Licht en duisternis

Deze tekst is uit het vierde Evangelie, dat naar de beschrijving van Johannes. Deze eenvoudige visser heeft dit door de verlichting en de leiding van de Heilig Geest mogen optekenen. ledere apostel heeft dit mogen doen op zijn eigen wijze.

Opmerkelijk is dat Johannes in de eeuwigheid begint. Daar ligt de eeuwige oorsprong van de schepping en de herschepping van alle dingen en de zaligheid van mensen. In God, dat Drie-enige en volzalige Wezen. Buiten God is de eeuwige duisternis en de dood.

De zaken die Johannes als zulke grote verborgenheden in en door Christus zijn geopenbaard, worden hier als een schat aan de gemeente van de Heere verklaard. De volle nadruk valt op de Godheid van Christus. Hij is het Woord dat van eeuwigheid was en in de tijd vlees is geworden. Hij was bij de Vader, maar is als de lang beloofde en verwachte Zaligmaker gekomen. Het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond. Hij is als het ware tot ons gekomen in het wonder van die onbevlekte ontvangenis door de aanneming van de ongeschonden menselijk natuur. Daarmee verborg Hij wat Hij van eeuwigheid had bij de Vader. En nu, verheerlijk Mij, Gij Vader, bij Uzelven, met de heerlijkheid die Ik bij U had eer de wereld was (Johannes 17: 5). Hij was er van alle eeuwigheid!

Onderscheiden van de Vader en toch van alle eeuwigheid één met Hem. Dit was in den beginne bij God (vers 2). Johannes heeft van en door Hem mogen openbaren dat Hij met de Vader en de Heilige Geest de enige en eeuwige Schepper is van alle dingen.

Hij was het Leven en het Licht der mensen, d.w.z. het eeuwige en onvergankelijke Leven is onlosmakelijk aan het Licht verbonden. God is een Licht en in Hem is geen duisternis. Het Leven en het Licht dat Adam en Eva bezaten voor de zondeval was uit en door Hem. In Hetzelve was het Leven en het Licht der mensen. In dat Woord bij en door de Vader. Hij is de oorsprong van het Licht, waarmee het verstand van de mens in de staat der rechtheid verlicht was.

Maar dat Licht hebben wij gedoofd door onze diepe zondeval, waarmee wij onszelf in Adam losscheurden van God. Toen is het Licht uitgegaan en wij kwamen in de stikdonkere nacht van de geestelijke dood. We zijn de vorst der duisternis vrijwillig en moedwillig toegevallen en zo zondeslaven geworden. En we hebben de eeuwige duisternis verdiend. Geloof jij dat?

Waarom wij dit kunnen en mogen geloven, zegt Johannes ons ook. Het Licht schijnt in de duisternis. Opmerkelijk, het staat in de tegenwoordige tijd. God heeft het terstond na de zondeval uit vrije goedheid in het Woord geopenbaard. Hij heeft er Zelf van gesproken in de moederbelofte. Toen Adam en Eva het Licht en het Leven kwijt waren, heeft de HEERE beloofd het uit vrije genade weer te schenken. In en door het Woord! Hetzelfde Licht en Leven zijn hun en ons geopenbaard. Aan ons, die het einde der eeuwen gekomen zijn. Hij is de Enige en Eeuwige bron van het Leven en het Licht! Maar onder die openbaring van dat Licht moet Johannes van zichzelf en alle mensen zeggen: De duisternis heeft het niet begrepen. Hoe komt dat toch?

Dat is de vrucht van de dood waarmee wij ons stellen tegen dat Licht. De overblijfselen van de ingeschapen Godskennis, dat Licht, blussen wij bewust uit. Omdat wij de Zoon van God, de Bron van het Licht niet willen kennen en erkennen. Wij houden dus de duisternis vast onder de volle openbaring van dat Licht.

Hoe boos en vol duisternis is toch ons aller natuurlijke hart. Maar wij zijn onder de openbaring van dat Licht niet te verontschuldigen. De onzichtbare dingen van de Schepper worden ons in de zichtbare daden van de Almachtige verklaard en geopenbaard. Wat zien wij daarin? Beide Zijn eeuwige kracht en Goddelijkheid. De onzichtbare dingen van de grote Herschepper worden ons in dat eeuwige Woord van de Allerhoogste in het hart verklaard. Maar wie heeft God verheerlijkt door te bekennen dat wij aan Hem alles schuldig zijn? Door ons onverstandig en verduisterd hart hebben we Hem de eer niet gegeven die wij aan Hem schuldig zijn. God wordt uit en door de mens der zonde niet meer gekend tot zaligheid. Want ons natuurlijk hart is verduisterd en verstaat niet meer de dingen die des Geestes Gods zijn, want zij zijn ons dwaasheid. Maar wat nu aan 's mensen zijde onmogelijk is, is mogelijk bij God. Door de dwaasheid der prediking zoekt God dat verlorene en weggedrevene om het uit vrije goedheid te zaligen.

Krachtdadig en onwederstandelijk brengt Hij Zijn Woord in onze verduisterde harten en verstanden om ons te verlichten. Dat doet de schuldverslagene uitroepen: Wee mij, dat ik zo gezondigd heb. Weet jij daar al van? Van de duisternis wordt gezegd in de verleden tijd dat het dit Licht, dat nu schijnt, niet heeft begrepen. Dat niet-begrijpen staat in de verleden tijd. Dat leert ons terug te blikken op hoe het geweest is in de staat der rechtheid en hoe het nu is door eigen schuld. Daarom worden zij, die door dit Licht worden geleid, van de hemel gegrepen. Heeft God uit vrije goedheid al in jouw zondaarsbestaan, dat God en Zijn verlossende genade niet heeft willen begrijpen, ingegrepen? Dat Licht schijnt nu nog en blijft schijnen tot in alle eeuwigheid!

Sinds de zondeval is het onherboren hart van de mens enkel duisternis. Daardoor wordt dat aangeboden Licht in Christus door de mens van nature veracht, niet verstaan, niet begrepen.

Maar het wordt door God verklaard en geopenbaard door de vrije en almachtige toepassing van Zijn Geest tot waarachtige bekering. En daarom van de Heere geloofd en aanbeden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen