Reizen... met welk doel?
Pelgrims in verleden en heden
De vakantie breekt weer aan. Velen gaan op reis, ver weg of dichterbij. Op zich niets op tegen. Maar vergeten we het doel niet? Of gaan we zomaar op pad? Het is belangrijk dat we, bij al onze aardse reizen, de reis naar de eeuwigheid in het oog houden. Kennen jullie de domineedichter Jacobus Revius? In zijn tijd was men bijzonder trots - nu niet meer? - wanneer geleerden veel hadden gereisd.
Revius liet een kritisch geluid horen in het volgende gedicht:
Wat batet veel gereisd in landen wijd gelegen,
Zo gij niet in en gaat des Heeren smalle wegen?
Wat batet te bezien zo menig schone stad,
Zo gij het hemelrijk in 't herte niet bevat?
Wat batet, dat hij roemt van velerhande spraken,
Indien des Geestes taal u niet en kan vermaken ?
Wat batet dat gij weet, en vele daarvan kout,
Hoe hier of daar een waard zijn gasten onderhoudt,
Indien gij niet en weet, hoe dat gij moet onthalen,
Dien gast, die in uw ziel komt van den hemel dalen?
Reist vrij ter plaatsen daar gij vreemde dingen ziet,
Maar wacht u, en vervreemdt van uwen Schepper niet.
De les is duidelijk: wat voor nut heb je van het vele reizen, als je niet reist op het smalle pad dat ten leven leidt. Dus reizen: prima, maar als de reizen ons slechts indrukken achterlaten voor de tijd, dan reizen we niet goed!
De Bijbel spreekt ook over reizen, trekken, pelgrims. Wie denkt niet aan Abram, die op reis moest uit Ur der Chaldeeën. Hij wist niet waar hij komen zou. Ruim duizend kilometer zonder kaart, zonder kompas, maar met de beste Gids, de Heere Zelf. Het volk Israël heeft ruim 38 jaar rondgezworven in de woestijn. Geleid door Diezelfde God. Overdag een wolkkolom, 's nachts een vuurkolom. Verdwalen was er niet bij! En de wijzen uit het oosten hadden er een lange reis voor over om de Koning der Joden te ontmoeten. En... de ster ging als een lichtend spoor naar Bethlehem hen voor. Lange, moeilijke en gevaarlijke reizen om een doel te bereiken? Welk doel? Abram het beloofde land, Israël Kanaän, de wijzen de geboren Koning. Om er niet meer te noemen: de kamerling uit Ethiopië om de God van Israël te aanbidden in Jeruzalem. Maar als hij dan teleurgesteld terugkeert, want hij vond er alleen godsdienst en niet de ware God, dan mag hij toch zijn doel bereiken, want al lezend in de boekrol van Jesaja op de lange terugreis, stuurt de Heere Filippus om hem te onderwijzen. Al reizend het hoge doel bereikt! Dan is reizen niet tevergeefs.
Pelgrimsreizen
De eerste Christenen stelden geen belang in godsdienstige pelgrimsreizen. God moet aangebeden worden in Geest en in waarheid en niet bij heilige plaatsen als Jeruzalem en Samaria. Toch heeft het maar enkele honderden jaren geduurd of Christenen gingen naar de heilige plaatsen: de Olijfberg, de graftuin en het heilige graf, naar Bethlehem en naar Golgotha. En was je daar geweest, dan werd dat als verdienstelijk aangemerkt. Gelukkig lieten andere geestelijken duidelijk een protest horen. Eigenlijk waren de Kruistochten in zekere zin pelgrimstochten op grote schaal. Met welk doel? Om de heilige plaatsen te bevrijden van de Moslims. En de Moslims zelf hebben de plicht om één keer in hun leven naar Mekka te reizen. Luther maakte zelfs een reis naar Rome om de Pilatustrap te beklimmen. Maar het doel, genade te vinden, bereikte hij daar niet. Ik denk aan ds. Robert M. McCheyne. Hij maakt met drie anderen een reis naar Israël om daar de Joden het Evangelie te brengen. Wie dat boek leest, komt onder de indruk van de ijver van deze Schotse predikant. Steeds vroeg hij zich af of het goed was om zijn gemeente zomaar achter te laten. De Heere heeft duidelijk gesproken, want tijdens zijn afwezigheid zijn er onder de prediking van zijn plaatsvervanger velen tot bekering gekomen.
Themareizen
Wie een reisgids opslaat, weet dat er veel bestemmingen zijn om naartoe te reizen. En reizen en trekken is een aangename bezigheid. We willen veel zien en horen van andere landen, volken en culturen. En zeker daar waar het christendom zijn stempel gezet heeft en invloed heeft uitgeoefend, daar kan onze geest verfrist worden. Soms krijg je ook nieuwe impulsen om je plaats in kerk en maatschappij in te nemen. Maar we moeten ook beseffen, dat ons oog niet verzadigd wordt van zien en ons oor niet van het horen. Toch kan het goed zijn om het nuttige, interessante met het aangename te verenigen. Zo zie je steeds vaker dat jongeren en ouderen kiezen voor een reis met een meerwaarde. Zo kun je op zoek gaan naar de voetsporen van Paulus in Klein-Azië, anderen kiezen voor een Lutherreis, of een reis naar de herinneringen aan Calvijn. Verschillende gezelschappen willen de plaatsen bezoeken, die herinneren aan Bunyan, Spurgeon, Philpot of andere kerkhistorische personen. Dat geeft aan een reis een dimensie meer. Je kunt vanuit hun geschriften lezen hoe ze preekten en hoe ze leefden. En dan de plaatsen te verkennen, waar ze gewerkt hebben: dat geeft herkenning. Zo kun je zoeken naar geboorteplaatsen, begraafplaatsen, kerken, die even zoveel herinneringen oproepen. Tegelijkertijd wordt op zulke reizen uitvoerig stil gestaan bij hun leven en werk. Dat kan gebeuren bij avondsluitingen, lezingen of Bijbelstudies. Ik denk tenslotte ook aan de vele korte reizen, die gemaakt worden om met elkaar te gaan zingen. Samen zingen in Parijs, Wittenberg, lly, Wenen en Praag. Opnieuw een gemeenschappelijk doel: samen zingen op legendarische plaatsen. En zo zien we dat reizen iets meer in kan houden dan alleen maar even uit de sleur zijn. Het is goed dat ook in de vakantie inspanning, ontspanning en bezinning elkaar afwisselen. In contacten, gemeenschappelijke interesses, in samen zingen, musiceren en Gods Woord overdenken.
Als deze dingen niet een wezenlijke plaats innemen of geheel gaan ontbreken, dan zou het voor mij onmogelijk zijn om reisleider te zijn. Het zijn juist die momenten waar je samen nadenkt over de meest wezenlijke zaken, ook op reis. Als dit een sluitpost wordt, denk ik dat het leiden van een reis onmogelijk wordt. Gelukkig wordt die mogelijkheid nog geboden en is het wel belangrijk welke bestemming je kiest en met welke groep je op reis gaat. Terugkerend naar het gedicht van Revius, wil ik besluiten met een gedeelte uit Psalm 119:
Ik ben, o Heer', een vreemd'ling hier beneên,
Laat Uw geboôn op reis mij niet ontbreken.
Dan reis je pas getroost onder 't heiligend kruis, naar het erfgoed daar Boven, naar 't vaderlijk huis.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 18 juli 2003
Daniel | 32 Pagina's