Zending dichtbij en ver weg

Openingsmeditatie

Na het welkomstwoord bepaalt de voorzitter, ds. C.A. van Dieren, ons in zijn openingsmeditatie bij de woorden uit Johannes 12: 24 en 25 Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Indien het tarwegraan in de aarde niet valt en sterft, zo blijft hetzelve alleen; maar indien het sterft, zo brengt het veel vrucht voort. Die zijn leven liefheeft, zal hetzelve verliezen; en die zijn leven haat in deze wereld, zal hetzelve bewaren tot het eeuwige leven.

Er is veel gebeurd in het leven van de Grieken, die tot Filippus komen met de vraag: "Heere, wij wilden Jezus wel zien". Hun ogen zijn geopend voor de leegheid van het veelgodendom van de heidenen en ze zijn onder de bekoring gekomen van het ééngodendom van de Joden. Nu zijn ze mee opgekomen naar het Paasfeest, hoewel het hun als jodengenoten niet toegestaan is van het paaslam te eten. De vraag die ze aan Filippus stellen bepaalt ons erbij, dat er wel een grote verandering kan zijn in ons leven, echter zonder vernieuwing.

Hadden deze Grieken hun verloren bestaan voor God leren kennen en hadden ze ingeleefd dat het uitwendige paaslam hen niet behouden kon in de nood? Nee, ze wensen Jezus te zien omdat Hij tekenen deed. Ze hebben de intocht in Jeruzalem meegemaakt en zijn tot de verwachting gekomen, dat Jezus als een uitwendige Verlosser het volk Israël verlossen zal.

De Heere geeft een antwoord aan hen: "De ure is gekomen, dat de Zoon des mensen zal verheerlijkt worden." Niet zoals de Joden en Grieken verwachtten, en ook niet zoals de discipelen dachten. De Heere gebruikt het beeld van het tarwegraan. Het meest nuttige is het zaaigraan: voorwaar, voorwaar; amen, amen; indien het niet in de aarde valt en sterft, blijft het vruchteloos. Dit is Mijn weg, laat dat de Grieken gepredikt worden. Die weg is de weg van de genoegdoening, van volmaakte betaling en gehoorzaamheid. Niemand heeft groter liefde dan Die Zijn leven stelt voor Zijn schapen. Hij doet dit, opdat Hij vrucht zal dragen en dit kan niet buiten de voldoening van het recht om.

De toebrenging van de kerk in Nederland of in Nigeria ligt in de hand van Hem. Hij zal zaad zien als Hij Zijn ziel tot een schuldoffer gesteld zal hebben. Wat Christus hier voorwerpelijk leert, dat stervende leven, moeten de Grieken leren kennen en beoefenen. We kunnen bekeerd zijn van het heidendom tot de ware religie en dan nóg ons eigen leven liefhebben. Dan hebben we ons natuurlijk leven, de dood lief. Zijn wij misschien ook nooit verder gekomen dan de Grieken? Het klinkt dan uit de mond der Waarheid: "Je zult je leven verliezen".

Christus zegt erbij: "Wie zijn leven haat". Dat is de vrucht van Pasen, de toepassing van Zijn werk in het hart van een Adamskind. Er komt een innerlijk haten van de zonde, van de wereld en van onze oude natuur. Allen die van Christus zijn, vinden in de weg van sterven en omkomen het leven. God gaat zonde tot zonde maken. Het wordt sterven aan eigen gerechtigheden, aan onze hartelijke keus, onze tranen en boetvaardigheid. Niet de vraag om Jezus te zien wordt geboren, maar om een Borg en Middelaar te verkrijgen. We kunnen alleen vertroost worden door de openbaring van Hem als Vorst des levens voor een helwaardige. Christus draagt veel vrucht, opdat vruchtelozen leren: "Uw vrucht worde uit Mij gevonden". Zo is Christus alles. Deze dag staat in het teken van de vrucht van Zijn arbeid.

Na het zingen van Psalm 49: 1 leest ds. Van Dieren de brief voor, die verzonden is aan Hare Majesteit Koningin Beatrix. Aansluitend hierop worden drie coupletten van het Wilhelmus gezongen.

Zending dichtbij en ver weg

"Er is al sinds jaren een nauwe band tussen het zendingswerk en onze vrouwenverenigingen." Zo begint ds. J.J. van Eckeveld zijn referaat. Vroeger werd een vrouwenvereniging daarom ook vaak een zendingskrans genoemd. De leden van de zendingskrans waren werkzaam ten bate van het zendingswerk. Een goede zaak om zo bij het zendingswerk betrokken te zijn en te blijven. Want als het goed is, wordt het zendingswerk door de gemeenten gedragen, vooral in het gebed.

Uit het thema van vandaag blijkt, dat zendingswerk dichtbij beginnen moet. Het moet beginnen in uw eigen huis. In uw huwelijk, gezin, familie en onder uw buren. Wanneer u wel trouw meeleeft met het zendingswerk ver weg, maar als uw buren, die nooit naar de kerk gaan en op zondag in hun tuintje werken, nog nooit iets van u hebben gehoord over de dienst des Heeren, is er dan niet iets grondig mis? Zending moet dichtbij beginnen. Dat blijkt uit het Schriftgedeelte, dat het uitgangspunt is voor het referaat, namelijk Mattheüs 5: 13 tot en met 16. Christus heeft deze woorden direct na de bergrede uitgesproken. In de zaligsprekingen zien we wat de eigenschappen zijn van de burgers van het Koninkrijk Gods. En nu gaat Christus in dit Schriftgedeelte duidelijk maken hoe die burgers van het Koninkrijk Gods tot zegen zijn voor anderen. Het zijn aansprekende beelden die Christus hier gebruikt. De overeenkomst tussen de verschillende beelden is, dat het gaat over iets dat opvalt, dat te merken is. En het gaat steeds over iets dat zegenrijk is.

Zout der aarde en licht der wereld

Gods kerk wordt allereerst genoemd: 'het zout der aarde'. Zout geeft smaak aan het voedsel en het is bederfwerend. Christus voegt eraan toe: "Indien nu het zout smakeloos wordt, waarmee zal het gezouten worden? Het deugt nergens meer toe, dan om buiten geworpen te worden." Het gaat hier om met name het 'Sodomzout' dat door verdamping werd gewonnen uit de Dode Zee. Dit zout was samengesteld uit verschillende elementen. Door ontbinding van deze samenstelling werd dit zout bitter en onbruikbaar.

Het tweede beeld dat Christus gebruikt is dat van het licht: "Gij zijt het licht der wereld". Als er toch eens geen licht was? Wij waren allen ten dode opgeschreven. Licht verspreidt zich, zodat de duistere omgeving verlicht wordt.

Vervolgens spreekt Christus over een stad op een berg. Ook iets dat opvalt, dat men van verre kan zien. En zo moet het ook, want een kaars zet men niet onder een korenmaat; dan ziet men het licht niet. Een kaars zet men op een kandelaar.

Dan vat Christus tenslotte samen wat Hij bedoelt met de verschillende beelden: "Laat uw licht alzo schijnen voor de mensen, dat zij uw goede werken mogen zien, en uw Vader, Die in de hemelen is, verheerlijken."

Wat kunnen wij uit dit alles leren? Is het aan ons te zien dat wij de Heere vrezen? Dat is niet alleen een zaak van woorden, al gaat het niet zonder. Waar spreken wij over met onze kinderen, onze familie en onze buren? Het is een slecht teken, wanneer wij nooit de dienst des Heeren aanprijzen. Christus bedoelt hier echter uw hele levenswandel. De heidenen op de zendingsvelden letten niet alleen op de woorden van onze zendingsmensen, maar ook op hun leven. Zo is het ook als het gaat over 'zending dichtbij'.

Alles tekort

Het tere leven in de vreze des Heeren maakt jaloers. Mensen die God vrezen, spreken soms nog, jaren nadat zij gestorven zijn. Leg uw eigen leven er eens naast. Het is zo heel persoonlijk. Ja, zegt u, daar kom ik nu alles aan tekort. Ik spreek veel te weinig met mijn kinderen of met anderen over de dienst des Heeren. Aan mijn leven is niet te zien, wat het betekent de Heere te vrezen, want ik durf niet te zeggen, dat ik de Heere vrees. Hoe kan ik dan zendeling zijn in mijn eigen omgeving? Het is wel uw roeping. De Heere heeft ons immers goed geschapen. We zijn op de wereld om God te verheerlijken. Dat we dat niet meer kunnen, is onze eigen schuld. Wat is nu de weg? Wel, op de knieën, met die nood vluchten tot de Heere. Vraag of de Heere u leert die schuld te belijden. Het heilgeheim van de zending ligt in Christus. Hij heeft gehangen op Golgotha in het gericht Gods, om aan Gods recht genoeg te doen. Zo heeft Christus het licht verworven. In de wedergeboorte wordt de zondaar Christus ingelijfd door het geloof. Door de oefeningen van het geloof word ik afgebracht van al mijn eigen werk en verdiensten, zodat ik niet anders overhoud in mijzelf dan duisternis. Maar wie zal het wonder kunnen uitspreken als het licht van Gods genade de duisternis gaat verlichten? Als het licht van goddelijke zondaarsliefde mij beschijnt, dan ga ik het licht ook weerkaatsen. Dat blijft toch niet verborgen? Zout is toch te merken? Een stad op een berg en licht op een kandelaar, dat valt toch op? Als we Christus hebben ontmoet, als we dicht bij Hem leven, dan hangt de geur van Christus om ons heen. Wanneer u moet zeggen: "Was ik maar meer als een licht en als zout; ik kom alles tekort, in mijn eigen gezin en mijn omgeving." Maar moeten we dan niet allen met schuld hierover buigen? Leg uw nood en dood voor Hem neer, Die leven schenkt midden in de dood. Zou het niet erg zijn als uw kinderen, of uw buren, straks voor Gods rechterstoel zouden zeggen: we hebben nooit van u gehoord hoe goed het is de Heere te vrezen? Laat het dan onze bede mogen zijn: "O Zoon, maak ons Uw beeld gelijk".

Na het indringende referaat van ds. Van Eckeveld leest mevrouw M. de Zwart-Buijs het gedicht Gods kinderen. De morgenvergadering wordt afgesloten met mededelingen en dankgebed.

Zending ver weg

Ds. Van Eckeveld heeft veel vragen ontvangen naar aanleiding van zijn referaat. Na de opening van de middagvergadering door ds. G. Clements, worden de vragen helder en duidelijk door ds. Van Eckeveld beantwoord. Na de beantwoording van de vragen vertellen drie dames van het Bondsbestuur, mevrouw J. de Blois-van Kempen, mevrouw A. Teerds-Gertenbach en mevrouw A. van Wolfswinkel-Blokland, aan de hand van vragen die ds. G. Clements hen stelt, over hun reis naar Nigeria. We horen over het onderwijs. Op de privé-scholen, ook het christelijk onderwijs, wordt geordend les gegeven, terwijl de staatsscholen vaak slecht georganiseerd en corrupt zijn. Op de Bijbelschool worden jonge mannen opgeleid om te gaan prediken in de bushdorpen. Ook horen we over het werk in de gevangenis. Verschrikkelijk zijn de omstandigheden daar, amper water en overvolle cellen. Eén van de gevangenen heeft jaren onschuldig in de gevangenis gezeten. Hij kwam door het werk van de zending onder de gevangenen in aanraking met Gods woord. Leerde dat hij niet onschuldig was, maar werd schuldenaar tegenover God. Door Gods genade mag hij nu zelf prediken onder de gevangenen.

Aandachtig wordt er door alle dames geluisterd, wanneer er gesproken wordt over de geestelijke kant van het zendingswerk. Dan is het daar net als hier. Het zaad wordt gestrooid en het kan, zowel daar als bij ons, vallen op steenachtige plaatsen, of in de goede aarde. Het Woord mag door Gods zegen óók in Nigeria beslag leggen. Je ziet hoe zonden als polygamie en dronkenschap verdwijnen en een geordend gezinsleven ontstaat. Wanneer er door de week een kerkdienst is, gaan alle aanwezigen aan het eind van de dienst op de knieën voor Gods aangezicht.

Actie: 'Vrouwen voor vrouwen'

Maar ook hebben de dames iets gezien, wat heel schrijnend was. De Bijbel is vertaald, zodat de mensen daar de Bijbel kunnen lezen in hun eigen taal. Op de vrouwendag in Nigeria, hadden alle vrouwen een Bijbel, maar sommigen hielden die ondersteboven. Veel vrouwen kunnen namelijk niet lezen. Zou het niet goed zijn, dat deze vrouwen leren lezen, zodat ze zélf de Bijbel kunnen onderzoeken? Mevrouw Teerds vertelt dat we als Bondsbestuur, in samenwerking met de verenigingen een actie 'Vrouwen voor Vrouwen' willen starten om geld in te zamelen. Dat willen we doen door middel van de verkoop van handdoeken. De opbrengst is voor het werk onder de vrouwen in Nigeria, Papua en in Albanië. Ds. Clements krijgt als eerste een handdoekset overhandigd.

Slotmeditatie

Het vraaggesprek wordt door ds. Clements afgerond met een korte meditatie naar aanleiding van 2 Korinthe 8: 9 Want gij weet de genade van onzen Heere Jezus Christus, dat Hij om uwentwil is arm geworden, daar Hij rijk was, opdat gij door Zijn armoede zoudt rijk worden.

Wij houden van een prediking van een rijke Christus, maar hier wordt gesproken overeen arme Christus. Christus, Die goddelijk rijk is, spreekt en het is er, gebiedt en het staat er. Het armste en grootste zendingsland is deze wereld. Het arm worden is alleen in Christus. Bij Zijn geboorte werd Hij gewikkeld in doeken en aan het einde van Zijn leven werd er gedobbeld om Zijn klederen. Hij had geen gestalte, dat wij Hem begeerd zouden hebben. Hij verloor aan het kruis Zijn bestaansrecht voor God. De nood van u en mij en deze wereld is, dat wij arm zijn aan God. Wij zijn allen God kwijt. Daar moet het zendingswerk van doortrokken zijn. Ook Gods kinderen hebben uit zichzelf niet naar God gevraagd. Onze grootste nood is, dat we niet weten, dat we arm zijn. We menen dat we rijk en verrijkt zijn. Christus is gekomen om rijk te maken. Hij gaat gaven uitdelen aan een wederhorig kroost. Heeft u wel armoede? Aan rijken kan Hij niets kwijt; die worden ledig weggezonden. De vraag komt tot ons: is er een honger en dorst naar de gerechtigheid? Hij kan ons al de rijkdom schenken, Die Hij met Zijn borgwerk verdiend heeft, opdat er een thuiskomen zal zijn voor een arme in het harte Gods. Zalig hij die in dit leven Jakobs God ter hulpe heeft!

Dankwoord

Na het zingen van Psalm 117 spreekt mevrouw Kaslander haar dankwoord uit. Hartelijk bedankt ze allen die op deze dag hun medewerking verleend hebben, op welke wijze dan ook. Wat is het groot wanneer we, gezien alle rumoer in de wereld, hier ongestoord mochten zitten rondom Gods Woord. De Heere mocht het gesprokene willen zegenen aan ons aller hart. "Dit jaar", deelt ze mee, "ben ik aftredend en heb besloten me niet meer herkiesbaar te stellen. Ik wil een woord van dank uitspreken aan alle leden, voor alle vertrouwen, liefde en toegenegenheid. In het bijzonder mocht ik dat de laatste twee jaar ondervinden. We begonnen vanmorgen met Psalm 99. God de Heere regeert, en dat is waar. Hij haalt Zijn volk thuis. Zowel hier als op het zendingsveld moet hetzelfde wonder gebeuren. Voor de laatste keer mag ik u dit toewensen. Van harte Gods Zegen toegewenst voor eenieder van u persoonlijk."

Ds. Van Dieren sluit de middagvergadering met gebed en na het zingen van Psalm 122 vers 3 keren we allen huiswaarts. De Bondsdag is voorbij. Eenmaal zullen we allen rekenschap moeten afleggen over hetgeen we deze dag gehoord hebben en zal de Heere ons vragen wat we met het gesprokene gedaan hebben.

Actie 'Vrouwen voor vrouwen'

Opdat vrouwen zélf Gods Woord leren lezen! Op de Bondsdag hebt u erover kunnen horen en in Daniël nr. 9 (van 26 april) is erover geschreven. We hopen met elkaar geld bijeen te brengen voor vrouwen op verschillende zendingsterreinen. Als actiemateriaal hebben we ervoor gekozen handdoeken met bijpassende washandjes te verkopen. Vrijwel iedereen kan dit product gebruiken. Er staat geen opdruk op! De handdoeken met washandjes (in setjes verpakt) zijn in de pasteltinten crème, lichtblauw en geel verkrijgbaar. Eén setje (handdoek en washandje) kost € 6,50. Informatie kunt u vragen bij: mevrouw A. van Wolfswinkel-Blokland, Van der Waalsstraat 21, 6706 JL  Wageningen, tel. (0317) 41 86 19. In Daniël nr. 9 ziet u het dichtstbijzijnde bondsbestuurslid, die over een voorraad handdoeken beschikt. Ook veel vrouwenverenigingen hebben een voorraad handdoeken.

Van harte aanbevolen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen