Sta op je post!

Daniël en zijn vrienden komen terecht in een onchristelijke en heidense omgeving, waar heidense gebruiken en gewoonten heersen. Dit blijkt wel uit het feit dat hun namen veranderd worden. Zelfs hun namen mogen niet meer herinneren aan de God van Israël. God moet uit hun leven worden gebannen. Het hof van de koning Nebukadnezar is geen gemakkelijke post. Er gebeurt daar van alles dat strijdt met de wet van de Heere en de opvoeding die zij van hun ouders hebben ontvangen. Dit komt iedere dag weer terug. De maaltijden die de studenten van de koning ontvangen, komen rechtstreeks van zijn tafel. Het eten van deze maaltijden is echter in strijd met de Joodse spijswetten, die de Heere het volk van Israël gegeven heeft. Daniël en zijn vrienden weigeren tegen het gebod van de Heere te zondigen en willen die maaltijden niet eten. Zij vragen om brood en water in plaats van die koningsmaaltijden.

Onbegrip

Waarom doet die Daniël toch zo moeilijk? Is dit dan zo'n belangrijk punt? Het is toch maar eten en drinken. Dat gaat toch over het uiterlijk leven. Als de binnenkant maar goed is. Bovendien zijn je ouders duizenden kilometers bij je vandaan. Zij zullen je niet op je vingers kijken. Neem het toch wat makkelijker. Daniël en zijn vrienden kunnen zulke redeneringen niet maken. Zij willen de geboden van de Heere blijven onderhouden. Zij willen op hun post blijven, hoe moeilijk dit ook is en hoeveel onbegrip er ook heerst. In Daniël 1: 8 lezen we de reden waarom Daniël en zijn vrienden zo vastberaden op hun post blijven. Er staat: Daniël nu nam voor in zijn hart dat hij zich niet zou ontreinigen met de stukken van de spijze des konings, noch met den wijn zijns dranks; daarom verzocht hij van den overste van de kamerlingen, dat hij zich niet mocht ontreinigen. Het was bij Daniël en zijn vrienden een zaak van het hart. Door genade mocht hij de keuze van het hart maken, zich niet te verontreinigen met de maaltijden van koning Nebukadnezar. In een onchristelijke omgeving is hij gehoorzaam aan de geboden van de Heere en blijft hij op zijn post. Het staan op je post is in de eerste plaats een zaak van het hart. Door genade mogen Daniël en zijn vrienden de goede keuze maken, gevoed door de liefde tot God in hun hart als antwoord op Gods liefde tot hen. Wie in deze tijd op zijn post wil staan, moet dit doen vanuit het voornemen van het hart zich niet met de wereld te verontreinigen. Die moet pal staan voor de geboden van de Heere. Wanneer we de geschiedenissen van Daniël en zijn vrienden volgen, zien we dat hun voornemen geen eenmalige zaak is geweest. Het is een keuze die het gehele leven doortrekt. Ook als het moeilijk wordt. Om ook op die momenten op je post te blijven staan en het niet op een akkoordje te gooien met de wereld. De verleidingen van satan en wereld zijn vaak zo geraffineerd.

Praktijk

In gedachten zien we de vrienden van Daniël staan, temidden van een grote massa mensen. Als we wat verder kijken, zien we een enorm beeld. Het is een gouden beeld van ongeveer 36 meter hoog en 6 meter breed. Dan klinkt plots de stem van de heraut en al die mensen knielen neer voor dat beeld. Allemaal? Nee, drie jongeren blijven staan. Zij blijven staan op hun post. Hoewel hun leven in gevaar komt, zijn zij God meer gehoorzaam dan mensen. Het staan op je post vraagt niet alleen om een radicale keuze, maar ook een steeds maar weer handelen in overeenstemming met die keuze. Het voornemen van het hart moet in praktijk worden gebracht. Sta jij ook op je post? Is er in jouw leven al een keuze geweest om je niet met de zonde en de wereld in te laten? Ben je bereid om in het dagelijkse leven op je post te blijven en gehoorzaam te zijn aan de geboden van God? De Heere wil er Zijn zegen aan verbinden. Hij is een God die kan redden, zelfs uit de vlammen van de oven.

Kritiek

Daniël is reeds vele jaren aan het hof en het koninkrijk is in handen van de Meden en de Perzen gekomen. Darius, de Meder, geeft Daniël een hoge positie in het koninkrijk. De koning stelt over zijn gehele koninkrijk 120 stadhouders. Drie vorsten staan aan het hoofd van deze stadhouders en van die drie wordt Daniël de eerste. Zijn positie kun je vergelijken met die van premier. Daniël ontvangt veel vertrouwen van Darius. De stadhouders moeten bij hem afrekenen, zodat de koning geen schade lijdt. Daniël is eerlijk en knoeit niet met cijfers. In Daniël 6: 5 lezen we het: Toen zochten de vorsten en de stadhouders gelegenheid te vinden tegen Daniël vanwege het koninkrijk; maar zij konden geen gelegenheid noch misdaad vinden, dewijl hij getrouw was en geen vergrijping noch misdaad in hen gevonden werd.

Dit is een belangrijk aspect van op je post staan. Veel buitenkerkelijken hebben - en soms terecht - vaak commentaar op de levensstijl van christenen. Moeten zij ook kritiek hebben op jouw leven? Je levensstijl is zo belangrijk. Het staan op je post in deze maatschappij betekent dat je trouw je werk doet, eerlijk bent en niet roddelt over medescholieren of collega's. We realiseren ons vaak te weinig dat we leesbare brieven van Christus moeten zijn. Laten we dit element van op je post staan niet vergeten. Onze daden doen vaak meer dan woorden.

Zwakke plekken

Daniël kan op zijn hoge post niet zonder zijn God. Het voornemen van zijn hart vertaalt zich in een dagelijkse omgang met de Heere door het gebed. Daniël heeft een levende relatie met de Heere. Zijn hoge positie, die ongetwijfeld een druk werkzaam leven betekend heeft, heeft Daniël niet van zijn God verwijderd. Hij schaamt zich niet voor zijn gebeden en neemt er de tijd voor. Daniël bidt driemaal per dag tot de Heere met geopende vensters naar Jeruzalem. Hij doet het niet stiekem, terwijl de deuren dicht zijn. ledereen kan het zien. Daniël staat zichtbaar op zijn post. Hij is afhankelijk van de hulp van de Heere en heeft het dagelijks gebed nodig. Daniël hoeft ook niet in eigen kracht op zijn post te staan. Hij mag hulp verwachten van Hem Die beloofd heeft hem niet te zullen begeven of verlaten.

Welke rol speelt het gebed in jouw leven? Of kun je gemakkelijk buiten deze dagelijkse omgang met de Heere? Pas toch op. Als je buiten het dagelijks gebed kunt, heb je waarschijnlijk nooit de keuze gemaakt je niet met de wereld te verontreinigen. Dat is zo gevaarlijk. De duivel kent onze zwakke plekken en wil ons van onze post hebben. Hij wil dat we meegaan met de wereld en toegeven aan de zuigkracht van de zonde.

Sta op je post. Juist in deze tijd is dat zo nodig. De goede keuze van het hart, het pal blijven staan voor de Heere en zijn geboden, het dagelijks gebed als teken van een levende relatie met de Heere. Maar ook heel praktisch. Wees eerlijk en betrouwbaar. Spreek door middel van je houding en je gedrag. Dan ben je een leesbare brief.

Een medewerker straatevangelisatie

Heeft iedereen een evangelisatie'post'? Misschien denk je: "Daar heb je een speciale roeping voor nodig". God vraagt van iedereen die de christennaam draagt om getuige te zijn. Evangeliseren is dus niet alleen iets van een bepaald persoon. Als het goed is, is het een soort levenshouding.

Het is belangrijk om zo in gesprek te komen met buitenkerkelijken. Maar de mensen staan niet op ons te wachten en zeker niet op God. Toch is het een goed moment om te laten zien dat wij er als christenen zijn. En in het bijzonder dat God er is en tot mensen Zijn Woord wil richten.

Er zijn veel manieren van evangelisatie: actief op straat of op een kinderclub, maar zeker ook in je eigen omgeving. Stel je zelf eens de vraag: "Wat laat ik met mijn leven zien?" Wees niet actief om actief te zijn, maar probeer Gods Woord door te geven. Of dat nou gaat om mijn buren, mijn vrienden, dat kind op de club, dat meisje in het winkelstraat.

Een werkende jongere

Ik werk op een kantoor, waar allerlei soorten mensen werken. Het geeft geen problemen dat er zoveel verschillen zijn, maar soms wordt er gevloekt. Op zo'n moment zeg ik tegen mezelf: zeg er iets van! Maar ik kijk alleen even heel bedenkelijk en sta gewoon niet sterk genoeg op mijn post om er echt iets van te zeggen. Het ligt er ook vaak aan om wie het gaat. Als een broertje een lelijk woord zegt, is het wel heel makkelijk om daar wat van te zeggen. Maar bij een collega, die waarschijnlijk niet eens in de gaten heeft dat ze vloekt, wordt het al een stuk moeilijker... Gelukkig is het niet alleen maar gevloek op kantoor; er zijn soms ook hele serieuze gesprekken. Het is echt moeilijk om duidelijk tegen iedereen te zijn. Ik schaam me tegenover mezelf dat ik er niet altijd voor uit durf te komen. Ik ben dan bang om voor schut te staan. En daarom is het nodig om Hem om die kracht en moed te vragen, die je elke dag nodig hebt. Misschien overbekend, maar: laat van af het begin zien wie je bent.

Een studente WO

Daar sta je dan, als christen in een onchristelijke wereld. Sinds september ben ik eerstejaars studente gezondheidswetenschappen aan de VU. Tot nu toe ben ik onder mijn medestudenten nog geen christen tegengekomen. De meesten zien ook niet aan jou dat je christelijk bent. Je zult het zelf moeten laten merken. Het eerste wat hen opvalt is dat je bidt voor je eten. Veel vragen krijg ik daar niet over. Men gaat er niet vanuit dat jij je verder ook anders gedraagt. Vragen ze of je mee gaat stappen, en je zegt nee, dan zitten ze meestal niet op uitleg te wachten. Ze vinden het allang goed; dan maar wat minder contact.

Op je post staan... ja: het is belangrijk om niet van Bijbelse normen te wijken. Bidden voor je eten, iets zeggen van vloeken, niet met dingen meedoen die God niet wil; het is allemaal belangrijk. Wat je wel of niet kunt doen is soms lastig. Als ze je vragen om 's avonds te blijven eten, kun je dat doen, maar als er 's avonds steeds meer gedronken wordt, moet je wel opstappen. En dan is het dus de vraag of het goed is om naar een plek te gaan die in feite 'goddeloos' is, en waar je vanwege de sfeer ook niet veel gelegenheid krijgt om iets van je christen-zijn te laten zien. Het niet of wel doen van dingen op grond van je geloof is namelijk ook niet het enige. Ik denk dat christenen de opdracht hebben om ook wat uit te stralen. Een soort wachtpost aan de kust; een vuurtoren te zijn. En dat is moeilijker dan je denkt.

Tegen iemand persoonlijk kun je in ieder geval nog wel zeggen wat je gelooft. Maar wat als je in een groep bent, en iedereen gaat uit van de evolutietheorie? Men stelt de evolutietheorie als wetenschappelijk. Als je het niet gelooft moet je dat zelf maar weten. Discussie uitgesloten, zo vindt men.

Als christen op je post te staan, als vuurtoren fungeren... je kunt het niet alleen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen