JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Correspondenten van De Vluchtheuvel

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Correspondenten van De Vluchtheuvel

Correspondenten aan het woord

9 minuten leestijd

Sinds 2001 wordt het werk van de commissie Publiciteit en Fondswerving (P&F) van De Vluchtheuvel gesteund door correspondenten. Wat doen zij?

Correspondenten zijn vrijwilligers die bekendheid geven aan het werk van Stichting De Vluchtheuvel. Dat gebeurt onder meer door het verspreiden van foldermateriaal, verkoop van producten, organiseren van zangavonden, werven van donateurs en andere begunstigers, enzovoort.

 

Nodig?

Misschien vraag je jezelf af of correspondenten wel nodig zijn. Weten mensen binnen (en buiten) onze gemeenten niet dat ze met hun psychische of sociale nood bij De Vluchtheuvel terechtkunnen? Weten onze mensen niet dat de hulp van De Vluchtheuvel ook Bijbels verantwoord is? Weten onze mensen niet van de financiële zorg om het werk voortgang te laten vinden?

Inderdaad, niet iedereen weet dit allemaal precies. Er is een principieel verschil tussen de hulpverlening van het Algemeen Maatschappelijk Werk (AMW) en dat van De Vluchtheuvel. Hoewel kwalitatief gelijk, wordt de hulp van de laatste met name bepaald door Gods Woord. Dat is erg belangrijk, want psychische noden zijn vaak verweven met vragen van godsdienstige aard. Het is belangrijk dat daar in de gesprekken aandacht voor is en dat hulpverlening en pastoraat op één lijn zitten.

Vervolgens is het lang niet overal duidelijk dat het werk van De Vluchtheuvel, in tegenstelling tot dat van het AMW, niet door de overheid wordt gesubsidieerd. Wij zijn blij dat ons Deputaatschap Diaconale en Maatschappelijke Zorg het werk voor het komend jaar voor ongeveer 2/3 financieel wil steunen. Dan blijft er echter nog minimaal zo'n € 270.000,- over om op andere wijze te financieren.

Gezien het bovenstaande zul je begrijpen dat het werk als correspondent voor De Vluchtheuvel bepaald niet onbelangrijk is. Het helpt De Vluchtheuvel om blijvend hulp te bieden aan onze huisgenoten des geloofs!

 

Netwerk

Op dit moment zijn er ongeveer 35 correspondenten binnen zo'n 26 gemeenten werkzaam. Gelet op het aantal Gereformeerde Gemeenten (159) kunnen er nog wel wat bij. In de classes Tholen, Dordrecht, Ridderkerk, Rotterdam en Amsterdam (totaal zeventig gemeenten!) is zegge en schrijven één correspondent werkzaam.

Jij vindt toch zeker ook dat dit aantal veel te weinig is?!

 

Meld je aan

Meld je aan. Je voelde de hamvraag natuurlijk al aankomen. Wil jij je (mede) inzetten voor de ondersteuning van het werk van de commissie P&F van De Vluchtheuvel? Wil je het misschien met iemand samen aanpakken? Praat er dan eens over, thuis, met je vrienden en vriendinnen, in verenigingsverband of op school. Kom, sla de hand aan de ploeg, help mee om je naaste te helpen! Meld je aan bij het secretariaat (telefoon 0348 460662, kantooruren). Je ontvangt daar een pakket met nadere informatie en twee keer per jaar is er een bijeenkomst met correspondenten. De investering in tijd behoeft op zich niet veel te zijn. Zeker niet als vele handen het werk licht maken.

 

Tenslotte

Het voortbestaan van De Vluchtheuvel is van groot belang! In onze vrijwel geheel geseculariseerde samenleving is Bijbels gefundeerde en genormeerde hulpverlening meer dan ooit noodzakelijk!

Van harte aanbevolen!

A.C. Witvliet

 


Probeer gewoon belangstelling te hebben

Waarom hebt u zich opgegeven als correspondent van De Vluchtheuvel? 

Door middel van een brief werd ik op de hoogte gesteld van de plannen van De Vluchtheuvel: ze zouden het liefst binnen elke gemeente minstens één correspondent hebben. Ol ik er wat voor voelde? Ja, ik ben ervan overtuigd dat De Vluchtheuvel een belangrijke functie heeft binnen de hulpverlening. Ik wil helpen om hun kas te spekken.

Ik begrijp dat het werven van donateurs een belangrijke bezigheid is. Hoe doet u dat? Kunt u enkele reacties noemen van mensen die u vraagt om donateur te worden?

Iedere correspondent doet dat op zijn eigen manier. Je kunt huis aan huis gaan met bijvoorbeeld een folder. Een verkooptafel op een gemeente-avond kan ook goed werken. De manier die mij het meest aanspreekt, is een persoonlijk gesprek. Je hebt het over 't een of ander, en dan gewoon aankaarten dat De Vluchtheuvel nog steeds geen overschot aan donateurs heeft. Leuk om te merken dat sommige mensen zich in allerlei bochten wringen om een geschikte smoes te bedenken. Wat hun goed recht is trouwens. Gelukkig krijg ik ook vaak de reactie: "Ik ben al donateur!"

Denkt u dat hier ook een taak ligt voor jongeren?

Volgens mij is dit juist een taak voor jongeren. Die zijn zeker in staat om op een enthousiaste en creatieve manier geld in het laatje van De Vluchtheuvel te brengen. Het gaat niet alleen om het werven van donateurs. Je kunt ook denken aan bijvoorbeeld een sponsorloop, een avond met zang en muziek en noem maar op. Liefst iets origineler dan de voorbeelden die ik hier noem. Ik zou willen zeggen: vraag eens na bij De Vluchtheuvel of er al een correspondent is in jouw gemeente... Het komt ook voor dat mensen aan een correspondent vragen stellen over het werk en het hulpaanbod van De Vluchtheuvel. Dan moet je natuurlijk wel een beetje op de hoogte zijn.

Hebt u tot slot nog iets te zeggen?

Kijk, dat is een prachtige vraag. Dan krijg je zomaar eens de kans om te zeggen wat je nog eens kwijt wil aan al die jongeren (en ouderen) die Daniël lezen. Ik vind het wel moeilijk om de juiste woorden te vinden.

De maatschappelijk werkenden van De Vluchtheuvel hebben veel werk. Het aantal hulpvragen van mensen met psychosociale problemen stijgt. Er zijn veel mensen die zorgen hebben in hun persoonlijk leven en/of in hun relaties. Ik denk dat iedereen z'n steentje kan bijdragen in zijn of haar eigen omgeving, met het oog op het welzijn van de ander. Dan hoef je geen correspondent of hulpverlener of weet-ik-veel-wat te zijn. Probeer gewoon belangstelling te lebben voor de mensen/jongeren om je heen. Daarmee ben je nooit klaar. 'Gelukkig zijn' is geen vanzelfsprekendheid. Er lopen d'r heel wat rond die zich (om allerlei redenen) als persoon nauwelijks iets waard voelen. En dat zie je niet altijd aan de buitenkant. De buitenkant zegt soms precies het tegenovergestelde. Als je vermoedens nebt dat iemand het mischien wel moeilijk kan hebben, ga dan vooral niet zielig of meewarig doen. Doe maar gewoon! Dat zit 'm niet alleen in wat je zegt, maar vooral in je hele houding. Dus: jij bent ook een onmisbare schakel in je omgeving, ook al zit je zelf in de prut. Maar dan zou ik wel willen zeggen, al zie je het als iets onmogelijks: probeer je verhaal eens te doen tegen iemand, dat lucht zo op. Laten we onze troost en kracht niet in de laatste plaats zoeken bij Hem, Die draagt als een arend (Jesaja 40: 31). Die leuwige Schuilplaats is dichtbij, juist als wij het niet meer zien.

Albert de Korte

 


Bijna hele gemeente donateur

Waarom heeft u zich opgegeven als correspondent voor De Vluchtheuvel?

De feiten waren voor mij helder, dat het werk van De Vluchtheuvel noodzakelijk is en ook gesteund moet worden. Juist het feit dat de hulpverleners de Bijbel als uitgangspunt hebben, spreekt mij bijzonder aan. Als ik door mijn gebed en inzet een klein steentje mag bijdragen, ben ik daar blij mee.

Het werven van donateurs is een belangrijke bezigheid. Hoe doet u dat? Kunt u enkele reacties noemen van mensen die u vraagt om donateur te worden?

De mensen die ik benader, schrijf ik een briefje en stuur daarbij een folder. In bijna alle gevallen benader ik daarna de mensen persoonlijk. Ik merk dat dat goed werkt. Een - meestal - kort, maar ook een - meestal - prettig contact met leden van onze gemeente(n). Het komt voor dat mensen al donateur zijn. Ik heb - om privacyredenen - er helemaal geen inzage in wie donateur zijn.

Het komt ook voor dat mensen aangeven, dat ze al zoveel instanties steunen... Daar toon ik dan begrip voor en troost mezelf met de gedachte dat ik in deze situaties toch geprobeerd heb bekendheid te geven aan het werk van De Vluchtheuvel. Iedere keer sta ik er namelijk weer van te kijken, dat velen onbekend zijn met dit werk of er slechts vaag iets over weten.

Maar voor het overgrote deel krijg ik positieve reacties. Dat in vrij korte tijd bijna onze hele gemeente donateur werd, verwondert en verheugt me. Vooral natuurlijk als mensen heel betrokken reageren en zelf het belang inzien dat dit werk onze hartelijke steun verdient. In dit geval ligt de ingevulde bon al bij de post in de brievenbus, voordat ik zelf langs geweest ben of telefonisch contact gezocht heb. Ik bel dan nog wel even om te bedanken...

Denkt u dat hier ook een taak ligt voor jongeren?

Ik denk dat hier ook een taak ligt voor jongeren. Het deed me bijzonder goed, toen ik nog maar pas bezig was om gezinnen te benaderen, te merken dat thuiswonende, verdienende jongeren, spontaan aangaven zelf donateur te willen worden. Dat gaf mij weer vrijmoedigheid ook anderen te benaderen.

Ook jongeren zullen in hun omgeving wel de kille, materialistische houding van velen ervaren, waartegen zij zich in liefde, op grond van Gods Woord, hebben te verzetten: jij geheel anders!

Hebt u tot slot nog iets te zeggen?

Behalve de financiële steun is ons meeleven door gebed wel heel noodzakelijk. Wij weten niet half hoeveel psychosociale nood er is in de (kerkelijke) wereld om ons heen.

Laten we ook proberen steunend bezig te zijn door in positieve zin op elkaar te letten. Er is zoveel eenzaamheid. In afhankelijkheid van de Heere God kunnen we voor een ander tot zegen zijn door een vriendelijke groet, een meelevende vraag, een luisterend oor, waar mogelijk: concreet aangeboden hulp of meedenken in de problemen en zonodig wijzen op deskundige, verantwoorde hulpverleningsinstanties. Dit is niet altijd makkelijk, vooral als we zelf ook met problemen te maken hebben. Voor onszelf moeten we in de eerste plaats hulp vragen, bij de hoge, heilige en barmhartige Hulpverlener in de hemel. Zonder Hem kunnen we immers niets doen? We mogen onze goede God bedelen om Zijn zegen en vragen of we ook voor anderen een zegen mogen zijn...

 


Is mijn probleem wel groot genoeg om hulp te vragen?

Als je hierover twijfelt, mag je gerust bellen naar het spreekuur van De Vluchtheuvel (ieder werkdag tussen 10.00 en 12.00 uur, 0348-489999). Je kunt in eerste instantie telefonisch iets vertellen over je probleem. Dat mag zelfs anoniem. Vervolgens kun je alsnog besluiten of je een hulpvraag indient. Een probleem is niet snel te klein voor een hulpvraag. Bel gerust als je er zelf of met hulp van anderen in je omgeving niet uitkomt!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 10 januari 2003

Daniel | 33 Pagina's

Correspondenten van De Vluchtheuvel

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 10 januari 2003

Daniel | 33 Pagina's