Ga je daarvoor naar de kerk?

Ik ben verblijd wanrfeer men mij... Nou, dat bepaald niet. Hij gaat naar de kerk omdat het gewoon bij de zondag hoort. Hij ziet zijn vader al kijken als hij op een goeie dag mee zou delen thuis te blijven. Maar zoiets kun je niet uitleggen aan iemand die zelf nooit naar de kerk gaat. Hij heeft sterk het gevoel dat Peter hem een watje vindt. Als hij dan gaat vertellen.dat hij elke zondag braaf de kerk bezoekt omdat zijn ouders dat van hem verwachten, is straks de boot helemaal aan.

Mooi zo, pauze. Maar met Peter. Dat is dus pech. Joost begint druk te kletsen met één van de caissières. Een leuke meid; kun je lol mee hebben. Hij ziet vanuit zijn ooghoeken dat Peter naar hem zit te kijken. "Hé, Joost, wat ga je morgen doen?" Joost haalt zijn schouders op. "Als jij het niet weet, ik wél hoor. En ik ben heel benieuwd wat daar nou te beleven valt. Dat moet jij me maar 'ns uitleggen." De anderen houden ineens hun mond. Benieuwd naar de reactie van Joost. Joost slikt. Wat moet hij zeggen? "Ga morgen mee, dan zie je het met je eigen ogen"? Stel dat hij 'ja' zegt! Of een grote mond opzetten en vragen waar hij zich mee bemoeit? Tien tegen één dat er dan een hatelijke opmerking komt over lieve christelijke jongetjes. Hij slikt nog een keer en zegt dan zo onverschillig mogelijk: "leder zijn meug, hè. Jij jouw pret en ik mijn bezigheid."

Hoe liefiijk, hoe vol... Tjonge jonge, spot Joost met zichzelf. Je hebt je versjes voor de maandagmorgen blijkbaar toch goed geleerd. Op de meest ongewone momenten komen er psalmregels bovendrijven. Het zit hem nog steeds niet lekker, dat gesprek van vanmiddag. Wat doe je in de kerk? Die vraag is vaker aan hem gesteld. In de zomervakantie. Op de camping notabene. Bij het kampvuur. Hij had zich mee laten nemen door een aardig meisje. Zij wilde graag naar de avondsluiting met kampvuur. Ja, ze wilde graag. Eigenlijk vond ze het vanzelfsprekend om daarnaartoe te gaan. Joost probeerde er onderuit te komen door te zeggen dat hij 's zondags al twee keer in de kerk had gezeten. Ze had hem alleen maar aangekeken. Toen het kampvuur nog wat nasmeulde, begon ze er weer over.

"Vind je het niet fijn om naar de kerk te gaan?" "Sorry, ik zou niet weten wat daar fijn aan moet zijn. Weet je hoe saai het is bij ons! Nou ja, dan maak ik het zelf maar een beetje leuk." Het meisje reageerde nogal verbaasd: "Snoepen, slapen of sms'jes sturen. Ga je daarvoor naar de kerk?" Joost had zijn schouders opgehaald: Wat dan? Bovendien, als hij bekeerd moest worden, dan zou dat toch wel gebeuren. Toen was de vader van het meisje bij hen komen zitten.

Ik zal met vreugd' in 't huis des Heeren gaan. Hij, Joost, dus mooi niet. De man bij het kampvuur wel, schiet het door zijn hoofd. Die was blij als het zondag was. Dan kon hij weer naar het huis van God. Om daar de grote Naam van de Heere te danken. "Heb jij niks om voor te danken?" had de man gevraagd. "En valt er voor jou niets meer te vragen aan God? Hoef jij niet mee te bidden met alles wat aan de Heere wordt voorgelegd? En meezingen is echt geen schande. Ook wat jij in de collectezak doet, kan God gebruiken om anderen te helpen." Joost had wat ongemakkelijk heen en weer zitten schuiven. Het leek wel of er in de kerk iets te verdienen viel. Gewoon goed meedoen, dan kom je er wel. Maar dat had hij verkeerd begrepen, zei de man. "Je kunt het eeuwige leven niet verdienen. Dat geeft God puur en alleen uit genade. Maar wij zijn geen blokken beton. God heeft mensen geschapen die op Hem lijken. Naar Zijn Beeld noemt de Bijbel dat.

Het Beeld van God zijn we kwijtgeraakt. Toen we in het Paradijs onze eigen weg hebben gekozen. Bij God vandaan. Toen heeft God in Zijn grondeloze barmhartigheid een Weg gegeven om weer op Hem te kunnen lijken. Zijn Zoon, de Heere Jezus. Over Hem gaat het in de kerk. Het is wei jouw verantwoordelijkheid hoe jij je in Gods huis gedraagt. Bid om de Heilige Geest. Die wil het ook jou leren om Gods Woord met je hart te begrijpen. Bid en neem je voor om niet toe te geven aan de neiging om in de kerk overal mee bezig te zijn, behalve met die dingen waar het om draait. Denk aan wat er vanavond is gezegd tijdens de avondsluiting: Daniël nam zich voor in zijn hart om zich niet te verontreinigen met het eten van de koning."

Joost was opgesprongen en had zogenaamd geschrokken gezegd dat hij allang bij de tent had moeten zijn. Vier preken in één week en dat in de vakantie, vond hij wel erg veel van het goede.

Hè, wat vervelend dat hij niet kan slapen. Als Peter nog eens wat weet met zijn akelige vragen! Wacht, hij zal vast zijn mobieltje in zijn broekzak stoppen. Voor morgen. Een paar slokken water drinken en dan slapen. Hij wil pitten, niet piekeren.

De volgende morgen kost het hem moeite op tijd beneden te zijn. Hij hoort zijn zus voor de tweede keer roepen. "Komt er nog wat van? We gaan hoor!" Joost haalt zijn mobieltje uitzijn zak. Doet 'm er weer in; haalt 'm eruit. Daniël nu nam zich voor in zijn hart... "Joohoost!" "Ik ben er al." Op het bed ligt zijn Nokia.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen