Niet beschaamd of geërgerd

Wat is beter: een echte Jood zijn zonder geloof of een heiden zijn met geloof? Het antwoord laat zich raden. We kunnen het ook wat uitgebreider zeggen. Wat is beter: het zoeken naar rechtvaardigheid uit de werken der wet, of het niet zoeken van de rechtvaardigheid door de wet en die toch ontvangen door het geloof?

Paulus plaatst Jood en heiden naast elkaar. Hij prijst hen niet die zo hun best gedaan hebben om God te behagen met hun goede werken en met al hun 'goede' bedoelingen verloren gaan. Hij is verwonderd dat er zijn die van nature helemaal niet naar God zochten en ook hun best niet hebben gedaan om zich voor God aangenaam te maken, maar die als arme zondaren genade hebben verkregen door het geloof. Het gaat in het laatste gedeelte van Romeinen 9 nog steeds over het geloof. Alles dat uit het geloof niet is, is zonde en zonder geloof is het onmogelijk God te behagen. Paulus schrijft over dat geloof dat het het tegenovergestelde is van goede werken doen en dus een 'zalig nietsdoen' is. Aan een einde met jezelf gans hulpeloos tot Hem te vluchten, niets anders over te houden dan de Heere Jezus Christus, bij Hem de hand op te houden.

Prachtig is wat Alexander Comrie over dat geloof schrijft in het boekje: ABC des geloofs. Dat geloof is een aandoen van de Heere, een dorsten, een aanhouden, een wachten, enzovoort. Dat boekje moet je echt eens lezen. Het is een geloven in Hem en niet in de eerste plaats een geloven dat je zonden zijn vergeven. Zovelen geloven dat ze kinderen van God zijn en ze hebben nog nooit in Jezus geloofd. Ze weten niet eens wie Hij is en hebben Hem nooit ontmoet in het Woord en door de Geest. O, wat wordt het hart warm als de zondaar Hem ziet, wat is er een begeerte om naar Hem uit te gaan. Beste lezer, lees het Bijbelgedeelte nog eens over. Is er in jouw of uw hart nog steeds dat werken van de wet? Wordt het geen tijd om alles te verliezen, alles op te geven en een verlorene te zijn en niets meer? Of stoot je je aan de steen des aanstoots? Dat doet zeer. De prediking van 'zelf wat te kunnen doen' streelt het vlees, maar de prediking van zalig worden uit genade is niet 'naar de mens'. We verafschuwen de steen niet waar we ons aan bezeren? Met een grote trap schoppen we zo'n steen alsnog uit de weg. O, zo is het met Christus gegaan. Velen hebben zich dood geërgerd aan Hem. Ik schrijf: dood-geërgerd. Ja zeker. Het is ook hun val geworden. De steen Christus is hard en Hij kwam tot een vaI en opstanding in Israël. Dus ook tot een val.

Anderzijds: het wordt zo'n zalige boodschap als we niets meer over hebben dan onmogelijkheid en schuld. Het is zo waar wat we lezen dat die in Hem geloven niet beschaamd zullen worden. Wie gelooft die zal niet haasten, luidt de tekst in Jesaja 28. Het is beide waar. Die in Hem geloven, vertrouwen Hem en zijn geduldig, wachten op de Heere. In dat vertrouwen zullen ze niet beschaamd worden, want de Heere maakt zijn Woord waar.

Daarvoor heeft Christus Steen des aanstoots willen zijn, maar Hij is tot een Hoofd des hoeks geworden. De bouwlieden hadden de steen wel afgekeurd, maar Hij is het fundament van de zaligheid. Hij kon met grote stem zeggen dat het volbracht was en kon door Zijn Vader opgewekt worden. Daarom worden er nog zalig en daarom mogen we jullie op de Middelaar wijzen. Bij Hem is uitkomst tegen de dood.

Om over na te denken

1. In welke zin is Christus gesteld tot een val en opstanding? Waar staat dat en welke waarschuwing ligt daarin?

2. Waarom doet het zeer je te stoten aan de rots der ergernis?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen