Mijn schild ende betrouwen zijt Gij, o God mijn Heer'

'Van Duitse bloed'

Prins Claus was van Duitse afkomst. Hij werd in 1926 geboren in het Duitse plaatsje Hitzacker. Hij kreeg de naam Claus George Willem Otto Frederik von Amsberg.

Hij was de enige zoon tussen zes dochters. In 1964 leerde Claus onze Prinses Beatrix kennen op een bruiloft. Toen in 1965 bekend werd dat de twee gingen verloven, zagen de Nederlanders Claus niet als de ideale man voor de kroonprinses.

Claus had dan ook in het begin niet zo'n goede naam in Nederland. Hij was Duitser en was zelfs in Duitse dienst geweest in de Tweede Wereldoorlog. De storm van protest tegen zijn persoon zorgde er bijna voor dat Claus geen prins der Nederlanden was geworden. Kort na de verloving op 28 juni 1965 heeft hij zelfs overwogen om maar niet met de prinses te trouwen. Maar daarvoor hield hij toch te veel van Prinses Beatrix.

Steun

Tijdens het huwelijk in 1966 braken er in Amsterdam zelfs rellen uit. Het dieptepunt was wel dat er een rookbom naar de koets van het bruidspaar werd gegooid. Prins Claus zei daar later over: „Ik had een groot vertrouwen in mijn vrouw. Dat is terecht geweest. Zonder mijn vrouw, zoals ze is, had ik het nooit gehaald, had ik het als het ware nooit overleefd." De prins kon maar moeilijk zijn weg in Nederland vinden. De meeste mensen vonden de prins maar saai. Maar na verloop van tijd werd hij wat losser in zijn contacten. De steun die hij aan zijn vrouw gaf, heeft bij ons volk veel sympathie opgeroepen. Vooral nadat prinses Beatrix op 30 april 1980 haar moeder Juliana opvolgde als koningin.

Prins Claus was door de jaren heen de steun en toeverlaat van onze Koningin. Hij heeft achter de schermen in lief en leed trouw meegeleefd met de bevolking.

Ook heeft hij veel sympathie gekregen door zijn naam te veranderen van 'von Amsberg' in 'van Amsberg'. Niet omdat zijn naam nu ineens veel Nederlandser klonk, maar omdat hij ermee aantoonde dat hij een echte Nederlander wilde zijn. De prins was ook erg actief in de maatschappij. Vooral voor de belangen van de derdewereldlanden kwam hij op. Onvermoeibaar was zijn inzet voor ontwikkelingssamenwerking. Ook was hij als adviseur binnen het bedrijfsleven en de overheid actief.

Gezin

Samen met zijn vrouw zorgde hij ervoor dat Willem-Alexander; Johan Friso en Constantijn een zo normaal mogelijke jeugd hadden. Ze werden zo veel mogelijk buiten de schijnwerpers gehouden. Oorlogsspeelgoed was taboe op Kasteel Drakenstein. Op donderdag en op zondag kookte de Prins voor het gezin.

De prinsen moesten net als elk ander kind hard leren en net als alle andere Nederlanders hard werken voor hun eigen inkomen. De Oranjes hebben ook daardoor veel respect bij de Nederlanders afgedwongen.

De Koningin en de Prins hadden een goed huwelijk. Prins Willem-Alexander heeft weleens gezegd dat zijn vader 'gelukkig getrouwd' was met zijn moeder. En dat was ook goed merkbaar!

Ziekte

De bevolking had echt met de Prins en zijn familie te doen toen de zorgen over de gezondheid van de Prins steeds ernstiger werden. De Prins leed al jaren aan de ziekte van Parkinson. Deze ernstige ziekte sloopte zijn gezondheid, waardoor hij steeds minder in het openbaar kon optreden. De laatste officiële bijeenkomst die hij bijwoonde was het huwelijk van Kroonprins Willem-Alexander met Maxima Zorreguieta. Ondanks dat we wisten dat de gezondheid van de Prins erg achteruit ging, kwam zijn sterven op zondagavond 6 oktober 2002 toch nog onverwachts.

'Op U zo wil ik bouwen'

Onze Koningin heeft jaren mogen steunen op Prins Claus. Wij hopen dat ze nu in deze moeilijke periode haar steun mag vinden bij de Heere.

Het Huis van Oranje is al heel lang aan Nederland verbonden. Al sinds de zestiende eeuw! De eerste Prins Willem van Oranje heeft ook heel moeilijke tijden gekend. Dat blijkt wel uit ons volkslied dat uit de tijd van de tachtigjarige oorlog stamt. Ons volkslied spreekt niet alleen van verdriet, moeite, strijd en zorg, maar ook van geloof, hoop, verwachting en vertrouwen op God. Want Prins Willem van Oranje mocht weten dat hij een verbond had met de Koning der koningen. De Heere heeft ons in het Huis van Oranje veel gegeven. Maar helaas zijn er ook dingen waarover we verdriet kunnen hebben. Het is verdrietig als we merken dat de dienst van God en het Woord van God zo'n andere betekenis heeft in het leven van de koninklijke familie dan vroeger bij Prins Willem van Oranje. We hoeven dat hier natuurlijk niet allemaal te noemen, maar we mogen er onze ogen ook niet voor sluiten. We mogen ook daarom wel bidden of onze Koningin de diepe betekenis van ons volkslied mag leren. In dit moeilijke jaar wensen wij haar de steun en het geloof van haar voorvader Prins Willem van Oranje van harte toe. We wensen de Koningin toe de woorden die ze in 1980 toen ze Koningin werd zelf aanhaalde:

'Mijn schild ende betrouwen zijt Gij, o God mijn Heer'. Op U zo wil ik bouwen, verlaat mij nimmer meer'.

Uitspraken van Prins Claus

"Ik vind heel Nederland eigenlijk aardig en zou niet weten wat ik het aardigste vind."

"Ik denk en droom in het Nederlands, behalve bij het rekenen als dat snel moet gaan."

"Aiie dingen die je doet, hoeven niet altijd in de openbaarheid te komen, maar ze moeten wel zo gedaan zijn dat ze altijd in de openbaarheid zouden kunnen komen."

"Er is niemand die geen fouten maakt en ik maak er zelfs veel."

"Dat mijn kinderen eten weggooien komt niet voor. Ik wen ze eraan dat ik niet accepteer dat in mijn huis eten wordt weggegoold. Ik vind dat een kwestie van morele hygiene."

"Wat het betekent om de hele tijd in een glazen huis te zitten en wat je dat doet, dat gevoel, dat kun je ook niet inschatten. Het is veel moeilljker dan ik had gedacht."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen