat sy my niet verrasschen

In haren boosen moet,

Haer handen niet en wasschen,

In myn ontschuldigt bloet.

Als David moeste vluchten

Voor Saul den tyran;

Soo heb ick moeten suchten

Met menig Edelman:

Maer God heeft hem verheven,

 Verlost uyt aller noot,

Een Coninckrvck gegeven

In Israël seer groot.

Nae 'tsuer sal ick ontfangen,

Van God den Heer oock 'tsoet.

Waer kan meer na verlangen

Myn vorstelick gemoet,

Dan dat ick hier mach sterven

Met eeren in het veld,

En 't eeuwig ryck beerve'n,

Als een getrouwen held?

Niet doet my meer erbarmen

In mijn swaer ongeval

Dan dat men siet verarmen

Des Conincx Landen al.

Dat u de Spanjaerts krencken

O edel Nederlant!

Als ick dat gae bedencken,

Myn edel harte brant.

Als een Prins opgeseten

Blyf ic met myn heyrkracht,

Van den tyran vermeten,

Heb ick den slag verwacht,

Die by Maestricht begraven

Zeer vreesde myn gewelt,

Myn ruyters sach men draven

Zeer moedig door het velt.

Soo het de wil des Heeren

Had op die tydt geweest

Ick had wel willen keeren

Van u dit swaer tempeest:

Maer d'Heere van hier boven

Die alle ding regeert,

En die elck een moet loven,

En heeft het niet begeert.

Seer Christlick was gedreven

Myn Princelyck gemoet,

Stantvastich is gebleven

Myn hert in tegenspoet.

Den Heer heb ick gebeden

Uut mynes herten gront

Dat Hy myn saeck en reden, 

Uutvoere t'aller stont.

Oorlof mijn arme schapen,

Die zijt in grooten noot,

U Herder sal niet slapen,

 Al lijdt ghy veel aenstoot,

Tot God wilt u begeven,

Syn heylsaem Woord neemt aen

En een vroom Christen leven:

Want 'tis hier haest gedaen.

Voor God wil ick belijden

En voor Zijn groote macht, 

Dat ick tot geenen tijden

Den Coning heb veracht;

Dan dat ick Godes eere

Most voorstaen aldereest

Gehoorsaemheyt den Heere

Bewysen moste meest.

Toelichting

De Veerse notaris Adriaen Valerius publiceerde in zijn Nederlandtsche Gedenck-clanck (1626) een versie van het Wilhelmus, die op nogaI wat punten afwijkt van de versie die sinds 10 mei 1932 officieel het Nederlandse volkslied is. Wel wordt nu de melodie van Valerius gebruikt en niet de oorspronkelijke Franse wijs.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen