Sparen of spenderen?

Sparen is een woord dat velen ouderwets en onaantrekkelijk in de oren klinkt. Het belemmert je in je mogelijkheden. Je wilt die mobiele telefoon nu hebben, terwijl sparen inhoudt dat je het nog een tijdje met je oude telefoon blijft doen.

Spenderen of uitgeven heeft een veel betere klank. Je koopt waar je op dit moment zin in hebt. Je laat je meevoeren met de consumptiedrang, die door omgeving en reclame worden opgelegd. Later duurt nog zo'n tijd. Je wilt die mobiele telefoon nu hebben. Maar was het nu echt nodig? Zou je niet iets opzij leggen voor later?

Het lijkt een tegenstelling: sparen en spenderen. In zekere zin is dat ook zo. Je kunt besluiten de vijftig euro die je verdiend hebt uit te geven of op je spaarrekening te zetten. Toch is deze tegenstelling groter dan je misschien denkt. Het gaat erom dat je op een verantwoorde manier met je bezit omgaat. Dat houdt in dat je best eens wat mag kopen, maar dat je ook rekening houdt met later.

In de vorige alinea ging het over 'je bezit'. Is dit eigenlijk wel het juiste woord? De Bijbel leert het anders. God is de Eigenaar van alles, Die ieder het zijne geeft. De Heidelberger Catechismus zegt het zo in antwoord 27: rijkdom en armoede en alle dingen, komen niet bij geval, maar van Zijn Vaderlijke hand ons toe. Zelf uitmaken wat je met je geld doet, is een volstrekt onbijbelse gedachte. We zijn rentmeester over de bezittingen die de Heere ons gegeven heeft. Wij moeten daar zorgvuldig mee omgaan en ons niet door vrienden in een verkeerd uitgavenpatroon laten brengen. De Heere ziet hoe we met Zijn bezittingen omgaan.

Verantwoord omgaan

Heb je alles wel nodig, wat je denkt nodig te hebben? De reclame probeert ons altijd maar weer tot spenderen te verleiden. Maar was de nieuwe telefoon nu echt wel nodig? Is het nu echt nodig dat je telefoon nog meer functies heeft, nog kleiner is en zelfs foto's kan maken? Denk ook eens aan de ander. Hoeveel mensen en hoeveel jongeren in deze wereld leven in armoede? Jongeren die er slechts van dromen een opleiding te volgen, omdat ze op jonge leeftijd de straat op gaan om wat geld te verdienen voor thuis. Plaats dat beeld eens naast het beeld van die nieuwe telefoon. Sparen of spenderen. We zagen dat de Heere ons onze gaven geeft. De Heere geeft ons echter ook verantwoordelijkheid om op een goede manier met ons geld en onze bezittingen om te gaan. Je moet ook aan de toekomst denken. Als je graag je rijbewijs wilt, merk je hoeveel rijlessen kosten. Als je als jong paar een huis wilt kopen, merk je hoe duur de huizen zijn. Dat zijn zaken om nu al over na te denken. Ook als je pas vijftien of zestien bent. Daarom is het goed om te sparen. Om na te denken over uitgaven die in de toekomst gemaakt worden. Of wil je als jong stel dan maar een extra hoge hypotheek nemen en samen een paar jaar werken? Is dat verantwoord omgaan met de gaven, die de Heere ons gegeven heeft? We zagen dat het goed is om al vroeg rekening te houden met latere uitgaven. Dat we niet alles maar kunnen uitgeven, maar dat er ook gespaard moet worden. Dit moet wel gebeuren in afhankelijkheid van de Heere. Maar al te vaak heb je de gedachte de zaken voor later goed geregeld te hebben. Dat dacht de rijke dwaas ook. Die had veel goederen verzameld en opgeslagen in zijn schuren. Na al die jaren van werken en sparen, ging hij het er eens goed van nemen. Is dit sparen op een Bijbelse manier? Nee. In Lukas 12: 20 lezen we hoe de Heere dacht over het spaargedrag van deze man: Maar God zeide tot hem: Gij dwaas, in dezen nacht zal men uw ziel van u afeisen; en hetgeen gij bereid hebt, wiens zal het zijn? Hij dacht gewerkt, gerekend en gespaard te hebben voor de toekomst, maar hij dacht niet aan God en niet aan zijn onsterfelijke ziel.

Gevaren

Laat de rijke dwaas ons een voorbeeld zijn. Het laat ons zien dat onze bezittingen ons in bezit kunnen nemen. We zien in de Bijbel veel voorbeelden van mensen die veel bezittingen hadden en voor wie dit een valstrik is geworden.

Denk maar eens aan de rijke jongeling. Hij ging bedroefd weg, omdat hij veel goederen bezat. De Heere Jezus laat ons dan zien hoe gevaarlijk bezit kan zijn als het ons in bezit heeft genomen. In Markus 10: 24 en 25 lezen we Zijn onderwijs: Kinderen, hoe zwaar is het, dat degenen die op het goed hun betrouwen zetten, in het Koninkrijk Gods ingaan! Het is lichter, dat een kemel ga door het oog van een naald, dan dat een rijke in het Koninkrijk Gods ingaat.

De woorden van Agur zijn in dit verband leerzaam. In de Spreuken komt hij aan het woord. Hij kent de gevaren van de rijkdom, maar ook de gevaren van de armoede. In Spreuken 30: 8 en 9 lezen wij zijn les: ...armoede of rijkdom geef mij niet, voed mij met het brood van het mij bescheiden deel; Opdat ik zat zijnde, U dan niet verloochene, en zegge: Wie is de HEERE? Of dat ik verarmd zijnde, dan niet stele, en den Naam mijns Gods aantaste. Sparen of spenderen. Het gaat erom dat wij op een verantwoorde manier met ons geld en onze bezittingen omgaan. Dat we ons geld niet zorgeloos over de balk smijten, maar dat we ook niet van ons geld onze god maken. Denk niet in trotse hoogheid alles zelf te regelen, maar dat in alles van de Heere onze verwachting zou zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen