Christenen genaamd

De vervolging in Jeruzalem is het middel geweest om het Evangelie ook in Juda en buiten de grenzen van het beloofde land te doen horen. In Antiochië vond de doorbraak plaats naar het heidendom. We lezen in vers 21 En de hand des Heeren was met hen, en een groot getal geloofde en bekeerde zich tot den Heere. Het Woord van God heeft beslag gelegd op de harten van de hoorders. Door de kracht en de werking van de Heilige Geest zijn de harten geraakt. Hoe noodzakelijk is dat ook voor ons. Want dan worden er zondaren bekeerd. Dan gaan mensen delen in de vreze des Heeren. Het werk van de Heilige Geest kan niet verborgen blijven. We lezen in vers 22 En het gerucht van hen kwam tot de oren der gemeente die te Jeruzalem was. Van de jonge gemeente in Antiochië is wat uitgegaan. Wat zou het een wonder zijn als dit ook in onze tijd plaats zou vinden.

Barnabas is vanuit Jeruzalem gezonden naar Antiochië en ontdekt daar een groot arbeidsveld. Samen met Paulus mag hij in de gemeente werkzaam zijn. Twee dingen vallen in vers 26 op. Zij vergaderden met de gemeente èn zij gaven een grote schare van buiten de gemeente onderwijs. De gemeente werd gediend en er werd zending bedreven.

In Antiochië zijn Joden en heidenen samen gebracht onder de bediening van het Evangelie. Bekering was niet alleen voor heidenen, maar ook voor de Joden nodig. In Antiochië heeft de Heilige Geest de prediking toegepast. Zondaren zijn in het hart gegrepen. Stilgezet op hun zondeweg. In de weg van wedergeboorte hebben zij deel gekregen aan het zaligmakend geloof! Ze zijn tot de ontdekking gekomen, dat zij onbekeerd waren en voor een heilig God niet konden bestaan. Zij hebben de naam van christenen gekregen, maar hebben moeten leren wat het is om er buiten te liggen, helwaardig te zijn. Maar door Gods Geest zijn zij de zalving van Christus deelachtig geworden. Hebben zij het mogen leren niets aan hun zaligheid te kunnen aanbrengen. Wat is het nodig om afgesneden te worden van onze oude stam, dat is Adam, en door wedergeboorte Christus te worden ingelijfd. En wanneer zo'n ontdekte zondaar uit zijn werkverbond wordt gezet, blijft er niets anders over dan de dood. Dan het sterven en omkomen. Door inwinnende genade buigt die zondaar onder het rechtvaardig oordeel van God. Dan wordt in dat dodelijk tijdsmoment de weg van genade geopend in de Persoon van de Middelaar. Zo wordt een vloek- en helwaardige er voor ingewonnen om al zijn leunsels en steunsels los te laten en zich over te geven in de armen van de allerdierbaarste Heere Jezus Christus. Zo iemand ervaart een vrede die alle verstand en begrip te boven gaat. Dan ligt de zonde er onder, dan is de schuld bedekt en is er iets van de hemel in het hart. In die stand zeggen zulke christenen: "Nu zal ik nooit meer twijfelen, nooit meer ongelovig zijn". Het is de zoete tijd van de geestelijke ondertrouw. Dan kunnen Gods kinderen niet geloven dat bet nog weer anders zal worden.

De Christenen in Antiochië droegen de naam Christen in waarheid. Kan dat ook van ons gezegd worden? Zijn wij door het zaligmakend geloof al een lidmaat van Christus? Of zijn wij alleen in naam christenen? Het is een eeuwig wonder wanneer de Heere een mensenkind, dus een adamszoon of een adamsdochter, een nieuwe naam geeft. De naam van begenadigde. Om uit Zijn ambten bediend te worden. En te beantwoorden aan de eis: God liefhebben boven alles en de naaste als zichzelf. Door de Heilige Geest wordt de toepassing ontvangen uit Christus' zoen- en kruisverdiensten. Om zo in een weg van sterven aan onszelf te leven tot die nieuwe gehoorzaamheid, namelijk dat wij dezen enigen God, Vader, Zoon en Heiligen Geest aanhangen, betrouwen en liefhebben van ganser harte, van ganser ziele, van gansen gemoede en met alle krachten; de wereld verlaten, onze oude natuur doden, en in een nieuw, godzalig leven wandelen. Het is naar de aard van het nieuwe leven om heilig voor God te leven. En dat maakt veelal de strijd uit voor Gods kind. Die oude ongedode natuur krijgen wij er in eigen kracht nooit onder. In ons is geen kracht om staande blijven. Geen vermogen om te beantwoorden aan de naam van Christus. Daarom zijn en blijven wij afhankelijk van de bediening van de Heilige Geest.

Vraag 32 van de Heidelbergse Catechismus luidt: Maar waarom wordt gij een Christen genaamd? Omdat ik door het geloof een lidmaat van Christus en alzo Zijner zalving deelachtig ben; opdat ik Zijn Naam belijde, en mijzelven tot een levend dankoffer Hem offere, en met een vrije en goede consciëntie in dit leven tegen de zonde en den duivel strijde, en hiernamaals in eeuwigheid met Hem over alle schepselen regere.

Ben je alleen in naam christen? De Heere geve je met deze vraag Zijn aangezicht te zoeken. Om door Zijn Geest tot een Christen te worden gemaakt. En als het ons geschonken is, daar past het ons in verootmoediging te belijden: "Wat is het dat Gij naar mij hebt omgezien?"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen