Een heilrijke groet

Hoe vaak hebben we het al gehoord? Aan het begin van elke dienst wordt het uitgesproken! Eerst komt het votum: Onze hulp Is In de Naam des Heeren... En na het votum klinkt het: Genade zij u en vrede van God de Vader en van de Heere Jezus Christus... We horen het op zondag of door de week. 's Morgens horen we het en 's avonds volgt de uitgebreide vorm, die we vinden in Openbaring 1. Staan wij erbij stil? Weten wij de betekenis daarvan?

Het is geen gewone groet, die Paulus doet aan Titus. We lezen in vers 4 Genade, barmhartigheid, vrede zij u van God den Vader en den Heere Jezus Christus, onzen Zaligmaker. In elk van de brieven van Paulus vinden we aan het begin zo'n groet in de vorm van een zegen. Vaak gaat het dan om een groet aan een hele gemeente. Maar hier wordt door Paulus heel persoonlijk aan Titus deze zegen toegewenst en toegebeden. Hoe goed kan het soms doen, als we van iemand de groeten krijgen. Het betekent, dat diegene aan ons denkt en ons niet vergeten is. Maar hoeveel te meer, als we mogen horen, dat de Heere in liefde aan ons gedenkt en Zijn genade en vrede wil schenken.

Genade staat voorop! Dat is het voornaamste! In het Grieks wordt het woord 'charis' gebruikt. Ons woord gratie is daarvan afgeleid. Gratie wordt verleend aan misdadigers. Dat is de grond van alle zegeningen en weldaden. Daaruit vloeit de barmhartigheid en de vrede. Het woord genade sluit alle verdiensten uit. Het is de Heere Jezus, Die deze genade duur verworven heeft. Genade staat tegenover schuld. Door onze zonden en overtredingen hebben wij een hemelhoge schuld bij God. Daarnaast rust de straf op de zonde. We hebben de dood verdiend. Wanneer krijg ik nu genade nodig? Als ik mijn zonde en schuld ga zien. Dat had Paulus zelf ook geleerd. Wat genade was. Op de weg naar Damaskus. Daar ging Paulus zijn Rechter om genade bidden. En in Damaskus mocht hij genade ontvangen. De genade van schuldvergeving en afwassing van zijn zonde.

Barmhartigheid. Een heel opmerkelijke toevoeging. Juist in zijn laatste brieven vinden wij tussen genade en vrede nog deze derde weldaad. Zo vinden we deze toevoeging ook in 1 en 2 Timotheüs. Liet de apostel het met opzet weg? Heeft Paulus aan het einde van zijn leven deze barmhartigheid nog uitdrukkelijk willen noemen? Wat betekent nu barmhartigeid? In ons woord 'barmhartigheid' zit het woord 'barmen', en dat betekent: branden. Het hart van een mens kan branden van bewogenheid vanwege het zien van mensen in nood of ellende. Maar zo geldt het nu ook van het 'hart' van God. Het Vaderhart brandt ook van liefde en ontferming jegens ellendige zondaren. Het is het vuur van Gods liefde, dat brandt vanwege ontferming en genade. Innerlijke bewegingen van God. Ten diepste is God in Zichzelf bewogen. Dit wordt niet opgewekt door de mens. Daarvan zong Zacharias in zijn lofzang.  We lezen ook in het Evangelie, dat de Heere Jezus bij het zien van de nood innerlijk met barmhartigheid of ontferming bewogen werd (Mattheüs 20: 34; Markus 1: 41).

Tenslotte: vrede. De Joden gebruiken dit woord ook en bij een ontmoeting roepen zij elkaar toe: "Sjalom!". Maar zo kwam Christus op de avond van Zijn opstanding tot Zijn vreesachtige discipelen en riep hen toe: Vrede zij ulieden! Dat is de vrede, die Hij door Zijn lijden en sterven verworven heeft. Dat is de vrede, die Hij na Zijn opstanding toepast aan de harten van zondaren. Die vrede is van een geheel andere aard dan de vrede van deze wereld. De gemeente Gods heeft een andere vrede. De vrede voor het hart, die echter ook reeds werkelijkheid wordt in de praktijk van het christenleven. Van nature hebben wij geen vrede met God. In Adam hebben wij de paradijsvrede verloren en hebben we God de oorlog verklaard. Maar nu heeft God gedachten des vredes gehad. Christus is gekomen naar deze wereld en heeft vrede gemaakt door het bloed Zijns kruises (Kolossensen 1: 20). Die vrede gaat Hij ook door Zijn Geest toepassen in de harten van zondaren en zondaressen.

Van Wie komen deze drie weldaden - genade, barmhartigheid en vrede - nu? Deze weldaden hebben een dubbele afkomst: van God de Vader naar Zijn verkiezende genade en van de Heere Jezus Christus, Die deze weldaden verworven en verdiend heeft. Dat geeft de kracht en zekerheid aan deze groet. Deze heilsgroet is niet zo maar een wens alleen. Wat wij elkaar toewensen, kunnen we elkaar niet geven. We wensen elkaar het beste toe. Maar nu wil Christus, die genade, barmhartigheid en vrede ook schenken. Is dat ook jouw vraag: hoe krijg ik genade? Hoe krijg ik barmhartigheid? Hoe krijg ik vrede voor mijn hart? Dat wordt de vraag van de wedergeborene. Die gaat de ware vrede voor zijn hart zoeken. David zong in Psalm 38 Rust noch vrede wordt gevonden, om mijn zonden, in mijn beendren, dag of nacht. Die vrede zal alleen te vinden zijn in Christus, Die sprak: Vrede laat Ik u, Mijn vrede geef Ik u; niet gelijkerwijs de wereld hem geeft, geef Ik hem u... (Johannes 14).

Vragen

1 Welke betekenis heeft de groet aan het begin van deze brief?

2 Wat is de betekenis van genade?

3 Waarom is de toevoeging 'barmhartigheid' hier opmerkelijk?

4 Waar is het woord 'barmhartigheid' van afgeleid?

5 Wat is het verschil tussen de vrede van Christus en de aardse vrede?

6 Welke dubbele bron hebben de drie weldaden waarvan Paulus spreekt?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen