Altijd bereikbaar
14 over twaalf
"Echt, nee, vreselijk. Ik kan er toch ook niks aan doen dat 'ie zo reageert? Weet je wat die ... (lelijk woord) zei? Hij ziet het allemaal niet meer zitten. Alleen omdat ik het uitgemaakt heb. Wat een sukkel. Gaat 'ie zich volgieten in het café en zou ik de schuld krijgen. Oké.""Hoi. Ze hebben geen hamburgers meer. Wat moet ik dan meebrengen?""Ja, we zitten hier gezellig op een terrasje. Ja, pa is er ook bij. Cola natuurlijk."
Als je geen 'mobiel' hebt, mis je enorm veel. Het meisje dat net haar verkering heeft uitgemaakt, kan haar verhaal direct kwijt op de plek waar ze is. Dat ik daarvan mee mag 'genieten' wanneer ik achter haar loop in een volle winkelstraat, is een ander verhaal. De meneer in de winkel weet'nu dat hij het goede vlees meebrengt als hij thuis komt. Dat bespaart misschien gemopper aan tafel. Wie weet wat hij zonder overleg meegebracht had. Laten weten dat je cola drinkt op een terrasje is best aardig. Dat pa een beetje verveeld om zich heen kijkt omdat dochterlief zit te bellen. daar kan zij niks aan doen.
Zomaar op straat en in de winkel vang ik regelmatig flarden op van gesprekken waar ik helemaal niet op zit te wachten. Tja. wat wil je? Bijna iedereen heeft zijn eigen telefoon op zak. Om even te bellen hoef je geen telefooncel op te zoeken, of te wachten tot je thuis bent. Altijd en overal kun je bellen. Makkelijk toch? Voicemail aan voor gemiste gesprekken. Snel een sms'je sturen wanneer je eigenlijk geen tijd hebt om een gesprek te beginnen. De hele dag door contact met wie en waar dan ook. Moet je wachten bij de orthodontist, dan doe je een spelletje op je mobiel. Weg verveling.
Geen goede optie
Ik ga bijna geloven dat een mobiel een noodzakelijk bezit is. Aan een aantal jongeren heb ik gevraagd of zij daar ook zo over denken. Marijn vertelt dat hij een heel oud mobieltje heeft, dat hij eigenlijk nooit gebruikt. "Ja. het is makkelijk om 'm te hebben." Zijn vriend Alex denkt dat hij twee à drie keer per week belt en één of twee sms'jes stuurt. Naar klasgenoten. Iets vragen over huiswerk of om af te spreken wat ze zullen gaan doen. Eline stopt haar mobiel altijd in haar tas. Voor het geval dat. "En het moet gewoon als ik naar muziekles ga. Dan bel ik mijn moeder dat ze me op kan halen." Aliene heeft geen mobiel. En ze mist hem eigenlijk niet. "Heel af en toe vind ik het vervelend dat ik er geen heb. Als je op kamp bijvoorbeeld niet meer naar elkaar toe kunt gaan, omdat je net in een andere tent ligt en de meiden om me heen sturen sms'jes naar de meiden in de tent verderop, dan baal ik even. Maar verder kan ik prima leven zonder zo'n ding op zak."
Opvallend eigenlijk: wie een mobiel heeft, wil 'm niet kwijt. Ook al wordt hij weinig gebruikt. Wegdoen is geen goede optie. Altijd bereikbaar zijn is heel belangrijk. Maar het kan ook spanning geven. Mirjam beseft dat nu pas. Haar mobiel doet het niet meer. En dat vindt ze wel zo rustig. "Ik stuurde best veel sms'jes, gewoon leuk en erg handig. Om de contacten bij te houden. En niets te hoeven missen. Altijd bereikbaar te zijn." Al pratend komt ze tot de conclusie dat zo'n ding niet alleen maar leuke kanten heeft, maar ook onbewust een druk op je kan leggen. "Krijg je een sms'je. dan voel je je eigenlijk verplicht om er één terug te sturen. Elke keer kijk je of er nog een berichtje is binnengekomen. Ongemerkt gaat er veel geld op aan beltegoed. Dat is flink balen. Om nou daarvoor te gaan werken, ging me eigenlijk te ver. Het is achteraf gezien rustiger zonder mobiel dan met. Ik ben er niet aan verslaafd. Iemand die ik vertelde dat ik een poosje zonder zat, beweerde dar ze gek zou worden wanneer haar dat zou overkomen."
Prietpraat
Behalve bereikbaarheid, speelt voor vrienden van Mirjam de vorm. de kleur en de grootte van hun toestel een grote rol. Volgens haar kiezen jongens voor zo klein mogelijk en steeds het nieuwste model. Meiden gaan meer voor een leuk gekleurd frontje. Zij denkt, net als Aliene, dat het 'er bij willen horen' bij een bepaalde groep belangrijk is. Zonder mobiel tel je niet mee. Het is een soort statussymbool.
Gelukkig geldt dat niet voor iedereen. Wat er besproken en ge-sms't wordt, kan meestal in één woord samengevat worden: prietpraat. Ook bij christenjongeren. Davids gebed om een wacht voor zijn lippen, zou zo vertaald kunnen worden naar een gebed om een wacht over je mobiel. Over dat wat je zegt en dat wat je intikt.
Met mate
Reuze handig, zo'n telefoon die altijd voor het grijpen ligt. In noodgevallen, bij pech onderweg, laten weten dat je eraan komt en zo zijn er nog veel meer voordelen te noemen. Wegen die op tegen de nadelen? Snel. snel, snel en dus vluchtig. FF bellen, ff een berichtje. Een mobiel kan heel opdringerig zijn. Altijd maar piepjes of trillingen die laten weten dat er een oproep is. Op elk moment en op elke plaats. Hoe zou het komen dat in een tijd waarin de mogelijkheden tot het leggen van contacten voor het oprapen liggen, er zoveel eenzame jongeren zijn? Altijd bereikbaar. Voor wie? Waarom? Zal ik je de Naam geven van Iemand Die écht altijd bereikbaar is? Van Hem Die wezenlijk kan helpen? Juist in het gevoel dat Hij onbereikbaar is omdat jouw zonde 'stoorzender' is? Bewaarder Israëls Die nooit slaapt, is Zijn Naam.
Tips
- Neem 'm alleen mee wanneer dat strikt noodzakelijk is.
- Laat 'm tijdens het eten, koffiedrinken en dergelijke gewoon uit.
- Bedenk dat je van het bedrag dat je uitgeeft aan beltegoed, heel wat kinderen in de Derde Wereld een maaltijd zouden kunnen krijgen.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 20 februari 2004
Daniel | 33 Pagina's