JBGG-themareis naar Griekenland en Albanië
In de kampfolder werd ons een 'unieke combinatiereis naar Griekenland en Albanië met als thema Zending in Europa' beloofd. Het was inderdaad een unieke reis en wel in verschillende opzichten: de gesprekken met Albanese christenen, het contact met het zendingsteam, de woeste en ongerepte natuur van Albanië en het juist heel toeristische Griekenland.
We begonnen de reis op het eiland Corfu, dat we in twee dagen wilden leren kennen. Dat betekent dat we in rap tempo via een paleis, een klooster en verschillende uitzichtpunten in een rondvaartboot zijn gestapt, waarna we konden afkoelen in de zee. Bij de haven van Corfu-stad hebben we afscheid genomen van onze Griekse gids. Na een middag in de stad te hebben doorgebracht zijn we overgevaren naar Albanië.
Kennismaking met zending
Vanaf onze eerste kennismaking met Albanië werden we begeleid door het gastvrije zendingsteam, dat ons al op de kade stond op te wachten en ons met veel enthousiasme begroette. Door alle hartelijkheid en gemoedelijkheid voelden wij ons al snel thuis. Al op de eerste avond hebben we kennis gemaakt met een Albanese christenvrouw, die ons vertelde over haar leven. Elke dag verkoopt ze op de markt tweedehands kleren. Het leven wordt haar moeilijk gemaakt door kinderen die haar naroepen en met stenen gooien, omdat ze een christin is en een gehandicapte zoon heeft. (In Albanië word je als gehandicapte buiten de maatschappij gesloten.)
In Gjirokaster zijn we op bezoek geweest bij het echtpaar Geoff en Shirley Townsend, dat vanuit Canada is uitgezonden. Zij houden zich bezig met het vertalen en uitgeven van christelijke lectuur en met evangelisatie onder de Albanese bevolking. In het gesprek gaven zij aan dat het minder moeilijk is om vrouwen te benaderen met het Evangelie dan mannen, omdat in de Albanese cultuur vrouwen gemakkelijker praten over hun gevoelens. Op de terugreis naar Saranda hebben we gepicknickt bij Blue Eye. Dit is een bron met ijskoud (!) water, maar dit weerhield enkele jongens er niet van om voor de kampactie hierin een duik te nemen. Deze dappere actie werd vanzelfsprekend met luid applaus beloond!
In kleine groepjes bezochten wij Albanese christenen. Eén van hen is Adrian, 28 jaar, en al jaren vanwege een ernstige vorm van reuma aan zijn bed gekluisterd. Hij vertelde ons hoe hij van een moslim een christen is geworden. Toen hij voor zijn gezondheid in Griekenland was, ontmoette hij daar twee studenten die hem de Bijbel gaven. Hij bracht zijn tijd op bed door met het lezen van de Bijbel en merkte de verschillen op met de Koran. Adrian wilde meer weten over de God van de Bijbel. Zijn moeder bracht hem in aanraking met de heer Otte, die juist in die tijd met het Evangelie alle huizen in zijn dorp langsging. Adrian vertelde ons dat hij veel vragen had en dat hij blij was met het geduld dat de heer Otte altijd voor hem had gehad. Diep waren wij onder de indruk van zijn getuigenis: 'Beter met een ziek lichaam naar de hemel gaan dan met een gezond lichaam naar de hel. Mijn broers zijn gezond en sterk, maar wat doen zij met hun leven?'
Op zondag hebben we 's ochtends een dienst in Delvinë bijgewoond, die geleid werd door de heer Otte en voor ons werd vertaald door de heer Proos. Een korte preekbespreking vond plaats bij de heer Otte thuis. In Saranda was 's avonds een Nederlandstalige dienst.
Excursies
Een lekker ontspannende vakantiedag hebben we doorgebracht op het schiereiland Krores. De boottocht er naartoe was niet voor iedereen even plezierig, omdat er nogal wat wind stond. Daarnaast leverde een hele dag in de brandende zon bij sommigen een pijnlijk resultaat op, waarvan de gevolgen de rest van de vakantie nog voelb(l)aar waren...
Het bezichtigen van de restanten van de opgegraven stad Butrint was het culturele hoogtepunt van onze reis in Albanië. Onze gids probeerde ons verschillende keren te overtuigen van de aanwezigheid van mozaïekvloeren onder het zand, die wij niet mochten bekijken, om onnodige schade hieraan te voorkomen. Wel had de gids een boek met plaatjes van de mozaïeken bij zich, maar daar namen wij geen genoegen mee. Uiteindelijk ging de gids toen maar al zuchtend door de knieën om ons de waarheid van zijn woorden te bewijzen en liet ons een stukje van een mozaïekvloer zien.
Woensdag was de laatste dag met het zendingsteam. We hebben samen gegeten, cadeautjes en zakken drop uitgedeeld en groepsfoto's gemaakt. Ondanks ons korte verblijf in Albanië, voelden we ons al verbonden met het team en was het niet leuk om afscheid te moeten nemen.
Griekenland
Na een (te) korte nacht zijn we met de bus richting Griekenland vertrokken. Het letterlijke hoogtepunt was een tussenstop in Meteora, waar we de beroemde kloosters hebben bewonderd, die op hoge rotsen zijn gebouwd. Een indrukwekkend bezoek! Onze derde en laatste verblijfplaats was Athene, waar we vanzelfsprekend een bezoek hebben gebracht aan de Akropolis en de Areopagus. We hebben geprobeerd ons voor te stellen hoe het er in Paulus' dagen uitzag, wat niet meeviel door de grote drommen toeristen. Toch was het indrukwekkend om de grootsheid ervan met eigen ogen te zien. Vervolgens zijn we in Korinthe geweest, waar, in tegenstelling tot Athene, bijna geen toeristen waren en we in alle rust samen een gedeelte uit de Korinthebrief konden lezen. Het was bijzonder om door de overblijfselen van deze stad te lopen en ruïnes te herkennen als bijvoorbeeld een tempel of badhuis. Met deze laatste indrukken werd onze vakantie afgesloten en zijn we teruggevlogen naar Nederland.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 6 september 2002
Daniel | 30 Pagina's