Prins Claus overleden

Het is veertig jaar geleden dat een lid van ons Koninklijk Huis overleed en werd begraven. Nu prins Claus is gestorven, maken wij in deze plechtigheden ook dit deel van het hofleven mee. Gebeurtenissen rondom het overlijden van een prins dragen een publiek karakter. Zo was ook zijn leven. Aan de zijde en tevens in de schaduw van Hare Majesteit. Zo droeg hij in onze tijd duidelijk bij aan de relatie tussen ons koningshuis en ons volk. Toch moeten we verder kijken. Er is een mens overleden. Een geliefde man, een trouwe echtgenoot, een goede raadsman. Daarom heeft onze koningin groot verdriet. Ons meeleven gaat dan ook allereerst naar haar uit. En naar haar zonen, die een dierbare en levenswijze vader moeten missen. Het is een bijzonder voorrecht dat van onze prins gezegd kan worden dat hij een goed gezin en huwelijk had. Zo is ons koningshuis een voorbeeld. Maar daarmee zal het verdriet en het gemis des te groter zijn. De Heere geve in ons koninklijk gezin te ervaren dat Hij het rouwdragende door heil verheft (Job 5: 11b). Een mens is gestorven. En sterven betekent God ontmoeten. Zo klinkt er een boodschap van bezinning tot ons allemaal. Tot het hele Nederlandse volk. Bereidt uw huis en uw hart. "De bezoldiging der zonde is de dood, maar de genadegift Gods is het eeuwige leven door Jezus Christus onzen Heere."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen