Groen en geel van jaloezie

Hoi Andra,

Nooit gedacht dat je van mij een mail zou krijgen. Zulke dikke vrienden zijn we nou ook weer niet. Dat heb ik je vaak genoeg laten merken. Ik heb je dikwijls behoorlijk dwars gezeten. Terecht, vond ik. Daar vroeg je om. Door je gedrag. Door jouw manier van kijken als er iets gebeurde. Of als ik iets tegen jou zei. En zo'n stuud als jij bent. Onuitstaanbaar gewoon. Altijd braaf je huiswerk geleerd en gemaakt. Best goeie cijfers. En toen je laatst met die mountainbike op school verscheen, had ik het even helemaal gehad. Wat een overdreven, zogenaamd sportief gedoe. En dan die verhalen over de tochten die je met je vader en je broer maakt, 's Zaterdags vroeg uit bed, fietsen opladen en wegwezen om dan ergens in een heuvelachtig gebied aan mountainbiking te gaan doen. Tjonge, wat een ideale, happy family. Nou ja, ik zal maar stoppen met van alles en nog wat op te noemen waarom ik jou een vreselijk irritant figuur vond. Je kon werkelijk geen goed doen. Alles was bij voorbaat fout.

En waarom?

Het moet er duimendik bovenop gelegen hebben dat ik zo over jou dacht. Anders was ik niet bij 'Kuifje' op het matje geroepen. Vorige week woensdag. Na het laatste uur tekenen. Toen jouw tekening besproken werd, seinde ik naar Miranda. Bepaald niet positief. 'Kuifje' onderschepte mijn blik en keek me aan met die doordringende ogen van hem. Dat werd nablijven. Ik zal je de details van het gesprek besparen. In ieder geval kwam het hierop neer dat hij boven tafel haalde waarom ik zo bezig ben. Van die conclusie werd ik bepaald niet vrolijk. Kuifje zei letterlijk: "Weet je waar jij mee bezig bent? Met het zorgen voor je eigen applaus. Over de rug van Andra." Klabang! Het zal je maar gezegd worden. Hij vertelde dat hij dat pas ergens gelezen had. Mensen die graag zo willen zijn als een ander, of willen hebben wat een ander heeft, maken zich vreselijk druk om zichzelf een plezier te doen. Zo komen ze niet toe aan het liefhebben van de naaste. Terwijl God niet van ons vraagt altijd naar een ander te kijken. Maar juist om naar onszelf te kijken. En te worden als dé Ander. Daar moest ik maar eens over na gaan denken. En dat heb ik gedaan; daar ben ik nog mee bezig. Vandaar dit bericht in jouw mailbox. Sorry voor mijn misselijke gedrag!

Groetjes, Bernice

Hoi Bernice

Wauw! Een mail van Bernice. En wat voor één. Dat vind ik super gaaf van je. Dat je zo eerlijk durft te schrijven wat je denkt. Ik heb inderdaad eerst heel verbaasd zitten kijken. Zo van: wat krijgen we nou! Je snapt misschien wel dat ik een beetje wantrouwend ben gaan lezen. Want natuurlijk merk ik best dat wij elkaar niet zo liggen (op z'n zachtst gezegd). Als ik het goed begrijp, ben je gewoon jaloers op mij. Hè bah, wat staat dat er akelig. Maar ik laat het maar zo, want dan weten we allebei waarover het gaat.

Ik snap werkelijk niet waarom jij jaloers op mij zou moeten zijn. Wat heb ik nou dat jij mist? Jij gaat met jouw vriendinnen om, ik met de mijne. Over aantallen praten we maar niet. Dan win jij het vast en zeker. Over je uiterlijk hoef je ook niet te klagen. En scoor ik op school nou zoveel beter dan jij? Ik kan het me wel voorstellen dat je jezelf er niet zo lekker bij voelt. Ik spreek namelijk uit ervaring. Ook ik kijk naar anderen die het naar mijn idee beter getroffen hebben. Die een moeder hebben die gewoon thuis woont. Het is een slecht gevoel. Ik had het eerst niet eens zo in de gaten. Totdat Marco, je weet wel, uit H4A, er op JeV een inleiding over hield. Hij noemde jaloezie een gifgroen slangetje dat zomaar opeens zijn gespleten tong uitsteekt en zijn vergif spuit. Het vergif kruipt overal tussen. Echt genieten is er niet meer bij. Want die ander! De ene negatieve gedachte stapelt zich op de andere. Zo had ik het nog nooit bekeken, ik ging er, net als jij, van uit dat ik genoeg reden had om lelijk over een ander te denken. Maar van naastenliefde komt op deze manier bitter weinig terecht. Op deze manier zondig je niet alleen tegen die ander, maar ook tegen God Die hem gemaakt heeft. En je vergeet hoe lelijk je zelf eigenlijk bent. Na de inleiding moesten we er in groepjes verder over praten. Vind jij discussiëren leuk? Ik niet zo. Gelukkig ging het deze keer redelijk. Mijn groepje moest nadenken over de vraag wat je tegen jaloezie kunt doen. Weet je wat prima werkt als tegengif? Tevredenheid. Ik zie gewoon voor me dat je nu je tong uitsteekt. Wat een oubollig woord. Toch is het echt zo. Mij kost het best moeite om tevreden te zijn. Schandalig eigenlijk. Op catechisatie kan ik het lesje zo opdreunen: alles wat ik meer krijg dan de dood, is genade. Nou de praktijk. Ik ga stoppen; straks wordt het nog een preek.

Groetjes, Andra

P.S. Mail je terug?

Als ik nou maar... Vul zelf in. Een verlanglijst van begeerten waar geen einde aan komt. De ene wens is nauwelijks vervuld of een andere komt er al aan. Vraag om de vervulling van het Bijbelse verlangen: "O Zoon, maak mij Uw beeld gelijk". Dan heb je alles.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen