De kerk naar binnen

Onlangs kreeg ik het aanbod om een proefabonnement te nemen op het Nederlands Dagblad. Drie weken voor een speciale prijs. Nu lees ik twee christelijke kranten. Kranten met nieuws uit de kerken die je niet terug vindt in de Volkskrant of Telegraaf.

Voor de christelijke krant telt het nieuws uit de kerk nog mee. Daar ben ik blij mee. Maar ik ben niet altijd blij met de keuze van de redactie. In de krant lees ik dan berichten over zaken in de kerk waarvan ik denk: moet dat nou echt zo in de krant? Wat moeten jongeren daar mee? Waarom de kerk zo te kijk gezet? Of een predikant? Of een activiteit waarvan de redactie vermoedt dat niet iedereen er mee instemt? Je zou er somber van worden. Intussen bedenk ik dat de dames en heren journalisten er wellicht ook ontmoedigd door raken. Daarom moeten we elkaar maar opscherpen om voor alles te bedenken dat de kerk méér is dan wij er van maken. "De kerk is onze moeder", schreef Calvijn. De kerk is een gemeenschap waar we onze gaven ten nutte van elkaar mogen aanwenden, gewillig en met vreugde. In de kerk word je geroepen om te bidden of je een levend lid van de kerk mag zijn en dat eeuwig mag blijven.

Als je de Heere mag dienen, krijg je ook liefde tot Zijn kerk. Liefde is iets heel moois. Het komt bij God vandaan. En waar liefde woont, gebiedt de Heere de zegen. Zó kan de kerk naar buiten!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen