Over verlegenheid en hulp vragen

De eerste vraag gaat over verlegen zijn.

Iemand is zo erg verlegen dat ze denkt dat zij door haar verlegenheid veel blunders maakt. Haar zelfbeeld daalt daar behoorlijk van. Haar vraag is daardoor heel begrijpelijk; 'Hoe moet ik hier nu mee omgaan of is het verstandig dat ik hulp inschakel?'.

Zelfbeeld

Laten we beginnen met iets te vertellen over je zelfbeeld,

Je zelfbeeld heeft alles te maken met hoe jij jezelf beoordeelt. Dat kan positief zijn, maar ook erg negatief. Er zijn nogal wat jongeren die een negatief beeld van zich zelf hebben. Zij vinden zich zelf dom, raar, niet knap enzovoort. Zo denken over jezelf geeft vaak een negatief gevoel van binnen. Dat gevoel maakt dat je nog negatiever over je zelf gaat denken en je vanzelf in een neerwaartse spiraal terecht komt. Je zelfbeeld wordt gevormd in de loop van je leven. Die vorming hangt af van diverse factoren. Denk maar aan: je karakter, hoe je bent opgevoed, wat je allemaal al hebt meegemaakt, of je bijvoorbeeld gepest bent, wat je mogelijkheden en zwakkere kanten zijn, welke eisen je omgeving aan je stelt en wat je zelf vindt dat je moet kunnen.

Verlegenheid

Als je erg verlegen bent, kan dat komen door de hierboven genoemde factoren.

Verlegenheid is op zich niet zo erg. De meeste mensen kunnen wel momenten opnoemen dat ze erg verlegen waren. Zo verlegen dat je gaat hakkelen of blozen en het liefst even onzichtbaar zou willen zijn. Dit is heel herkenbaar.

Het is echter lastiger als je gaat merken dat verlegenheid je leven gaat beheersen. Zo erg, dat je er volledig door geblokkeerd kunt raken. En zo komen we bij de vraagsteller.

Het is in de eerste plaats dapper dat je naar jezelf durft en kunt kijken. Niet iedereen kan en wil dat doen. Er zit echter ook een maar aan. Naar jezelf kijken en je gedachten niet toetsen bij anderen, kan maken dat je een verwrongen beeld krijgt over je eigen zelfbeeld. Dat beeld klopt dan niet met de werkelijkheid. Het is daarom goed om met anderen over jouw gedachten en moeite te praten. Het kan je helpen om een andere, meer reële kijk op jezelf te krijgen en om moed te krijgen om je probleem aan te pakken. Het is dan ook fijn als er iemand is die je kan steunen. Zo'n persoon kan iedereen zijn die dicht bij je staat. Iemand aan wie je durft te vertellen wat er in je omgaat en waar je tegen aanloopt in dit leven. Zo iemand kan een vriendin/vriend, zus/broer zijn. Als dat moeilijk is, of je durft hen er niet in te betrekken, dan kan de stap naar de hulpverlening een goede zijn. Door middel van hulpverlening verander je niet meteen tot een ander, heel vrijmoedig iemand. Het kan je wel helpen om meer te durven kijken naar je sterke kanten. Deze kunnen nu ondergesneeuwd zijn, doordat je zo verlegen bent. Als je meer ziet wat je kunt, kan je zelfvertrouwen groeien.

Door de hulpverlening kun je er ook achter komen waardoor de verlegenheid is ontstaan en kun je samen kijken of daar wat aan te doen is. De steun van de ander, de hulpverlener, helpt jou dan hopelijk zo, dat het je de kracht geeft om over drempels heen te durven stappen.

Hulp vragen

Een volgende vraag heeft te maken met wanneer je nu hulp moet vragen? En als je hulp vraagt moet je dat dan tegen je ouders vertellen?

In ons artikel hebben we wat situaties geschetst. Situaties die herkenbaar zijn, maar altijd net weer afwijken van je eigen situatie. En gelijk komt dan de vraag wat je dan zelf moet doen. Wel of geen hulp vragen? Hoe vertel ik het mijn omgeving? Wat zeg ik wel en wat niet? De vraag die gesteld is, is een heel herkenbare vraag. Je begrijpt gelijk dat het ook weer lastig is om hier een sluitend antwoord op te geven. We geven enkele vuistregels over wanneer het goed is om hulp te vragen:

• Als je merkt dat je je leven niet goed georganiseerd krijgt.

• Als de problematiek te overheersend is en je blokkeert in andere dingen.

• Als je merkt dat je geïsoleerd komt te staan.

• Wanneer je lichamelijke kwalen krijgt en er lichamelijk niets aan de hand blijkt te zijn. Denk bijvoorbeeld aan hoofdpijn, rugpijn enzovoort.

• Wanneer je merkt dat je psychisch zwakker wordt. Denk aan het krijgen van angsten of paniekaanvallen, zenuwachtig worden, sneller geïrriteerd zijn en dergelijke.

• Als je relaties onder druk komen te staan of vast dreigen te lopen.

• Wanneer het leven pijn doet!!!

Bovenstaande ligt per persoon en per problematiek verschillend. Je kunt het ook niet meten aan anderen. Jij voelt en ervaart jouw situatie op jouw wijze. Bij veel mensen is de vraag al het antwoord. Wanneer je gaat nadenken of je voor iets naar de dokter moet, ga je meestal ook. Zo ligt het hier ook. Wanneer je na gaat denken over het feit dat het goed zou zijn als iemand met je mee kijkt naar jouw leven, naar jouw pijn, doe het dan maar.

De omgeving

De volgende vraag is dan: vertel ik het aan mijn omgeving?

Het is altijd erg fijn als je een aantal mensen om je heen hebt die je kunnen steunen en die met je meeleven en voor je bidden. Mensen aan wie je kunt vertellen wat je bezighoudt. Dit pleit er dan ook voor om aan degenen die dicht bij je staan openheid van zaken te geven.

Als je boven de zestien jaar bent, mag je officieel zelf beslissen of je ouders worden ingelicht over de hulp die je ingeroepen hebt. Het kan voorkomen dat je er nog even niet over wilt praten met hen. Daar heeft ieder zo zijn of haar redenen voor. Soms is dat om ouders te beschermen en ze niet met jouw probleem op te zadelen. Soms hebben de problemen te maken met jouw staan in het gezin. Dan is het best moeilijk om openheid te geven. Voor sommigen is het dan beter om nog even te zwijgen. Over het algemeen genomen is het echter bevrijdend en helpend om je ouders te vertellen over je problemen en welke stappen je daarin hebt genomen. Zij kunnen vaak ook een belangrijke rol spelen in het helpen oplossen van of omgaan met je moeilijkheden.

Gorinchem, mevr. G.J. Groeneveld

Dordrecht, mevr. M. Hasselaar

Stel je vragen

De rubriek Meedenken is vernieuwd! De nieuwe naam is: Stel je vragen. Ds. P. Mulder en de heer J.H. Mauritz beantwoorden vragen van jongeren. Heb je vragen? Mail naar steljevragen@cbgg.nl. Je kunt natuurlijk ook schrijven naar Redactie Daniël, Stel je vragen, Postbus 79, 3440 AB  Woerden. Voor deze rubriek hoef je niet persé je naam er bij te zetten, maar dan krijg je ook geen antwoord als je vraag niet in Daniël beantwoord kan worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen