Biddag: samen en alleen!

Op catechisatie ben ik net bezig met het gebed. Ik heb aan de jongelui de vraag gesteld: "Wat betekent biddag eigenlijk?" Ze waren er vlug mee klaar. Biddag? Dat is voor gewas en arbeid. Ze hebben gelijk, die catechisanten: biddag is een zegen vragen voor het werk dat wacht. Een zegen voor je werk, je baantje en je schoolwerk. Want wat gaat er zonder bidden goed? Biddag is dus echt iets voor jongeren van de kerk.

Maar daarmee is de vraag nog niet beantwoord waarom we één keer per jaar een biddag hebben. Je zou immers ook kunnen zeggen dat we al 52 biddagen hebben. Want waarom ga je 's zondags naar de kerk? Om Gods Woord te horen, om te bidden en om gaven te geven. In Handelingen 1 kun je lezen dat de gemeente in Jeruzalem eendrachtig bijeen was, volhardende in het bidden en smeken (vers 14). De rustdag is bij uitstek de dag om alle dingen met bidden en smeken en dankzegging bekend te maken bij God. Ook in onze gemeenten wordt er in de zondagse diensten door de dominee of een ouderling voorbede gedaan. Waarom dan toch een bid- en dankdag?

Geschiedenis

Voor het ontstaan van de biddag moeten we terug naar de tijd kort na de Reformatie. In de 16e eeuw waren er personen die groot verdriet hadden over de volkszonden die zich in die tijd voordeden. Ze bespraken dit met hun predikanten en er werd een bede- of boetedag uitgeschreven. Op de zondag, die voorafging aan de biddag, las de dominee een biddagbrief voor. Op de biddag zelf werden alle openbare gelegenheden gesloten en kwamen de mensen bijeen in de kerk. Er werden biddagen gehouden bij het uitbreken van een besmettelijke ziekte, bij overstromingen, rampen en bijzondere politieke gebeurtenissen. Zo werd bijvoorbeeld een biddag gehouden na de moordaanslag op Willem van Oranje en ook bij het beleg van Haarlem en Leiden. Het waren gebeurtenissen die aanleiding gaven om zich voor de Heere te verootmoedigen. Verootmoedigen betekent: buigen voor de Heere en erkennen dat we tegen Hem gezondigd hebben. Het besef dat de Heere met Zijn straffen land en kerk bezocht, deed in vroeger tijden de kerken samenkomen in een bede- en boetedag. Biddend om een terugkeer tot Heere en een leven naar Zijn geboden.

Op de biddagen waren de kerken overvol. Veelal werden er drie diensten gehouden. Het'bidden' ging ook gepaard met vasten. Voor ons is vasten vaak iets vreemds. Vroeger deden de roomskatholieken dat en tegenwoordig de moslims tijdens de ramadan. Toch hoort vasten bij bidden. In de 17e eeuw gebruikten velen op de biddag alleen brood en water. De Zeeuwse predikant ds. W. Teellinck koos op grond van Esther 4: 16, Ezra 10: 6 en Jona 3: 7 zelfs voor het strikte vasten. Het was volgens hem niet geoorloofd om ook maar iets te eten en te drinken. Dit strikte vasten laat zien dat we "onszelf vanwege onze zonden waardig keuren terstond te sterven en beroofd te worden van alles wat we nodig hebben. En omdat we ook zondigen met onze zintuigen, moeten we ons op de vastendag onthouden van alle andere dingen, waarmee ons lichaam zich kan vermaken."

Alle uiterlijke pracht moest achterwege blijven: men mocht zich zelfs tijdens het vasten niet verblijden in man, vrouw of kinderen, niet genieten van muziek of aangename conversatie. De vastendag was een dag van geestelijke oefening. Geestelijke oefening dat wil zeggen:

1. dat je je verootmoedigt over je zonden (Ik heb tegen Hem gezondigd; Micha 7: 9);

2. dat je mediteert over de verzoening met God door de gerechtigheid van de Heere Jezus (Hij is een verzoening voor onze zonden; 1 Johannes 2: 2).

3. dat je Gods Naam aanroept in het gebed (Bidt zonder ophouden; 1 Thessalonicenzen 5: 17).

De bekende Nationale Synode te Dordrecht in 1618/1619 bepaalde dat in tijden van oorlog, epidemieën, vervolgingen en moeiten, biddagen zullen worden gehouden en dat de overheid geroepen is hieraan leiding te geven. Tot 1795 heeft de overheid dit ook uitgevoerd. Daarna werden de biddagen nog wel gehouden, maar op initiatief van de kerken. In de kerken van gereformeerd belijden is vanaf de tijd van de Afscheiding de jaarlijkse biddag voor gewas en arbeid praktijk geweest.

Waarvoor?

Kun je vandaag nog uitleggen waarom je op biddag vrij neemt? Ik denk het wel! 't Is zelfs een mooi aanknopingspunt om over je houding tot de Heere en Zijn dienst iets te zeggen.

Een speciale dag van afzondering. Voor God, de Schepper van hemel en aarde. Die ook vandaag nog alle dingen - ook jouw leven - leidt. Je kunt vertellen dat Hij weet wat je nodig hebt, maar dat Hij wil dat je het toch aan Hem vertelt. Samen met anderen in de kerk en alleen, voor jezelf. Daarom biddag: samen en alleen. Om met de gemeente - volgens Handelingen 1 - samen te volharden in het bidden. Voor je werk en je studie. Voor gezondheid en kracht, maar ook om herstel en lijdzaamheid bij ziekte en handicap. Om te bidden voor de taken in Gods Koninkrijk: de prediking, het werk van de ambtsdragers, de catechese, het jeugdwerk en het zondagsschoolwerk. Om te bidden voor de uitbreidingvan Gods Koninkrijk in evangelisatie en zending. Om te bidden voor ons land en volk. Om te bidden voor de kerken in Nederland en in de wereld. Er is veel om voor te bidden. Genoeg om aan anderen uit te leggen!

Ook voor jou alleen

Biddag: niet alleen samen, maar ook voor jou alleen. Laten we afspreken dat we onze vrije dag gebruiken als een dag van echte verootmoediging. Om voor de Heere te belijden dat we niet kunnen bidden zoals het hoort. Dat we niet dagelijks, gedurig tot Hem hebben gebeden. Dat we zo vaak en zo veel gezondigd hebben: op school, op ons werk, in ons gezin. Dat we niet geluisterd hebben naar Zijn Woord, Zijn geboden niet hebben gehouden. Maar laat het gebed ook zijn of de Heere jou genadig wil zijn om Jezus' wil. Opdat er een droefheid naar God mag zijn, die een onberouwelijke bekering tot zaligheid werkt. Daarom zegt de Heere tot jou: Bidt, en u - jou - zal gegeven worden! De Heere wil Zijn Heilige Geest geven degenen, die Hem bidden (Lukas 11: 13).

Het mooiste is als de biddag ook een beetje dankdag mag zijn. Vanwege Gods ontferming in Christus Jezus over jou. Dat wordt het als je terecht mag komen bij de biddende Hogepriester die voor Zijn kinderen bidt, zelfs als zij niet meer bidden kunnen.

Als jouw biddag zo mag zijn, is het echt een dag van afzondering. Maak er maar een vastendag van. Niet dat je niets mag eten, maar laat matigheid en soberheid de boventoon voeren. Tenslotte: God is Almachtig, maar toch laat Hij Zich de handen binden om een zondaar genadig te zijn. Weet je hoe? Door het gebed! Hoe ik dat weet? Lees Genesis 32: Jacob overwon de Heere toen hij bad: Ik zal U niet laten gaan, tenzij dat Gij mij zegent (vers 26).

Ds. P. Mulder en de heer J.H. Mauritz beantwoorden vragen van jongeren. Heb je vragen? Mail naar steljevragen@cbgg.nl. Je kunt natuurlijk ook schrijven naar Redactie Daniël, Stel je vragen, Postbus 79, 3440 AB  Woerden. Voor deze rubriek hoef je niet per se je naam er bij te zetten, maar dan krijg je ook geen antwoord als je vraag niet in Daniël beantwoord kan worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen