Omschakelen van Guinee naar Nederland
Veertien over 12
De tropen: je zou er zó zin in krijgen als je voor het eerst je winterjas aantrekt! Als je niet beter wist. Reinier Polinder (12) weet er alles van, want hij heeft zeven jaar in Guinee (Afrika) gewoond, omdat zijn vader daar voor de zending werkte als evangelist. Afgelopen juni zijn ze voorgoed teruggekomen naar Nederland ('Holland' zegt Reinier). Reinier vertelt erover - vaak ongemerkt in de tegenwoordige tijd - alsof die tijd nog niet voorbij is. Over de verschillen tussen hier en daar.
Wat komt er als eerste bij je boven als iemand 'Guinee' zegt?
Ons huis en de mensen die er zijn. Ik ben er opgegroeid en heb er m'n vrienden.
En 'Nederland'?
Koud! We zijn één keer in de winter met verlof gekomen en toen zeiden we dat we dat nooit meer zouden doen. En ik denk aan de familie, die je in Guinee mist.
Wat weet je nog van jullie vertrek naar Guinee?
We zijn erheen gegaan omdat mijn vader werd uitgezonden om uit de Bijbel te vertellen. Van het eerste jaar weet ik niets meer, wel van het tweede, toen ons huis in Garama gebouwd werd. De mensen daar hadden nog nooit blanken gezien en ik herinner me dat alle kleine kinderen aan onze haren wilden voelen.
Hoe ging jij om met de inwoners van Garama?
Ik heb er veel vrienden. Soriba zag ik elke dag als we allebei uit (onze eigen) school kwamen. Op zaterdag gingen we vissen, fietsen of zijn moeder helpen met het koken en stampen van palmolie die zij verkocht. Nog een andere vriend, Abou Bakar, zat al op een hogere school en logeerde bij familie. Zo één keer in de maand kwam hij thuis en dan trokken we met z'n drieën op.
Merkte je dat jij als christen anders was dan moslims?
Ze wisten bijvoorbeeld dat ik op zondag op het terrein moest blijven. Maar er is meer. Zij zweren heel veel om te bewijzen dat iets echt waar is en ze zeiden tegen mij heel vaak als ik iets zei: 'Zweer het dan!' Maar dat doe ik echt niet.
Dat wij als blanke Europeanen tussen de Afrikaners leefden, viel direct op. Wij zijn sowieso rijker; we hadden het beste huis van het dorp en waren de enigen met een auto. We lieten veel foto's zien van Guinee en van Holland en daar zagen ze het natuurlijk ook aan.
Ik werd bij mijn vrienden thuis ook wel anders behandeld dan andere jongens. Als ze bijvoorbeeld rijst eten, doen zij dat met hun handen, maar ik kreeg als enige een lepel. Voor hen ben ik daar expert in, maar als ik het met m'n handen moet doen, krijg ik niks naar binnen.
Kun je nog meer verschillen noemen?
Zij zijn veel zuiniger met water. Omdat ze een eind moeten lopen om water te halen, gebruiken ze het drie keer: eerst om handen te wassen, dan om de pannen schoon te maken en daarna voor de schapen. Zij zijn ook anders gekleed. Ze letten natuurlijk niet op merken en scheuren vinden ze heel normaal.
Leefden jullie primitief?
Wij hadden geen stromend water, maar een waterput. Stroom kregen we via zonnepanelen. Die werkten niet in de regentijd, maar een kleine generator gaf dan genoeg stroom voor een kwartiertje computeren. Om te kunnen bellen moesten we 15 kilometer rijden en dan deed de lijn het niet. Dan kon je dus terug. De volgende keer was je familie niet thuis! Het laatste jaar, toen mijn zus Lianne in Holland woonde, hebben we heel veel gebeld. Er was binnen het team wel één telefoon, 45 kilometer verderop, daar konden we gebeld worden, maar vaak was de lijn slecht en het was heel duur. Tenminste, omgerekend valt het wel mee, maar voor een uurtje bellen kun je daar een fiets kopen. We vertelden dan ook maar niet in het dorp hoe lang we gebeld hadden.
E-mailen kon alleen in de hoofdstad, tweehondervijftig kilometer verderop. Onderweg daarheen moest je met een pont over de Boffa. Wij hebben daar ooit negen uur op moeten wachten, maar anderen wel een dag, zodat ze in de auto moesten slapen. Voor een e-mailtje ga je dus niet even heen en weer. We moesten daar elke dag rijst eten, net als iedereen. Alleen hadden wij dan nog twee keer stokbrood erbij op een dag. In de droge tijd was er soms geen vlees en weinig groenten. Maar we kregen best wel veel uit het dorp.
Voel je je dan meer afhankelijk van de Heere?
In Guinee was ik een keer met mijn twee vrienden aan het vissen, toen er een slang op het droge kroop. De jongen die het dichtste bij zat, zag hem niet, maar de andere wel. We vlógen weg en de slang is weggekropen in een rots.
Ik weet niet precies hoe het in Nederland is. Hier loop je meer gevaar in het verkeer, denk ik. Je moet overal bewaard worden.
Wat heb jij geleerd dat Hollandse jongens niet kunnen?
Ik kan strikken zetten om vogels te vangen, een katapult maken, slingers vlechten, een soort 'klappertjesstok' maken, vissen met een speer, jagen op vogels en zelfs herten, maar die vingen we nooit. Op het laatst had een vriend van mij een geweer, waarmee we op apen gingen jagen. Helaas hebben we nooit raak geschoten.
Hoe kijk je op de tijd in Guinee terug?
Ik vind het wel leuk om daar geweest te zijn. Ik zou zelf niet direct de zending ingaan, maar dat zeg ik nu. Als mijn vader Bijbellessen gaf, zat ik er wel eens bij. Er was één man in het dorp die altijd méér wilde weten. Als hij vrijdags naar de moskee ging, nam hij een cassetterecorder mee met een bandje erin, hij zette die aan en zei: "Nu moeten jullie eens luisteren!" Dat was de Bijbelles.
Wat zul je het meeste missen?
Het buitenspelen, de natuur. Nu ik in Nederland ben, denk ik regelmatig: o nee, dat kan hier niet. Ik kon in Guinee bijvoorbeeld bij mijn vader voorop de motor rijden, op binnenweggetjes zonder helm. Er zijn daar ook geen maximale snelheden en geen verkeersregels. Je toetert een beetje en je seint met je lichten en dan rij je langzaam door. Je merkt hier dat je veel dingen niet gewend bent. In het verlof hadden we een auto gekocht met elektrische raampjes. Leuk joh! We wisten alleen niet hoe ze weer omhoog moesten en we hebben heel de snelweg met open raampjes gereden.
Als we in Guinee een blanke zagen, zeiden we het direct. Toen we van Schiphol kwamen, zei ik: "Er zit een blanke in die auto achter ons." ledereen keek meteen om en we lagen allemaal dubbel. Toch lijkt wel of ik een schakelknopje heb. In Guinee voel ik me een Guineeër en in Holland een Hollander. Ik ga nu naar de Driestar in Gouda. Dat is voor iedereen in mijn klas nieuw, dus iedereen moet evenveel wennen.
Guinee is voor Reinier:
* sinaasappels uit de boom plukken
* zelf op de motor rijden
* leven met moslims
* jagen
* elke dag rijst eten
* Bijbelles bijwonen
* Mixiforé-taal spreken zonder les
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 18 oktober 2002
Daniel | 34 Pagina's