Nog meer doosjes...

De Dorsvloer hoort bij de stichting Siloah en is een dagactiviteitencentrum in Bodegraven waar ruim 80 mensen met een verstandelijke of meervoudige handicap dagbesteding ontvangen. De meeste deelnemers wonen op De Akker, een woonvoorziening in Bodegraven en een aantal wonen thuis. In het activiteitencentrum wordt uitgaan van het idee, dat ieder mens mogelijkheden heeft en dat het voor ieder mens belangrijk is om de ruimte te krijgen om die mogelijkheden te benutten. Niet zomaar bezig gehouden worden, maar iets doen wat zin heeft. Dat is iets anders dan alleen maar 'doen waar je zin in hebt'. Zinvol bezig zijn heeft voor iedere deelnemer een andere invulling. Voor de één is het ervaren van een fijne sfeer, net als thuis, zinvol omdat het ontspanning geeft en voor de ander het resultaatgericht bezig zijn, o.a. arbeidsmatige activiteiten.

De mens met een handicap is een uniek schepsel van God, met eigen mogelijkheden en beperkingen. De waarde van ons leven wordt gelukkig niet bepaald door wat we presteren, maar vooral door de aard van de relatie met God. Of wij door genade een nieuwe hart hebben gekregen. Want het belangrijkste in ons aller leven is toch: God liefhebben boven alles en onze naaste als onszelf.

Snoezelruimte

Wat wordt daar nu de hele dag gedaan? in totaal hebben we elf groepen waar dagbesteding geboden wordt. Daarvan zijn er tien groepen in Bodegraven en één groep in De Joostenshof in Waarder.

Tussen 9.15 en 9.30 komen de deelnemers binnen. Als de mapjes gelezen zijn, beginnen we met de dagopening. Bidden en zingen van een aantal psalmen en er wordt een Bijbelverhaal verteld. Het is een zoeken om het verhaal zo eenvoudig mogelijk te vertellen, eventueel met ondersteuning van platen of gebaren. Daarna is er koffie of iets anders te drinken. En dan aan het werk. Voor groep 10 is dat het klaarmaken van de lunchpakketten en op de Joostenshof moeten de eieren geraapt worden en de tomaten geplukt. De begeleiders van groep 2 gaan met de deelnemers naar de snoezelruimte en dan is het ervaren van zintuiglijke prikkels een belangrijke activiteit. Op groep 6 zie ik een deelnemer die de was weg gaat brengen. Helemaal zelfstandig.

Op groep 1 wordt er in een kring muziek gemaakt en gezongen. Op groep 8 wordt er geknutseld en er wordt een deelnemer opgehaald om te gaan wandelen. En als we groep 9 binnenlopen zien we dat er snoep ingepakt wordt. Zo is er een bedrijvigheid op iedere groep: daar komt ook nog een vrijwilliger die boodschappen gaat doen met een aantal deelnemers. Het is donderdag vandaag. Dan rijden de rode en de groene bus voor en gaat er een groep naar het zwembad in de Bruggen in Zwammerdam. Door deelnemers van groep 3 worden de dieren verzorgd op het middenterrein.

Appeltaart

Zo wordt er op elke groep gezocht naar mogelijkheden om de dag een zinvolle invulling te geven

We merken dat het voor de eigenwaarde van de deelnemers belangrijk is dat we werk en activiteiten zoeken die bij hun interesses en mogelijkheden aansluiten. Waar mogelijk laten we de deelnemers ook zelf verantwoordelijkheid dragen. Medewerkers betrekken deelnemers zoveel mogelijk bij het hele proces. Als er bijvoorbeeld een appeltaart gebakken moet worden, gaan we eerst met de deelnemers naar de winkel om de boodschappen te doen. Dan volgt het hele proces van afwegen van het meel, deeg maken, appels schillen, bakblik invetten tot en met de verkoop van de taart en dan heb je weer geld om boodschappen te doen voor de volgende appeltaart.

Vanuit deze visie zijn we voor een aantal groepen dus vaak op zoek naar werkzaamheden die onze deelnemers kunnen doen. Snoep inpakken, bakken, borduren van randjes op handdoeken en tafelkleden van beiers bont en schroeven in elkaar zetten voor een meubelfabriek zijn vaste werkzaamheden die we elke week doen. Daarnaast komen er af en toe andere klussen binnen, zoals brieven in enveloppen doen en een adresetiket erop plakken, kopieerwerkzaamheden of plankjes stickeren voor een houthandel. Dit is veelal voor bedrijven of stichtingen. Of de Jeugdbond.

Bondsdag

Op een dag kwam er een telefoontje van Jeugdbonddirecteur J.H. Mauritz: "We hebben nieuwe sets van het spel Kwistet laten drukken, zouden jullie dat kunnen inpakken?". Na wat overleg met de activiteitenbegeleiders heeft De Dorsvloer dit werk voor de Jeugdbond aangenomen. Al snel daarna kwam de drukker met een pallet uitdrukvellen, doosjes en de spelbeschrijvingen. Op veel groepen is men enthousiast aan het werk gegaan. Er moest ook hard gewerkt worden, want de hele voorraad bij de Jeugdbond was op en op de +16 Bondsdag moesten wel spellen worden verkocht... Dat hebben de deelnemers waar gemaakt: al snel waren er 700 doosjes gevuld.

Veel deelnemers doen dit werk graag. Het mooie van dit werk is dat iedere deelnemer het op zijn/haar eigen niveau kan doen. De ene deelnemer krijgt één vel tegelijk en drukt de kaartjes alleen uit en de volgende doet ze in het doosje. Zo wordt ook het samenwerken gestimuleerd. Andere deelnemers krijgen een complete serie en doen alle handelingen zelfstandig. In de afgelopen weken hebben we ook een groei gezien. Eerst één vel tegelijk en van lieverlee is dat opgebouwd naar zeven vellen.

Toen de eerste zending klaar was en ze moesten wachten op de volgende zending, hoorden we vaak de vraag: "Komen er al weer nieuwe kaartjes en doosjes?" Gelukkig besloot de Jeugdbond dat ze nog meer nieuwe series gingen laten drukken. Nog meer doosjes dan de vorige keer. Als jeugdwerkadviseur Niek Overbeeke bij De Dorsvloer arriveert, weten de deelnemers al dat hij voor Kwistet komt. Hij is voor de deelnemers niet Niek, maar Kwistet...

Impressie

Dat inpakken moet wel zorgvuldig gebeuren. De kaartjes mogen niet kreukelen en niet scheuren. Hans helpt ook mee met inpakken. De begeleider zegt tegen hem: "Niet verkreukelen hoor Hans, anders wordt de meneer boos." Als hij nu weer Kwistet krijgt zegt hij zelf al: "Niet kreukelen, meneer boos?"

Peter telt altijd alles wat er maar te tellen is. Dan is Kwistet in doosjes doen wel interessant. Alle kaartjes worden geteld. Hij weet precies hoeveel kaartjes er in elk doosje moeten. Bij kerkgeschiedenis 252 kaartjes en 288 Bijbelse vragen.

Bij het inpakken van de serie Bijbelse vragen wordt de kennis van zowel begeleiders als deelnemers getest. Al werkend hoor je de vragen en antwoorden door de groep gaan. Ook Else werkt er enthousiast aan.

"Mag ik een stukje schrijven voor de Daniël, dan kunnen ze het kopiëren en dan kan iedereen het lezen?"

Als er weer een nieuwe zending komt, is het telkens weer even inventariseren waar laten we het allemaal. Eigenlijk zou er maar één pallet tegelijk komen. Tot de leverancier met meer dan één pallet aankwam... Gelukkig ging het locatiehoofd toen net op vakantie, dus werd er beslag gelegd op haar kantoor als magazijn.

Ervoor zorgen dat de juiste kaartjes in de juiste doosjes komen, is een verantwoordelijkheid van de begeleiders. Dan lees je in de overdrachtmap: "De drukker heeft weer Kwistet geleverd. Wie helpt er om de vellen te rapen per serie." Zo leveren de begeleiders het voorbereidende werk, maar de deelnemers doen het echte werk. Het moet allemaal zorgvuldig gebeuren, de juiste kaartjes moeten wel in de juiste doosjes en geen twee series door elkaar. Maar kwaliteit leveren willen we graag!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen