Grote schoonmaak

Het eerste wat je als hulpverlener weet van een 'nieuwe' cliënt is de naam, geboortedatum, wat andere persoonlijke gegevens en in een paar regels iets over de hulpvraag. Zo begonnen Jolien en ik ook onze kennismaking. Eerst door de telefoon, maar daarna voor het eerste gesprek. Dat was in januari 2000. Vreemd eigenlijk, want nu ik over ons contact schrijf, lijkt het alsof ik haar al jaren ken.

Met Jolien waren aanknopingspunten genoeg om het ijs te breken. Zij had trouwens een voorsprong, want op een bijeenkomst voor jongeren waar ik iets mocht vertellen, had ze ongemerkt al gelegenheid genoeg gehad om mij te observeren.

Ze heeft de stap naar de hulpverlening gewaagd. Ik vind dat op zich al getuigen van moed. Want uitkomen voor die dingen in je leven die moeilijk zijn, is heus niet gemakkelijk!

In het kennismakingsgesprek heeft Jolien wat meer verteld over de vraag waarmee ze naar De Vluchtheuvel kwam. Voor mij is zo'n 'intake-gesprek' een soort zoektocht. 'Bij welke knelpunten uit het verhaal van Jolien kunnen we haar helpen? Is naast onze hulp bijvoorbeeld ook een onderzoek bij Eleos noodzakelijk? Welke werkwijze zal bij Jolien en bij haar hulpvraag passen?' Vragen te over dus.

Jolien wist van te voren dat ze in dit eerste gesprek echt niet meer hoefde te vertellen dan ze kwijt wilde. Tenslotte mag een nieuwe hulpvrager de tijd krijgen om een hulpverlener te gaan vertrouwen. Als het klikt, kun je iemand ook meer toevertrouwen.

Ik herinner me nog van dat eerste gesprek dat we het beeld van een huis met veel kamers gebruikten. In elke kamer ligt iets bewaard dat belangrijk is (geweest) in je leven. Ik vroeg aan Jolien of ze elke kamer met me door wilde lopen. In sommige kamers lag pijn bewaard, waar ze nooit over gepraat had. Pijn, opgelopen in contacten met andere mensen of doordat ze over zichzelf zo negatief dacht. Ook kwamen we in een kamer waar de pijn nog heel vers bleek te zijn. Dat was ook eigenlijk de aanleiding om hulp te zoeken. We daalden af en kwamen bij de kelder. Jolien zei dat ze de kelder nooit open deed. Daar was het donker en koud. Er lag wel iets in. Haar opmerkingen onthield en bewaarde ik, tot ze op een later moment er zelf weer over begon. Jolien dacht dat ze de enige was met een kelder die op slot zat!

Wat ik nu van de hulpverlening aan Jolien kan zeggen, is eigenlijk te vergelijken met een 'grote schoonmaak'. We hebben kamer voor kamer een beurt gegeven.

Bij Jolien zag ik soms deze strijd: "Ik wil je iets vertellen, maar ik durf het toch niet. Ik ben bang dat je me dan afwijst. Dan ga je vast anders naar me kijken." Om de drempel zo laag mogelijk te maken, kwamen we op een goed idee. In het begin schreef Jolien thuis op wat ze aan moeilijke dingen kwijt wilde, las haar brief aan mij voor en daarna praatten we er over. Later schreef ze alleen punten op, nog weer later verdween het papier. Nu hebben we ook over de moeilijkste dingen uit de kelder een echt gesprek gehad. En als je vraagt naar de waarde van deze gesprekken... Wat ik ervan zie en hoor, is dat ze innerlijk meer rust krijgt en haar verlangen steeds vaker uitspreekt om ook voor anderen iets te mogen betekenen. Haar lichamelijke klachten verdwijnen steeds verder naar de achtergrond. Ze kan nu meer zichzelf zijn en gaat bewuster om met haar grenzen en mogelijkheden. Ook haar plek tussen familie, vrienden en collega's roept steeds minder spanning op.

Nu, na ruim anderhalfjaar, kan ze (soms) zeggen dat ze juist in 'zware tijden' iets gevoeld heeft van wat er staat in dat bekende gedicht Voetstappen: "... toen 't moeilijk was, toen heb Ik jou gedragen...'. Jolien is echt met vallen en opstaan verder gekomen. Ze heeft best wel eens aangegeven dat groeien pijn doet. Ook is ze wel eens boos op mij geweest, omdat ze na een 'klus geklaard te hebben' toch wéér met huiswerk naar huis ging.

Als je het mij vraagt, heeft Jolien inmiddels al heel wat bagage waar ze verder zelf mee aan de slag kan en wordt het tijd om aan een afronding te denken.

De naam van Jolien is bedacht

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen