Indrukken vervagen

Belangrijke indrukken

Niet dat zulke indrukken van Gods goedheid en majesteit zaligmakend zijn! Beslist niet. ledereen kan zulke gevoelens hebben. Gevoelens van vrees dat God alles ziet, ons zal oordelen voor onze zonden, besef dat we van Hem in alles afhankelijk zijn, behoefte om Hem om bescherming te vragen, kan iedereen hebben. Maar al is godsbesef niet zaligmakend, het kan voor veel zonden bewaren, het kan ons bij de kerk en waarheid houden en daarom ook een middel zijn tot bekering.

Waarom vervagen indrukken?

Hoe zou het komen dat er minder indrukken van God zijn dan vroeger? Dat heeft te maken met de samenleving waarin we leven, met wie we omgaan, door wie we beïnvloed worden, ook in de kerk.

In landen waar het moderne wereldgevoel nog niet zo ver is doorgedrongen en waar niet zoveel welvaart is, is het godsbesef vaak veel sterker. In Rusland en Ghana bijvoorbeeld is honger naar godsdienst. Men heeft behoefte aan een hogere macht en zoekt veiligheid in godsdienst. Er is daar meer afhankelijkheidsgevoel. Sommigen zeggen dat er zo'n honger is naar het Woord in zulke landen. Ik zou het wat voorzichtiger willen zeggen: er is meer algemeen godsbesef.

Een god-loze maatschappij

Om terug te komen op de oorzaken van het verminderde godsbesef. Onze maatschappij is god-loos, steeds minder mensen geloven ergens in. Dat heeft invloed op onze jeugd en op ons allemaal. Men begint zichzelf te schamen om in het openbaar te bidden. Men wordt uitgelachen als men met een hoedje op naar de kerk gaat. Onze jongeren weten er alles van en het maakt vragen in hen los als: "Zouden wij wel gelijk hebben?" "Waar is God eigenlijk?"

Ik heb al even aangestipt dat ook de welvaart geen goed doet aan het besef van afhankelijkheid van de Schepper. Wij behoren tot de tien procent meest gezegenden met aardse welvaart. Daar komt techniek en wetenschap bij. Computer-technologie en onderwijs geven ons de indruk dat alles logisch en te beredeneren moet zijn. Wij zijn erg hoogmoedige mensen geworden, die alleen willen geloven wat wij kunnen doordenken. En hoe kan God zich ooit laten begrijpen?

Geen levend getuigenis

De invloed van onze welvaart en technologie zou nog niet zo groot zijn, als ook de kerk een levend getuigenis gaf en de vreze des Heeren niet zo pijnlijk gemist werd. Er is genoeg godsdienst, we kunnen ons vasthouden aan strakke wetten en ons best doen om bij de waarheid te blijven, maar als de kracht van de godzaligheid verloochend is, heeft het geen beslag meer en wordt de dienst des Heeren van binnen uit uitgehold. Ik ben bang dat dit ook onder ons zo is. Veel van onze ouderen hebben Gods kinderen op gezelschappen uit hun leven horen spreken en anderen hebben leesbare brieven van God gekend, zij het op afstand. Maar nu de volgende generaties? Wat hebben onze jonge mensen persoonlijk gehoord uit de mond van Gods volk? Op wie kunnen ze jaloers zijn? Hoe wordt God werkelijkheid voor hen? Kortom voor jongeren, en in wat mindere mate voor ouderen, worden de vragen groter. Sommigen worden weggezogen door de wereld en zien de kerk nooit meer aan de binnenkant. Anderen hebben toch behoefte aan wat godsdienst, maar het moet warmer, levendiger, gelukkiger en gemakkelijker. En er zijn er die maar in de kerk blijven hangen en vaker of minder naar de kerk komen, maar met weinig interesse. En ik noemde al hen die hun toevlucht zoeken in het wettische, 'vroeger' idealiseren en leven van kritiek op anderen. De kerk moest zich schuldig weten aan dit alles en de hand ook in eigen boezem steken.

De Heere werkt nog

Maar laat ik nu ook hen noemen die door de Heere in het hart gegrepen zijn. De Heere is ook onze gemeenten niet vergeten en bekeert nog steeds mensen op de aloude, Bijbelse wijze. Laten we ons niet door satan laten ontmoedigen en denken dat de tijd te donker is om God te vinden. Maar jammer is het, dat velen van Gods lieve kinderen zo lang in het begin blijven steken, en dat de meer geoefenden hun mond zo lang gesloten kunnen houden. Is het een wonder dat sommigen niets meer van God beseffen?

Verharding

Laten we het boze hart ook niet vergeten, als we over de oorzaken van het verminderde godsbesef spreken. Een belangrijke reden voor weinig Godsbesef is dat we onszelf gemakkelijk aan de verharding overgeven. Onze consciëntie voelt zelfs na de val in het paradijs nog wel aan dat er een God is, maar, zoals Paulus schrijft: we houden de waarheid zo graag in ongerechtigheid ten onder (Romeinen 1: 18). We kunnen de schuld niet op de donkerheid van de tijd schuiven. We staan ook onszelf in de weg.

De kloof

Laat ik ophouden met klagen en een andere kant van de zaak bespreken. Zou de Heere inderdaad zo ver weg zijn? Ja, in zekere zin is de Heere heel ver van de natuurlijke zondaar vandaan . Er is nog steeds een kloof tussen hen die onbekeerd zijn en de Heere, of zij nu meer of minder gevoelig zijn. Deze afstand is niet in woorden uit te drukken. Hoe zouden we ooit onder woorden kunnen brengen hoe de Heere de zonde verafschuwt en de zondaar moet straffen met tijdelijke en eeuwige straffen?

Dichtbij in de natuur

Maar de Heere is anderzijds ook heel dichtbij. Ik denk aan de natuur. De Heere verheerlijkt Zichzelf in Zijn schepping. (Ja het is nog steeds Zijn schepping en Zijn wereld). De Heere spreekt door de natuur tot ons en is zo dicht bij ons dat Paulus kan schrijven dat we in Hem leven en bewegen en zijnI (Handelingen 17: 28). Laten we dat beseffen! De natuur spreekt als een stem van God tot ons. Laten we meer denken en spreken over het heerlijke werk van Gods handen. Zie alles om je heen in de natuur als kunstwerken van God.

Dichtbij in het Woord

De Heere is ons ook nabij in Zijn Woord. De woorden Gods zijn ons toevertrouwd. De boodschap Gods is niet 'ver' en 'verborgen', maar zeer nabij, we nemen het in de mond en hebben indrukken in het hart. Zie maar in Deuteronomium 30: 14. O, de Heere is veel dichterbij dan we denken. Laten we nooit denken dat de Heere heel ver weg is omdat wij dat zo voelen. Hij is zo heel dicht bij ons.

Nog dichterbij door indrukken

En als we indrukken hebben van schuld, van verlorenheid en de mogelijkheid van zalig worden, is de Heere als het ware nog iets dichterbij. Ik zeg niet dat deze indrukken zaligmakend zijn, maar toch hebben onze oudvaders terecht gezegd dat de Heere wel heel dichtbij is als we indrukken hebben. Dan klopt de Heere immers nadrukkelijk op ons hart. Willem Teellinck schrijft dat we die tijd maar niet over moeten laten gaan, en moeten zoeken de indrukken levend te houden en niet moeten rusten, maar moeten zoeken bekeerd te worden. Immers, al krijgen we kloppen op de deur, daarmee is de deur nog niet open.

Nabij de gebrokenen van hart

En ja, de Heere is waarlijk nabij hen die gebroken van hart zijn vanwege hun zonden (Psalm 34: 19). Zo voelen ze dat niet altijd, maar het is wel zo. De Heere heeft hen Zijn Geest in het hart gegeven en zij Zijn kinderen Gods geworden. Als de Heere het getuigenis van Zijn Geest in het hart afdrukt, zijn ze ook naar hun gevoelen zo dicht bij de Heere, alsof Hij hen omarmt en persoonlijk allervriendelijkst toespreekt. Weet je daar wat van beste vrienden? Weet je iets van de toepassing door de Heilige Geest? Rust niet voor je rust hebt gevonden in de Heere Jezus Christus.

Je gevoel

God onbereikbaar? Ga maar niet teveel op je gevoel af. Of je het zo ervaart of niet, de Heere is zo heel dichtbij en Hij hoort. Je ervaart niet dat de Heere je hoort? Dat kun je misschien wel zo ervaren, maar ik mag schrijven dat de Heere het roepen van de jonge raven hoort als ze tot Hem roepen! Verwacht niet dat de Heere je hoorbaar antwoord geeft. Denk ook niet dat Hij verhoort op de wijze zoals jij het wilt. Het kan zelfs zo zijn dat de Heere gebeden helemaal niet verhoort, omdat de Heere andere gedachten heeft die hoger zijn dan onze gedachten. Maar al heb je het gevoel dat je gebed niet is gehoord, wees ervan verzekerd dat de Heere weet wie je bent en ook weet wat je beweegt in je gebed. Asaf voelde zich door God verlaten. Je kent Psalm 73 wel. Maar de Heere hoorde hem wel degelijk.

Een raad

Laat ik nu proberen wat raad te geven aan hen voor wie de Heere zo ver weg lijkt.

A. Ik begin met het gebed. Voor je begint met gebed, overdenk eerst wie je bent en tot Wie je gaat spreken. Zoek je zelf te plaatsen voor de hoge majesteit van God. Raffel je gebed niet af alsof je tegen niemand spreekt.

B. Doe hetzelfde wanneer je uit Gods Woord leest. Het is geen kleine zaak om Gods boodschap te mogen vernemen. Luister en lees ernstig.

C. Wanneer je 's zondags naar de kerk gaat, besef dat de Heere beloofd heeft dat waar twee of drie in Zijn Naam vergaderd zijn, Hij in hun midden zal wezen. Een paar maanden geleden besefte ik ineens wat dat woord eigenlijk te zeggen heeft. De Heere is waarachtig aanwezig tijdens onze eredienst! Het is maar niet een vraag of Hij er zal zijn. De Heere heeft het beloofd! Reken erop, wees er verzekerd van, dat de Heere er ook is als je in de bank zit.

D. Een andere zaak is: let op wie je als vrienden kiest. Vrienden hebben grote invloed op je en kunnen samenwerken met je eigen boze hart om de indrukken van God weg te drukken of zelfs te voorkomen. Wees liever zonder vrienden dan dat je je laat meevoeren in een verkeerde mentaliteit.

E. Let goed op de ons omringende natuur en herinner er jezelf telkens aan dat dit Gods hand is. Het ruime hemelrond vertelt Gods eer en heerlijkheid!

F. Ben je ziek geweest, had je bijna een ongeluk, zijn geliefden door de dood weggenomen? Of heeft je moeder je zo ernstig gewaarschuwd? Bedenk dat dit roepstemmen zijn van de Heere. Hij wil je nog waarschuwen en lokken.

G. Overdenk hoeveel zegeningen je hebt ontvangen. We hebben tegen al Gods geboden gezondigd, en blijven tegen hem zondigen en toch spaart de Heere ons tot nu toe en geeft zoveel meer als we verdiend hebben. Of heb je over de Heere te klagen, jonge vrienden?

Godsontmoetingen

Begrijp me goed. Ik wil geen rijke jongelingen maken. Word er niets mee, als je wat ernstiger zou worden en meer Godsbesef zou krijgen. Het maakt niet zalig. Er moet meer gebeuren om God werkelijk terug te vinden. Ik hoop dat je de Heere Zelf mag vinden en dat Hij zich openbaart aan je hart om Hem te 'ontmoeten'. Geloven zonder Godsontmoetingen is zo leeg en het laat je in de steek voor de troon van God. Maar zalig zijn zij, die geen onbekende God zullen ontmoeten. Voor hen is God werkelijkheid geworden en zij kregen zaligmakende werkzaamheden met God. Voor hen is er in de eeuwige zaligheid geen godsverlating, geen kloof, geen twijfel, maar zalige gemeenschap met de drieënige God.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen