"Brood-nodig, elke dag weer"

Brood nodig: dat was het thema van de Bondsdag. Locatie: het Nederlands Congres Centrum in Den Haag. Veel jongeren zullen het wel herkend hebben toen ds. Kattenberg in zijn welkomstwoord zei, dat er zoveel anders was dan andere jaren. De locatie was niet te vergelijken met de Veluwehal in Barneveld. "Maar het Woord van God blijft hetzelfde", benadrukte ds. Kattenberg.

Het was de zaterdag voor Pinksteren. Ds. Kattenberg las daarom uit Handelingen 2: 14-21. De toespraak van Petrus, waarin de apostel spreekt over de tekenen van de Geest: bloed en vuur en rookdamp. De zon verandert in duisternis en de maan in bloed. Is dat nu de boodschap van Pinksteren? Wat een tegenstelling met de boodschap van het Kerstfeest, van vrede op aarde. En toch... zo kan het wel. Zo moet het zelfs. Vrede op aarde is de grote bedoeling van de Heere, maar de weg daarnaartoe ligt in het strijdperk van dit leven. Kijk om je heen, lees de kranten: oorlogen, geruchten van oorlogen, hongersnoden." 

De vraag wordt door de dominee aan ieders hart gelegd: "Wat werkt dat uit in jouw leven?"

En gij zult horen van oorlogen en geruchten van oorlogen; ziet toe, wordt niet verschrikt; want al die dingen moeten geschieden, maar nog is het einde niet. Met deze tekst uit Mattheüs 24 begon de presentatie over honger in Afrika. Aangrijpend om zo stil te worden gezet bij het leed op deze wereld. 24 uur per dag, 7 dagen per week en 52 weken per jaar. Niet voor te stellen in het rijke westen dat mensen al die tijd honger hebben of in angst moeten leven. Als oorzaken voor de honger worden verschillende zaken genoemd: natuurrampen, waardoor de oogsten mislukken; armoede; oorlogen en bewapening. Landen die investeren in defensie terwijl de bevolking niet voldoende te eten heeft. Wat een contrast. Wie heeft het nu het beste?

De presentatie wees ook op de verantwoordelijkheid naar mensen in Afrika. De Heere Jezus wijst Zelf op het oordeel, waar de Koning zal zeggen: Want Ik ben hongerig geweest en gij hebt Mij te eten gegeven; Ik ben dorstig geweest en gij hebt Mij te drinken gegeven.

Hoe is het nu om tussen die mensen te lopen die zo'n honger hebben, waar zoveel armoede heerst? Deze vraag stelde Sandor van Leeuwen aan Richard Donk. Donk is journalist van het Reformatorisch Dagblad en reisde daarvoor door Afrika. De foto's in de presentatie zijn bijna allemaal gemaakt tijdens zijn reis. Leed van kinderen maakt een diepe indruk, aldus Richard. "Je voelt je zo machteloos, omdat je ze niet kunt helpen met voedsel." Aan de andere kant vertelde Donk het als zijn taak te zien om mensen in Nederland bewust te maken van wat er gebeurt, zodat zij geld gaan geven. Dan is het toch een helpen van deze mensen. Schokkend vond Richard het "dat je in het buitenland zoveel kunt meemaken, maar ben je terug in Nederland, dan ben je zo weer druk met de dingen van alle dag".

Ds. C. Sonnevelt nam zijn publiek 's morgens mee in zijn toespraak naar vier jonge mensen in een moeilijke tijd, "die het met de Heere mochten wagen". Daniël en zijn vrienden leefden vrijwillig op water en brood. "In het boek Daniël lees je over de machtige worsteling tussen het rijk van God en het rijk van satan. Daar heb je de strijd tussen de kerk en de wereld. De Christus en de antichrist. Merk jij er niets van? Des te gevaarlijker is het! Daniël en zijn vrienden waren nog maar 14 tot 17 jaar. Satan greep bewust naar jonge mensen uit het koninklijk geslacht. Ds. Sonnevelt wijst op de listigheid waarmee satan dit doet. Daniël wordt niet onderdrukt, maar hij krijgt een bijzondere onderscheiding. Daniël en zijn vrienden krijgen een goede behandeling aan het hof, met veel opleiding. Satan wil deze jonge mensen doordrenken met een heidense geest. De satan pakt het diplomatiek aan.

Actueel? Ja! De satan gebruikt in ons land geen geweld. Christenen worden niet vervolgd. Het is veel gevaarlijker. Satan zoekt aanpassing, gelijkschakeling tussen kerk en wereld. Van de duivel mag je best godsdienstig zijn, als je maar wel plaats neemt aan de tafel van de wereld. En ook nu zoekt satan jonge mensen die het teken van het verbond dragen.

Jonge vrienden in Den Haag, ook vandaag is er een andere tafel: de tafel van Gods Woord. Deze tafel is voor allen die hongeren en dorsten naar Zijn gemeenschap. Zou je er geen zin in krijgen? Als je dat eenmaal gesmaakt hebt, dan ben je bedorven vooral het schijngeluk van deze wereld." Ds. Sonnevelt wees er met een persoonlijk woord op dat de Heere nog "onwillige, jonge rekruten zoekt in Zijn dienst".

Aan het einde van de ochtend werd een actie gehouden, die al helemaal aan het begin van de dag was aangekondigd. In Copota, een plaatsje in Zimbabwe, staat een blindenschool. Op deze school zitten 240 kinderen. Laurens Kroon vertelt met een presentatie dat deze blinden buiten de school geen bestaan hebben. Ir. J. van Heteren van het Deputaatschap Bijzondere Noden vertelde in het interview daarna, dat deze school vorig jaar bijna gesloten moest worden, omdat er niet voldoende voedsel was.

Het beeld van die vrachtwagen blijft hangen. Een vrachtwagen vol met voedsel is voldoende voor een heel jaar voedsel voor deze blinden! En dan het rekensommetje wat snel was gemaakt: 10.000 euro voor een vrachtwagen vol, gedeeld door 2.000 jongeren in Den Haag, dat is 5 euro per persoon... De gele machtigingskaarten moeten nu wel echt tevoorschijn komen, leder wordt opgeroepen deze in te vullen voor de actie. Slim bedacht en... van de opbrengst kan zeker een vrachtwagen met voedsel gevuld worden voor de blindenschool in Zimbabwe. Twee vrijwilligers worden opgeroepen om hun machtigingskaart voor in de zaal in te vullen. Ze krijgen eerst nog een paar vragen. De jongens uit Rilland en Goudswaard vinden de actie wel nodig. De vraag blijft hangen of de JeV in Goudswaard er vanaf nu een lid bij krijgt.

Na de sluiting van de morgenbijeenkomst door Jeugdbond-directeur J.H. Mauritz, zochten de meesten buiten een plekje in de zon om te eten. Het bleek binnen toch wel een beetje koud te zijn, terwijl buiten de zon heerlijk scheen.

Binnen kon een gesprek worden gemaakt bij de stand van de zending. Verder waren ook Bijzondere Noden, het Deputaatschap voor Israël en de boekentafel van de Jeugdbond aanwezig. De deelnemerslijsten van de zomerkampen konden ook op grote belangstelling rekenen.

Tijdens het middagprogramma nam ds. G.J. van Aalst de luisteraars mee naar Johannes 6. In dit hoofdstuk staat één van de Ik ben-teksten waarin de Heere Jezus zegt wie Hij is. Ik ben het Brood des levens.

De mensen in Kapernaüm hebben het wonder gezien en gegeten van het brood wat de Heere Jezus heeft gebroken. Zij volgen Hem nu om de broden. Wat een geduld toont de Heere in dit hoofdstuk als Hij telkens weer met de Joden in discussie gaat en hen wijst op Zichzelf. Toch blijkt dat de mensen wel erkennen wat Hij geeft, maar ze geloven niet Wie Hij is. Ze willen wel meer eten van het brood, maar ze geloven niet in Jezus als het levende Brood dat van God gegeven is. De mensen lopen weer weg bij Hem vandaan. De discipelen kunnen niet weggaan, omdat de Vader hen trekt. "Betrokkenen lopen weg, vroeg of laat", aldus ds. Van Aalst "Maar getrokkenen kunnen niet weg."

Consumptisme is een woord dat iedere bondsdagbezoeker zich zal blijven herinneren. In een presentatie wordt een beeld geschetst van zaterdag tot en met vrijdag. De jeugdwerkadviseurs bij de MacDrive na een intensieve zaterdagavond, de troep die bij de Mac achterblijft en de jeugd die op maandag na de catechisatie nog even bijpraat in de snackbar. Dinsdag wordt de pauze op school genoemd. Op de Guido de Brès bijvoorbeeld wordt per week wel 2200 euro omzet gedraaid op al het snoepgoed, 's Woensdags is er een feestje met de nodige extra's. Donderdag is het koopavond: even een pizza halen. Het is toch heel gezond? En vrijdag is er weer JeV. Dan ga je daarna toch nog even wat lekkers halen?

De jongeren die een reactie op de presentatie mochten geven vonden het beeld herkenbaar. En ja, kan dat dan wel als christen? Onder leiding van directeur Mauritz geven forumleden hun reactie. Jette Flipse woont en werkt in Papua en is nu met verlof in Nederland. De zendingsmedewerkster gaf aan absoluut niet jaloers te zijn op al dit eten. Jette geeft aan dat je als christen juist ook soberheid moet voorstaan. De heer H.J. van Schothorst is huisarts. Hij benadrukte nog een keer de soberheid die Jette al aangaf. Elbert Kroon noemde een hele andere kant: van het eten mag je wel genieten, ook dat is een gave van de Heere. Hij heeft wel een vraag aan iedereen: "Wie van ons durft voor zijn eten te bidden bij de Mac? Schamen wij ons dan en bidden we maar even snel?"

Zonder het levende Brood is er geen leven. Wat is het nodig dat ieder persoonlijk de Heere kent in zijn leven. Op verschillende manieren is deze boodschap aan het hart gelegd. Ook de muzikale bijdrage was hierop gericht. Broodnodig, elke dag weer, dat het Woord van God het hart raakt van jonge mensen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen