Vrede op aarde
Veertien over 12
Vrede op aarde. Allerlei kersttoespraken gaan erover, hoe landen en volken in vrede met elkaar moeten leven. Maar het gebeurt niet. Hoe konden de engelen in de velden van Efratha dan zingen: Vrede op aarde? Een onvervulde wens? Of moet die vrede nog komen? Drie jongeren van de +14 van Ridderkerk-Slikkerveer dachten hier over na.
Mieke de Vos, Jacco Velthuizen en Willemijn van Pelt kunnen hun eigen leven gelukkig nogal vredig noemen. Maar de wereld om hen heen ziet er echt anders uit. Willemijn bladert de krant een paar keer per week door. "Als je op de voorpagina kijkt, staat er eigenlijk nooit iets leuks: oorlog; moorden en noem maar op. Ik ga zelf in Rotterdam naar school en daar hoor je veel verhalen over criminaliteit, mishandeling en zo. Op straat is geen vrede."
Geen vrede
Jacco ziet ook genoeg: "Als je eerlijk bent, zie je dat iedereen verhardt, individualisering. Je doet er zelf aan mee, maar het is wel erg. In Nederland lijkt het wel vrede, maar het is een land waar alles mag en dat is geen vrede." Verder weg op de wereld hoor je van echte oorlogen en rampen, maar Mieke zegt eerlijk dat die niet echt goed tot haar doordringen. "Bij een bomaanslag in Bagdad denk je wel even na, maar na een paar dagen ben je die vergeten." Willemijn trekt het zich wel aan, dat wij het zo goed hebben, terwijl in andere landen oorlog of honger heerst. "Ik vind dat we hen moeten helpen met voedsel en kleding, soldaten. Verder kunnen we niets doen." "Collecteren", bedenkt Mieke. "Bidden", noemt Jacco. "O ja, natuurlijk." Een belangrijke taak.
Vrede maken
Op allerlei manieren proberen de mensen vrede op aarde te maken. De jongeren weten dat dit nooit zal lukken en ook waarom niet. Jacco: "De Verenigde Naties zijn opgericht om voor vrede te zorgen, maar dat heeft weinig zin gehad. Diep van binnen voelt iedereen wel aan dat hier nooit vrede komt. Daarom wordt er van Kerst zo'n feest gemaakt, waarop de mensen goed voor elkaar zijn; net alsof we heus wel kunnen samenleven." Willemijn: "Zolang de wereld bestaat, tot het einde toe, zullen er oorlogen en geruchten van oorlogen zijn, ziekte en honger. Dat komt door de zonde. Niet de zonden van de mensen die eronder lijden, maar de zonden van alle mensen."
Zonde
Met de zondeval zijn de dood, ziekte, oorlog en het verdriet in de wereld gekomen. Door onze schuld is de aarde vervloekt. Ook wij hebben dus oorlog en rampen verdiend, vindt Mieke. "We zondigen allemaal, of dat nu meer of minder is. Je weet dan ook niet of hier nog eens oorlog komt." Jacco: "Dat wij géén oorlog hebben, is alleen genade. Maar we dwalen daardoor wel van God af. We kunnen wel denken dat het goed gaat, maar vrede kan juist een straf zijn, omdat we dan God niet nodig hebben."
God is toch liefde?
Het is wel erg moeilijk om uit te leggen én om zelf te geloven dat alles door de zondeval komt. Van oorlogen zijn mensen de schuld, maar ook van ziekte en rampen? Als die nu eens in je eigen leven komen? Dan komt al gauw de vraag op: "Waarom doet de Heere er niets aan?" Of, zoals buitenkerkelijken vaak beginnen: "Als God liefde is, waarom is er dan zoveel ellende op de wereld?"
Mieke: "God is liefde, maar dat wordt op aarde niet duidelijk. Hij is voor Zijn kinderen liefde en die begrijpen dat. Maar als je Hem niet kent, dan begrijp je het niet en geloof je het ook niet. Dan zeg je alleen maar dat God liefde is." Jacco: "God is niet alleen liefde, maar ook een verterend vuur. Mensen die niet in God geloven, geven Hem wel opeens de schuld als er iets ergs gebeurt."
Bedoeling
De Heere staat niet buiten de dingen die verkeerd lijken te gaan. Hij kan er een bedoeling mee hebben, ook al kunnen wij die vaak niet begrijpen. Willemijn: "Misschien gebruikt Hij erge dingen om ons te straffen voor onze zonden, of om te laten zien dat Hij het is Die vrede geeft, om je daardoor te bekeren." De Heere wil dat wij door de gevolgen van de zonde zien hoe erg de zonde zelf is tegenover Hem en Hij wil dat wij daarmee naar Hem vluchten. Mieke: "Van verdriet kun je juist veel leren. Hij straft je met liefde, want Hij heeft het beste met je voor: je bekering." Jacco: "Zijn straf is dus ook liefde. Hij heeft een plan met deze wereld en daarin gebruikt Hij de duivel. Het is wel moeilijk om dat een plekje te geven: hoe groot is God en hoe klein zijn wij!"
Echte vrede
Is de engelenzang nu niet waar geweest? Is er en komt er geen vrede op aarde? De vrede waar de engelen van zongen, kan God alleen geven, begrijpt Jacco. "De wereld leeft in duisternis, maar de Heere Jezus kwam op aarde om zondige mensen te redden. Dat is de vrede die de engelen bedoelden. Veel mensen hebben een andere vrede op het oog."
Bij vrede op aarde hoort ook ere zij God en in de mensen een welbehagen. De engelen zongen niet over mensen die lief voor elkaar moeten zijn, maar over het werk van God voor oorlogvoerende mensen. Als je mag weten dat je zonden vergeven zijn, heb je vrede met God. Die vrede bestaat op aarde en dat kun je ook merken. Mieke: "Ik ken wel mensen die deze vrede hebben. En je kunt er overal in Gods Woord over lezen."
Blijvende vrede
Vrede op aarde is niet mogelijk zonder deze vrede. Jacco: "Öp de nieuwe aarde zal er geen oorlog of verdriet meer zijn. Toch is niet dat het belangrijkste, maar dat daar God bij je is. Als je zonder God sterft, zal blijken dat er zonder Hem geen ware vrede is." Willemijn en Mieke: "Ik zou liever vrede met God hebben dan vrede op aarde. Vrede op aarde is maar voor een tijd, vrede met God blijft voor eeuwig."
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 12 december 2003
Daniel | 37 Pagina's