JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

De achttien doden

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

De achttien doden

2 minuten leestijd

Een cel is maar rwee meter lang 

en nauw twee meter breed, 

wel kleiner nog is het stuk grond 

dat ik nu nog niet weet, 

maar waar ik naamloos rusten zal 

mijn makkers bovendien, 

wij waren achttien in getal, 

geen zal de avond zien. 

 

O lieflijkheid van lucht en land 

van Hollands vrije kust - 

eens door de vijand overmand, 

vond ik geen uur meer rust; 

wat kan een man, oprecht en trouw, 

nog doen in zulk een tijd? 

Hij kust zijn kind, hij kust zijn vrouw 

en strijdt de ijdele strijd. 

 

Ik wist de taak die ik begon 

een taak van moeiten zwaar, 

maar 't hart dat het niet laten kon 

schuwt nimmer het gevaar; 

het weet hoe eenmaal in dit land 

de vrijheid werd geëerd, 

voordat een vloekb're schennershand 

het anders heeft begeerd, 

 

voordat die eeden breekt en bralt 

het misselijk stuk bestond 

en Hollands gronden binnenvalt 

en brandschat zijnen grond, 

voordat die aanspraak maakt op eer 

en zulk germaansch gerief, 

een land dwong onder zijn beheer 

en plunderde als een dief. 

 

De rattenvanger van Berlijn 

pijpt nu zijn melodie; 

zoo waar als ik straks dood zal zijn, 

de liefste niet meer zie 

en niet meer breken zal het brood 

noch slapen mag met haar 

verwerpt al wat hij biedt of bood, 

die sluwe vogelaar! 

 

Gedenkt, die deze woorden leest, 

mijn makkers in de nood 

en die hen nastaan 't allermeest, 

in hunnen rampspoed groot, 

gelijk - ook wij hebben gedacht 

aan eigen land en volk, - 

er komt een dag na elke nacht 

voorbij trekt ied're wolk. 

 

Ik zie, hoe 't eerste morgenlicht 

door 't hooge venster draalt - 

mijn God, maak mij het sterven licht, 

en zoo ik heb gefaald, 

gelijk een elk wel falen kan, 

schenk mij dan Uw gena, 

opdat ik heenga als een man 

als 'k voor de loopen sta. 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 2 mei 2003

Daniel | 32 Pagina's

De achttien doden

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 2 mei 2003

Daniel | 32 Pagina's