Meisjeskamp Otterlo
Vrijdag 12 juli, 15.00 uur: veertig paar ogen kijken elkaar bij het station in Ede nieuwsgierig aan. Dit zijn dus de mensen met wie we een week op moeten trekken. Zo op het eerste gezicht lijkt het een leuke groep... Zal het zo blijven? Vrijdag 19 juli, 11.00 uur: dezelfde ogen kijken elkaar op het station in Ede weer aan. Nu om afscheid te nemen. De vraag van vorige week was al snel beantwoord. Het is een ontzettend leuke week geweest. We vinden het jammer dat we al zo snel weer afscheid moeten nemen. Om de lezers van Daniël te laten weten waarom ons kamp zo leuk was, volgen hier enkele herinneringen.
* 's Zaterdags hebben we een mooie fietstocht gemaakt. De afstanden op de diverse fietscomputers varieerden van vijftig tot honderd kilometer! Ergens tussenin zal de waarheid wel liggen. We bezochten het natuurgebied De Blauwe Kamer met het bezoekerscentrum. 's Avonds deden we een spel, waarbij er allerlei opdrachten gedaan moesten worden. Sommige opdrachten werkten sterk op onze lachspieren! Het valt echt niet mee om vijf rokken en shirts aan te trekken en vijf hoeden op te hebben!
* 's Zondags gingen we op de fiets naar Arnhem, een behoorlijke rit. We luisterden twee keer naar ds. Kattenberg, die af en toe speciaal ons aansprak. Tussen de diensten door mochten we in de kerk blijven. De gemeente Arnhem heeft ons erg vriendelijk ontvangen!
* Op maandag deden we eerst een Bijbelstudie. Het ging over de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan. Wij vroegen ons af: "Voor wie ben ik een naaste? Hoe kun je echt een naaste zijn?". Daarna had de staf een sportdag georganiseerd. Vanwege de warmte werd er aan het einde nog een extra spel bedacht: iets met water. Waar dat op uitliep is niet moeilijk te raden... ledereen was kletsnat! 's Avonds besteedden we aandacht aan het kampproject 'Jong zijn in Nigeria'. We keken dia's, leerden een lied over Saulus en maakten collages die we opsturen naar Nigeria, om daar op te laten hangen in een jeugdwerkzaaltje.
* Op dinsdag stapten we weer op onze fiets, die ons dit keer in Barneveld bracht. In het centrum liepen vijf mensen rond, die er iets anders uitzagen dan gebruikelijk: we deden een vossenjacht. Aan ons de eer om de vossen te vinden. Soms was dit makkelijk, soms ook wat moeilijker. In elk geval was elke vos leuk om te zien! 's Avonds hadden we gasten in ons midden: de heer W. Visser en zijn gezin. De heer Visser hield voor ons een inleiding over 'Het gebed'. Dat het onderwerp ons erg aansprak, bleek wel uit de vele vragen die er ingeleverd waren. Het waren er meer dan er beantwoord konden worden! Het was een fijne avond.
* Woensdag hadden we weer een flink stuk fietsen voor de boeg: we gingen naar de Apenheul. Omdat je goed moet eten voor je aan zo'n tocht begint, verzorgde de staf die dag het ontbijt. Er was een leuke buffettafel gemaakt, de tafels waren versierd met servetten en er waren vers gebakken broodjes. Om acht uur zat iedereen in pyjama aan tafel. In de Apenheul hadden we een paar uur om vrij rond te lopen. Dat er ook aapjes waren die vrij rondliepen, zorgde voor verrassende situaties. Soms moet een aap namelijk ook wel eens naar de wc. En als hij dan net op je schouder zit... Die avond waren we ook weer actief. We deden een levend ganzenbord. We renden het hele kampterrein over op zoek naar kaartjes. Als we ze gevonden hadden, moesten we een opdracht uitvoeren. Die opdrachten waren erg verschillend. Er zaten erg leuke bij, zoals met z'n vijven eikaars tanden poetsen of een minuut met een beker water op je hoofd staan.
* Met de vierde Bijbelstudie uit ons boekje begonnen we de laatste volledige dag van ons kamp. Deze Bijbelstudie ging over de wijze en dwaze maagden. De laatste vraag was een erg indringende, die voor ons allen heel belangrijk is: "Wanneer ben je gereed om de Heere te ontmoeten?" Dit was een mooie vraag om de Bijbelstudies mee af te sluiten. Na de Bijbelstudie stapten we weer op de fiets. Voor de tweede keer tijdens ons kamp reden we de weg naar Barneveld. Op donderdag wordt daar een Oud Veluwse Markt gehouden. Een echte aanrader voor een meisjeskamp! Er werd van alles vanuit Barneveld naar Otterlo gesleept: armbanden, horloges, kettingen, knuffels die zo groot waren dat ze niet op de fiets mee konden, grote zakken uitdeelchips, die 's avonds plotseling over ons uitgestort werden en nog veel meer! De avondmaaltijd hadden we niet in ons kamphuis, want we gingen naar een pannenkoekenrestaurant. We aten allemaal een heerlijke pannenkoek en daarna was het tijd om aan onze laatste avond te beginnen. Veel van ons hadden iets bedacht om er een gezellige avond van te maken. Allerlei leuke spelletjes werden er gedaan, waarbij de rollen soms goed omgedraaid werden: nu moest de staf doen wat de deelneemsters zeiden, terwijl het de hele week andersom geweest was!
* Zoals in het begin van het verslag al bleek, is er een einde gekomen aan ons kamp in Otterlo. De laatste ochtend zaten we alweer vroeg aan het ontbijt. Velen waren wat stilletjes, er werd niet veel gegeten. Aan het einde van het ontbijt hielden we de kampsluiting. Er werd een mooi gedicht voorgelezen over afscheid nemen. Na het ontbijt kwam ons kamp pas goed in beweging. Er werd grote schoonmaak gehouden. We werkten als paarden en in ongelooflijk korte tijd was ons hele huis blinkend schoon! We laadden alle bagage weer in de auto's en gingen voor het laatst als groep op de fiets weg. Na een half uurtje stonden we weer op het station in Ede. De ene auto met deelneemsters na de andere werd uitgezwaaid. Sommige meisjes vertrokken ook met de trein. Na drie kwartier was ook de laatste auto vertrokken: het kamp is alweer afgelopen!
Namens de staf van meisjeskamp Otterlo: Brenda Weening, Zoetermeer
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 16 augustus 2002
Daniel | 30 Pagina's