Er wordt op je gelet

De buitenkant van mensen is tegenwoordig belangrijk, ledereen weet dat de eerste indruk goed moet zijn. In het bedrijfsleven is er daarom veel aandacht voor de presentatie. Medewerkers zijn de wervende krachten van een organisatie. Hoe zij er uitzien, is daarin één van de belangrijkste factoren. Dat beeld blijft hangen en bepaalt of klanten zaken willen doen. Niet voor niets stellen veel bedrijven kledingvoorschriften op, om de eerste kennismaking te laten slagen.

De buitenkant zegt dus iets over een bedrijf of over iemand. Kleding is heel persoonlijk. Kleding heeft alles te maken met de eigen smaak en stijl van degene die het aan heeft. Wie hier oog voor krijgt, gaat steeds meer zien. Zo kan het de belangstelling opwekken om verder te kijken wie die ander nu werkelijk is.

Maar, de buitenkant van mensen zit 'm niet alleen in kleding. Houding en gedrag laten een veel grotere indruk na bij anderen. Om nog een keer terug te komen op bedrijven die zich willen presenteren: aan de kledingregels zijn onlosmakelijk ook gedragscodes verbonden. Deze codes gaan soms heel ver in het beschrijven van welk gedrag nodig is en wat absoluut niet mag. Hoe moet je klanten bijvoorbeeld wel aanspreken en wat mag je absoluut niet zeggen? Of welke woorden mag je echt niet gebruiken, omdat je klanten daarmee afstoot. Gedrag en kleding bepalen samen de presentatie.

Verschil

Gedrag blijft niet alleen aan de buitenkant. Het zegt ook veel over wie iemand werkelijk is. Een overbekend voorbeeld: Daniël en zijn vrienden leven aan het hof van de koning in Babel. Een heidense wereld, maar zij vallen op door hun houding. Zij doen trouw hun werk, zijn eerlijk en willen leven tot de eer van hun God. Ook vandaag kan een christelijke levenshouding de belangstelling van anderen opwekken. Vaak zit dat niet in grote dingen.

Belangstelling tonen voor die ander, blij zijn met de blijden en wenen met de wenenden. Zo mag een christen op een eenvoudige manier licht verspreiden door trouw zijn werk te doen, vergevingsgezind te zijn en gericht te zijn op het goede voor die ander.

Door de zondeval is er helaas zo vaak verschil tussen de buitenkant en de binnenkant. Aan het begin van de Bijbel blijkt al dat een mooie buitenkant aanleiding kan zijn om te begeren. God gaf Adam en Eva alles om te leven tot eer van Hem. Toch luisterden zij naar de satan en aten moedwillig van de verboden vrucht: Eva zag de vrucht, geloofde de woorden van satan en nam de vrucht. Zij at, evenals Adam.

Het kan zo mooi lijken. De mensen praten er over hoe goed die persoon het wel doet: dat is pas iemand die het beste voor zijn medemens over heeft. In de gemeente van Jeruzalem zijn geen armen meer. Veel gemeenteleden met een stuk land hebben dit verkocht en de opbrengst bij de apostelen gebracht. Zij verdelen de opbrengst, zodat niemand arm hoeft te zijn. Ook Ananias en Saffira hebben land. Niemand heeft tegen hen gezegd dat zij hun land moeten verkopen. Toch verkopen zij een stuk land. Het is vooral eigen liefde wat hen drijft. Zij hopen dat anderen zullen zien wat zij wel weggeven. Niemand weet dat ze ook zelf nog wat hebben achtergehouden. Zij doen het niet met hun hart; niet omdat de liefde van Christus hen dringt. Voor de mensen kunnen zij de schijn een poosje hoog houden, maar God ziet verder. Hij ziet hun hart.

Onzeker

In de Bijbel zijn meer voorbeelden van mensen die zich anders voordoen dan ze zijn. De Heere Jezus spreekt bijvoorbeeld over de Farizeeën als over witgepleisterde wanden.

Wat herkenbaar in deze tijd. Mensen die er keurig uitzien en hard werken, maar die ondertussen wel de belasting oplichten. Jongeren die meehelpen bij het folderen in de wijk, maar die zelf de Heere niet nodig hebben. Leerlingen die hard werken op school, maar onderweg roddelen over die leraar. Voorbeelden heeft iedereen in zijn eigen omgeving. Misschien herken je het ook wel bij jezelf. Met al die mooie dingen aan de buitenkant wordt zo vaak de rotte binnenkant bedekt. Mooier voordoen dan je bent, gebeurt niet altijd bewust. Er zijn veel mensen die hiervan een houding hebben gemaakt. Vaak onbewust om zich af te schermen voor opmerkingen van anderen of om zelf staande te blijven. Er kunnen zoveel vragen van binnen leven. Toch durven zij die vragen niet te laten zien. Want stel je voor dat anderen dan nog meer vragen gaan stellen. Of de buitenkant die nog net overeind blijft staan. Als één iemand verder vraagt, dan blijft het niet meer overeind. Dan blijkt iemand bijvoorbeeld heel onzeker te zijn.

Jongeren die psychisch in de knoop zitten laten vaak niet zien wat er in hen leeft. Zij kunnen het zelf zo moeilijk hebben. Maar het lukt ze niet om anderen te vertellen wat er is en wat hen bezig houdt. Zij voelen wel de pijn van binnen, maar zullen aan anderen niets laten merken. Want wat zal er gebeuren als zij merken wat er met hen aan de hand is? Ze proberen met een opgewekte houding hun eigen onzekerheid, hun eigen moeilijkheden voor de ander verborgen te houden.

Ananas

Opgewekt is echt niet iedereen. Door de zonde is er veel verdriet en pijn. Vooral ook door wat mensen elkaar aandoen. Hierdoor kan het vertrouwen in medemensen beschadigen of zelfs helemaal verloren gaan. De buitenkant wordt dan ook anders. Mensen schermen zich af voor reacties van de omgeving. Het lijkt alsof iemand een muur om zich heen bouwt. Het lijkt alsof die persoon met zijn houding tegen je zegt: raak me niet aan en zeg ook niets. Zoals zo'n ananas.

Laat je door deze harde kant niet afschrikken, maar toon juist belangstelling. Wie werkelijk belangstelling heeft voor de binnenkant zal zeker een moment krijgen waarop hij de zachte kant ziet. Dat kan lang duren, veel geduld vragen, maar het is de moeite meer dan waard.

De kleding van een bedrijf nodigt uit om daar zaken mee te doen. Een enthousiaste jongere nodigt uit om mee te doen. Een harde trek, een gesloten gezicht schrikt anderen af. De buitenkant van mensen roept reacties op bij de omgeving. Daar kan heel bewust gebruik van worden gemaakt, zoals bij een bedrijf. Het gebeurt heel vaak ook onbewust bij mensen onder elkaar. De buitenkant en binnenkant zeggen ook iets over je houding ten opzichte van de Heere en Zijn dienst. Ook dat roept reacties op bij collega's, vrienden, bekenden of zelfs onbekenden.

Wordt dezer wereld niet gelijkvormig. Een opdracht voor iedere christen om zo te leven. Dan val je op in deze wereld. Niet alleen door je uiterlijk. Al kan dat wel een goed aanknopingspunt zijn voor een gesprek met een buitenkerkelijke. Zij zien dat je anders gekleed bent of horen dat je naar de kerk bent geweest. Dat roept vragen op. Vragen die jij mag beantwoorden, waarbij het mogelijk is om te vertellen Wie je wilt volgen. Maar er is meer van een christen te verwachten, dan alleen de kleding. Je gedrag is nog veel belangrijker. Naar kerkelijke jongeren wordt gekeken. Er wordt op je gelet. Is aan jouw houding te zien dat je de Heere vreest? Heb je liefde tot Zijn dienst?

Genade

Een mooie godsdienstige buitenkant is niet genoeg. Een mooi voorbeeld staat in Lukas 7. De hoofdman van Kapernaüm heeft een ernstig zieke knecht. Hij hoort van Jezus die wonderen doet. Hij gelooft dat de Heere Jezus zijn knecht kan beter maken met één woord. Hij is het niet waard om door deze Jezus geholpen te worden, maar hij kan ook niet zonder Hem. Daarom stuurt hij de ouderlingen om voor hem te bidden. Wat getuigen deze ouderlingen goed van de hoofdman. Van zijn leven gaat iets uit. Hij is een heiden en toch zien de mensen zijn liefde tot de Joden en hun God. Want hij heeft ons volk lief, en heeft zelf ons de synagoge gebouwd. Zo geeft de Heere ook nu opdracht om te zijn tot een lichtend licht en een zoutend zout in deze wereld. Misschien ben jij in het verborgen wel veel bezig met de Heere en Zijn Woord, maar durf je dat niet aan de mensen om je heen te laten zien. Wie ben jij om te vertellen hoe het moet? Maar tóch, je kunt ook niet meer zonder de Heere leven. Naar Hem gaat je hart uit. Bidt de Heere of Hij in je wil werken. Dan zul je de Heere meer vrezen dan mensen.

De Heere heeft Henoch liefde in zijn hart gegeven om te wandelen met God. Ook tegen Abram zegt de Heere in Genesis 17: Wandel voor Mijn aangezicht en zijt oprecht. Wandelen met God is een weg waarin je door het geloof je zonde en schuld aan de Heere belijdt en Zijn vergevende genade mag ervaren. Als je zo voor de Heere leeft, dan ga je vragen of je mag leven in overeenstemming met Gods wil. Dan komt er harmonie tussen de binnen- en buitenkant. Dan ben je in het verborgen, voor de Heere, niet anders dan in het openbaar voor de mensen.

"Het vat geeft uit wat het in heeft"

"Het is verdrietig wanneer mensen 'van de wereld' van ons, kerkgangers, moeten zeggen: "Doe wel naar hun woorden, maar niet naar hun daden". Er wordt op ons gelet door de buitenwacht en dat mag ook! We noemen onszelf toch christenen? We belijden met onze mond toch dat God er is en dat Zijn geboden onderhouden moeten worden? Maar als we daar zelf niet bij leven, gaat er wel erg weinig van ons uit. Eigenlijk zijn we dan een anti-reclame voor de Heere en Zijn dienst! We dragen het merk- en veldteken van Christus, maar dienen ondertussen de wereld. Inderdaad, er moet harmonie zijn tussen onze binnen- en buitenkant en daar is hartvernieuwende genade voor nodig! Wat een wonder, dat de Heere dat nog werken wil, tot op vandaag. En wie genade heeft ontvangen, die héét niet alleen christen, maar die is het ook! Je wordt dan profeet, priester en koning en je gaat je met Paulus oefenen om altijd een onergerlijk geweten te hebben... voor God en de mensen 't Wordt je verlangen dat jouw binnenkant weerspiegelt in je buitenkant! Is dat jouw verlangen ook?"

W. Visser, ouderling

Ogen vertellen het meest

"De buitenkant zegt altijd iets over de binnenkant, maar ik vind het een kunst om dat te zien. Vaak ontbreekt de zin en tijd om me er echt in te verdiepen. Ik denk dat wij te graag, te vaak en te snel oordelen.

Mensen kunnen zich soms heel anders voordoen dan ze zijn. Vaak zie ik dan wel verschil tussen gedrag en woorden. Waaraan ik dat zie? Ogen vertellen meestal het meest. Ben je ergens enthousiast voor, dan zien anderen dat aan je. Ook al probeer je dat tegen te houden, uiteindelijk gaat iedereen meer af op wat ze zien, dan op wat jij zegt. Praten over het dagelijkse leven en de buitenkant doet iedereen. Praten over wat mij echt bezig houdt, vind ik veel moeilijker. Ik laat niet zomaar zien wat er in me leeft. Als ik mensen beter leer kennen en er groeit vertouwen, dan gaat ook het praten over de binnenkant gemakkelijker."

Annemieke Hoogendijk, jongere

Opdracht van elke docent

"Bij ons op school zijn regels over kleding in hoofdlijnen vastgelegd. Zo is er een afspraak dat niet elke docent de leerlingen hierop aanspreekt. De kans is dan aanwezig dat een leerling zes keer hetzelfde hoort op één dag. Toch denk ik dat het zo'n vaart niet zal lopen. Niemand vindt het leuk om een terechtwijzing te krijgen, maar ook niet om te geven. Ik denk dat jongeren bewust met kleding moeten omgaan. Het gaat niet om de buitenkant. Dat is waar, maar het zégt wel iets over de binnenkant. Neem bijvoorbeeld hoe jongeren 's morgens binnen komen met een 'Spits'. Aan wat ze lezen, kan ik vaak al zien waar hun belangstelling naar uitgaat.

Mijn vak is wiskunde. Godsdienstdocenten lijken sneller een gesprek met jongeren te hebben over levensvragen. Maar elke docent heeft de opdracht om goed over de Heere te spreken. Zo geeft de Heere momenten dat ik door mag geven, wat Hij ons voorhoudt in Zijn Woord.

Ik zou tegen jongeren willen zeggen: zoek je een aanknopingspunt'om te praten over geestelijke zaken? Ga naar iemand die je vertrouwt of die je waardeert. Bovenal: zoek de Heere in het gebed. Hij is een Hoorder."

H. Wolterink, docent

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen