"Het is iedere morgen mis...”

Wanneer we vanaf ons vakantieverblijf in Cuenca de stad zelf willen bezoeken of wiiien genieten van het prachtige nationale park, moeten we een afdaling van driehonderd meter maken, ledere keer komen we daarbij langs een pittoresk kerkje. Zoals zovele in dit land, biijkt ook dit een bedehuis van Rooms-Katholieke signatuur te zijn. Nieuwsgierig aangelegd als we zijn, rijst de vraag wanneer ze hier dienst hebben. Linda gaat eens informeren. Terwijl ik sta te wachten komt er een Inlands vrouwtje in traditionele kledij aanlopen. Tjonge, da's mooi, zelfs een hoed op. Voor het betreden van de kerk stopt ze even, neemt eerbiedig haar hoofddeksel af en treedt naar binnen om haar religieuze handelingen te verrichten.

"Wanneer hebben jullie hier dienst?" hoor ik Linda vragen.

"Cada manana a las siete hay misa, senora", klinkt het antwoord. Voor de wat minder Spaanstaligen onder jullie: "leder morgen om zeven uur hebben we hier mis, mevrouw." Het schoot me gelijk door het hoofd: "Het is hier iedere morgen mis!" ik weet niet of jullie hetzelfde opvalt aan het antwoord als bij ons het geval is, maar erover nadenkend, kwamen er diverse dingen bij me op. Ten eerste, ze willen iedere morgen, en vroeg, met God beginnen. Iedere morgen!

Voorbeeld

Wie geeft er hier nu het voorbeeld? De dwaalzieke Rooms-Katholiek? Nee, dan die haastige Nederlandse gereformeerde student, die met zijn drinkontbijt van meneer Hero of Mona het perron opstormt om nog net achter de dicht klappende deuren het eigendom van mevrouw NS te betreden. Het beginnen met God was er uiteraard bij ingeschoten. Stille tijd? Ja, slapend op bed.

Ja maar, het zijn toch Rooms-Katholieken? Moeten we die dan volgen, hard werken om zalig te worden? Dat was het andere wat me opviel. Ze willen veel voor God doen, zonder dat ze beseffen dat alles al gedaan is door de Heere Jezus! Daarom dacht ik: 'Het is ieder morgen mis.' Iedere morgen wordt de mis bediend, maar het is mis, het is fout! Je kunt niet werken voor je zaligheid, je kunt er niets aan toe doen. Maar toch moet je er alles voor doen. Is dan die Rooms-Katholiek geen voorbeeld voor ons? Die gelooft tenminste wat er in de Bijbel staat: Bidt en u zal gegeven worden.

Die denkt niet: 'Ja dat zal wel, maar je moet eerst dit en dan dat en eerst zus en dan zo en...' Die doet het gewoon.

Bekering

Nee, dan die eerder genoemde Nederlandse gereformeerde jongere die wekelijks twee keer in de kerk zit en zijn horloge meer aandacht geeft dan wat God op dat moment tot hem wil zeggen, en denkt: 'Ja ja, praat maar, maar als ik niet uitverkoren ben dan kom ik er toch niet'. Weet je, wij worden geroepen tot geloof en bekering. Nee, niet zoals veel Rooms-Katholieken hier in Ecuador. Niet op de manier van 'doe maar veel goeds, dan kom je er wel'. Maar wel door te gehoorzamen aan het bevel van God. Bid, klop, bekeer je en gelóóf het Evangelie. Hoe zit dat bij jou? Is het bij jou iedere morgen ook mis? Wanneer je iedere morgen opstaat en geen tijd hebt voor God? Iedere morgen dat je God maar laat roepen en dat je niet wilt bidden voor je zaligheid? Of ken je God wel? Heb je Hem lief, omdat Hij jou eerst liefhad? Mag je God iedere morgen danken voor wat Hij jou geeft en, in Zijn wijsheid, niet geeft? Je mag Hem danken dat Zijn barmhartigheden geen einde hebben, maar iedere morgen nieuw zijn, omdat Zijn trouw groot is (Klaagliederen 3: 23). Ik weet zeker dat je dan ook de tijd voor Hem neemt, iedere morgen. Dan zul jij er ook bij zijn, als eens op dé Dag, die Grote Morgen...

Met een hartelijke groet uit Ecuador

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen