JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Geen boeven, maar  mensen vangen

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Geen boeven, maar mensen vangen

Evangelist Van Setten: bewogen met Belgen zonder God

9 minuten leestijd

Belgenmoppen, patat en bier. Dat is waar je aan denkt als je het over België hebt. Evangelist A. van Setten voelt er iets anders bij. "Ik heb wat met dat volkje, die taal, hun eigenaardigheden. Ik ben vooral bewogen, zoveel Belgen zonder God."

 

in de jeugdactie 'De kerk naar buiten' is de doorstart van de evangelisatiepost in Merksem één van de doelen waar jongeren voor aan de slag gaan. Van Setten volgt er evangelist J. Witte op, die in verband met z'n leeftijd terugtreedt. Wie is deze nieuwe evangelist?

Zijn loopbaan ligt op het eerste gezicht niet voor de hand. "Ik heb eerst bij de politie gewerkt. Gewoon in een uniform op straat. Daarna heb ik vele jaren recherchewerk gedaan, uiteindelijk bij de Fiscale Inlichtingen en Opsporingsdienst & Economische Controledienst (FIOD-ECD). De laatste jaren was ik binnen de FIOD-ECD werkzaam als beleidsmedewerker en opleidingscoördinator. Ik schreef beleidsplannen, gaf les, zette een nieuwe rechercheopleiding op en coördineerde het mentoraat."

 

Dat is een andere wereld dan waar u nu in zit...

"Zeker. Ik bereid me nu voor op het evangelisatiewerk in Merksem. Ik ervaar dit echt als een nieuwe fase.

Eerst werkte ik in een wereld van criminaliteit, van (corrupte) handel. Ik werkte samen met andere overheden, nationaal en internationaal. Had een netwerk van nationale en internationale contacten. Ik was druk met opleidingen en beleid. Dat is allemaal weggevallen. Vanuit die dynamische wereld kom je achter je bureau in je studeerkamer terecht... In deze fase van toerusting wordt je wereldje klein. Je moet eigenlijk met alles opnieuw beginnen. Zeker in België.

Toch zou ik niet terug willen. Ik zit nu vaak in m'n eentje gebogen over het Woord en over m'n studieboeken, maar alleen voel ik me zeker niet! De inhoud van dit werk is rijker, wezenlijker ook. Ik ervaar het als een wonder dat ik de hele dag met Gods Woord mag bezig zijn. Ik hoef nu geen boeven meer te vangen, maar ik mag mensen gaan vangen in het visnet van het Evangelie.

Bij dit werk hoort ook het voorgaan op een evangelisatiepost. Dat is iets waar ik tegenaan kijk. Wie ben ik dat ik Gods Woord mag verkondigen. Wie kan dat? Toch mag je bij de voorbereiding al wel eens wat van de Heere ontvangen, nog voordat je er één woord van uitgesproken hebt."

 

Herhaalde oproep

Ondanks deze nieuwe fase, is het werk in de kerk hem zeker niet vreemd. Als ouderling in Zwijndrecht, +16 voorzitter van de JeV van diezelfde gemeente en districtsvoorzitter van het +16 district Zuid-West, is hij geen onbekende in de kerk en in het jeugdwerk. Toch had de Heere nog iets anders met hem voor.

"Terugkijkend heeft de Heere al elf jaar geleden de begeerte in mijn hart gelegd om te mogen arbeiden in Zijn Koninkrijk. Maar waar en hoe, dat wist ik niet. Je bent in zo'n tijd aan het zoeken naar Zijn wil. Verschillende wegen werden afgesloten. Onder een preek over Prediker 3 heeft de Heere me de nood laten zien van al die mensen die nooit iets van Hem hebben gehoord. Zoveel mensen die onwetend naar de eeuwigheid reizen. Op dat moment dacht ik: 'Ik hoef toch geen evangelist te worden?' Dat was niets voor mij. Toch kon ik er niet los van komen. Toen ik thuis kwam uit de kerk, lag De Saambinder open op tafel: 'Herhaalde oproep evangelist'.

Ik vroeg: "Heere, wilt U alstublieft heel duidelijk spreken of dit echt Uw weg is?" Daarna heb ik ervaren dat, als de Heere iets met je voor heeft, Hij je dat ook duidelijk laat weten. De Heere sprak heel duidelijk uit 2 Timotheüs 4: 5 Maar gij, wees wakker in alles, lijd verdrukkingen; doe het werk van een evangelist, maak, dat men van uw dienst ten volle verzekerd zij. Dat was zo helder, daar was geen tegenspreken aan. Als de Heere je roept, dan maakt Hij je ook gewillig: Hij, Die u roept, is getrouw, Die het ook doen zal.

Toen de brief aan het Deputaatschap op de post was, kwamen alle dingen van thuis op me af: m'n vrouw, de kinderen, de gemeente en de jongeren waar we zo mee verbonden zijn. Moest ik de brief maar weer intrekken? Maar de Heere heeft me alles uit handen genomen. Nu hoef ik niet te vertellen wat ik gedaan heb, maar wat God gedaan heeft.

Achteraf zie je ook duidelijk de leiding van de Heere in de schijnbaar gewone dingen van het leven. Eerst word je agent. Je leert het straatleven kennen, spreekt mensen aan, ontwikkelt een bepaalde vrijmoedigheid in het omgaan met mensen. Dan leer je de mensheid nog wat beter kennen, in het recherchewerk. Vervolgens kom je in de FIOD-ECD andere lagen van de bevolking tegen - directeuren, yuppen - en ga je lesgeven, beleid maken en projecten managen. Daarnaast geef je tien jaar lang leiding in het jeugdwerk en mag je de kerk dienen in het ambt. En dan pas zegt de Heere: 'Nu heb je genoeg geleerd'. Zijn tijd was niet na één jaar, maar na elf jaar."

 

Op z'n kop

Toch zit er nog heel wat voorbereiding aan vast. "Ik volg diverse vakken op de CGO en de Theologische School. Ook krijg ik les bij predikanten thuis. Daarbij moet je denken aan Bijbelkunde, ethiek, het maken van een toespraak, evangelistiek. Je merkt dat je behoefte hebt aan deze toerusting. Het geeft je handvatten, vult hiaten in je kennis aan. Het aardige is dat je het gelijk probeert te vertalen naar de praktijk die wacht. De dogmatiek van ds. Kersten ga ik straks natuurlijk niet zomaar staan citeren op straat, maar het geeft je bijvoorbeeld wel inzicht in verschillende dwalingen die je tegen kunt komen. Datzelfde geldt voor vakken als ethiek en ook Bijbelkunde. Hoe vertel ik dit de mensen..."

Er is niet alleen de inhoudelijke voorbereiding. Ook op andere terreinen komt er veel bij kijken. "Heel je leven staat op z'n kop. Wat vertrouwd is, komt te vervallen. Er komt een bord 'Te koop' in je tuin te staan. Dat doet je best wat. We hebben hier altijd gewoond en zouden hier normaal gesproken nooit weggaan. Nu het verkocht is, heb je het gevoel dat je losgesneden wordt van je vertrouwde omgeving. Het is een soort heimwee wat je voelt. De gemeente waaraan we ons sterk verbonden voelen, moeten we loslaten.

Daarbij denk ik vooral ook aan de jeugd van onze gemeente. Pas kwamen we terug uit België en reden we Zwijndrecht binnen. Je kunt je dan niet voorstellen dat je hier over een tijdje niet meer thuis hoort. Je weet dat dit straks gaat gebeuren. Het is een proces van onthechting. En ik zou niet anders willen en kunnen. Dat is het dubbele gevoel wat je hebt."

 

Zeeland

Mevrouw Van Setten is ook aan tafel komen zitten. Ze kan haar man alleen maar bijvallen, maar ervaart deze veranderingen natuurlijk wel anders. "Hij heeft een roeping, ik moet volgen. Dat is toch anders. In het begin vond ik het moeilijker dan nu. We ervaren dat de Heere ook hierin helpt. Natuurlijk zit ik er tegenaan te kijken. Hier weet je wat je hebt, het is onzeker wat er komt.

Doordat we in België gaan wonen en werken, raken we alle sociale verbanden kwijt en moeten we daar iets nieuws gaan opbouwen. Van Setten: "We hopen in ieder geval Zeeland bij ons werk te betrekken als een soort achterland. We zien uit naar goede contacten in die regio."

Ook voor de kinderen is het een hele stap. De Van Settens hebben veel familie en vrienden in Zwijndrecht. Voor Jeroen en Sandra is het 'zomaar' even naar een vriend of vriendin gaan er niet meer bij. De kinderen gaan naar de basisschool in Krabbendijke of de Guido de Brès en het Hoornbeeck-college in Rotterdam.

Mevrouw Van Setten: "We hebben een woning gekregen vlak bij de post. Het is fijn dat we ons daar nu ook op kunnen gaan richten. In juli hopen we over te gaan. De twee jongste kinderen maken eerst het schooljaar af in Zwijndrecht."

 

Jullie gaan naar Merksem. Wat heb je met de Belgen? Hoe ga je daar praktisch aan de slag?

Van Setten: "Na m'n benoeming was ik me in Merksem aan het oriënteren en ik voelde: ik 'moet' hier gewoon zijn. Ik kan dat niet zomaar omschrijven, ik heb wat met dat volkje, die taal, hun eigenaardigheden, maar ik ben vooral bewogen met deze mensen. Zoveel Belgen die zonder God leven. Ze zijn misschien wel lid van de Rooms-Katholieke Kerk, maar kennen de blijde boodschap niet dat de Heere alléén uit genade zondaren zalig maakt.

Ik heb wel ideeën hoe ik één en ander praktisch aan wil gaan pakken in België, maar ik vind het nu te vroeg om al concrete zaken te noemen. Ik ben bezig mij te oriënteren.

Maar hoe we het ook gaan doen: 'Zijn Koninkrijk kome' en dat kómt vol. De Heere gebruikt daar mensen en middelen voor. Dat geeft me moed. Het is niet mijn werk, maar Zijn werk. Ik kan geen mensen bekeren. De mensen liggen daar even verloren als hier, maar ik mag eenvoudig Gods Woord brengen op plaatsen waar het niet is. Hij zal Zelf ervoor zorgen dat ermee gebeurt wat Hij wil."

 

Meer dan geld

In de JBGG-actie 'De kerk naar buiten' wordt aandacht gevraagd voor het evangelisatiewerk, zelfs speciaal voor Merksem. "Dat is echt geweldig! Ik ervaar dat ook als bemoedigend. Ik heb veel mogen werken met de jongeren van onze gemeente en gemeenten en mijn hart gaat echt naar hen uit. Nu ik me ga richten op het evangelisatiewerk, is het heel bemoedigend dat er vanuit de Jeugdbond - in samenwerking met het Deputaatschap voor Evangelisatie - onder onze jongeren, maar ook breder in de gemeenten, nadrukkelijk aandacht wordt gevraagd voor dit werk. Je staat zo samen voor dezelfde zaak, een ieder op z'n eigen plaats. Ik hoop dat er onder onze jongeren veel gebed mag zijn voor al die mensen in Nederland en België die zonder God naar bet einde reizen.

Er is trouwens ook een andere kant. Aandacht voor evangelisatiewerk zet je ook de spiegel voor. Kabbelen kan niet meer. Er worden keuzes van je gevraagd. Als je de goede Boodschap door wilt geven, wat betekent het dan voor jezelf dat Christus als Zaligmaker in deze wereld kwam? Hoe kan een blinde een blinde leiden? Ik hoop en bid dat het ons juist laat zien wie wij zelf zijn, ook als meelevende kerkmensen, en dat de Heilige Geest ons aan de voeten van de Heere Jezus brengt. De boodschap van het Evangelie is het waard om door anderen geloofd te worden, maar ook door ons! Als dat nu door de actie wordt bereikt, dat betekent meer dan al het geld wat we met elkaar ophalen voor dit mooie doel."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 20 februari 2004

Daniel | 33 Pagina's

Geen boeven, maar  mensen vangen

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 20 februari 2004

Daniel | 33 Pagina's