Kleur bekennen op 15 mei

Misschien heb je je opgewonden over de almaar langer wordende files. Je ergert je eraan dat je meer tijd nodig hebt om op je werk te komen dan een paar jaar geleden. In de krant lees je dat het aantal files sinds 1994 gestaag is gestegen. Tegen je vrienden heb je al eens gezegd dat als er in Nederland één probleem moet worden opgelost. .. Wat doe je? Je stemt VVD, de partij die de auto ruim baan wil geven.

Misschien maak je je boos over de hoge inflatie. Alles wordt duurder, vooral sinds de invoering van de euro. Minister Zalm van Financiën had toch beloofd dat dat niet zou gebeuren? Hij staat erbij en kijkt ernaar. Die VVD'er moet maar eens een democratische afstraffing krijgen. Wat doe je? Wel, als dat voor jou het belangrijkste is, dan stem je toch op de PvdA?

Misschien vind je ook wel dat verpleegsters en andere werknemers in de zorg veel te weinig verdienen. Je snapt best waarom ziekenhuizen zo moeilijk aan personeel komen. Wie gaat nou zulk zwaar werk doen voor een appel en een ei? Laat de politiek maar eens flink wat geld op tafel leggen als ze jouw soort mensen in de zorg willen hebben. Wat doe je? Je stemt op de Socialistische Partij!

Zwevende kiezers

Zo gaat dat tegenwoordig. Veel kiezers 'zweven', zoals het wel wordt genoemd. De ene keer stemmen ze CDA omdat ze het ene belangrijk vinden, de andere keer GroenLinks omdat ze het andere belangrijk vinden. Vaak wordt de beslissing pas een of twee dagen van tevoren genomen, soms zelfs als de kiezer al in het stemhokje staat, let-wiet-waait-is-eerlijk-weg...

Ook andere zaken kunnen dan de doorslag geven. Je hebt kiezers die op de VVD stemmen, omdat ze vooral willen voorkomen dat PvdA-lijsttrekker Melkert premier wordt. Er zijn er ook die niet op het CDA stemmen, omdat lijsttrekker Balkenende er zo oubollig uitziet. En er zijn natuurlijk mensen die het helemaal niet meer interesseert. Die blijven gewoon thuis op verkiezingsdag.

Je voelt wel aan: dat is geen goede zaak. Veel mensen hebben geen samenhangende visie meer. Ze kunnen onmogelijk aangeven welke kant het op zou moeten met de samenleving. Vroeger geloofden ze in het socialisme, in het liberalisme of in christelijke politiek. Maar die tijd is voorbij. Nu let men hooguit op de resultaten.

Doet een partij het goed, dan stem je er nog een keer op. Maar ben je ontevreden over de aanpak van de criminaliteit of de behandeling van asielzoekers, dan zoek je toch een ander? Je hoeft immers niet je hele leven op de PvdA te stemmen. Als die partij je leventje niet beter maakt, dan stem je toch gewoon Fortuyn?

Pim Fortuyn

Vroeger had het nooit gekund, wat Pim Fortuyn nu doet. De Rotterdamse politicus werd met Leefbaar Rotterdam bij de gemeenteraadsverkiezingen in die stad ineens de grootste partij. En in de opiniepeilingen voor de Tweede-Kamerverkiezingen staat hij op ongeveer twintig zetels. Dat is nooit eerder vertoond. Zeker niet door een man die nog niet eens een partij heeft; Pim heeft alleen een lijst.

Vroeger stemde een socialist per definitie op een socialistische partij. Een liberaal stemde VVD, hooguit op een liberaal zusje van die partij. Een christen koos voor christelijke politiek; als hij gereformeerd was voor de ARP en als hij rooms was voor de KVP. Een andere keus was haast niet denkbaar. Een christen kon het toch niet eens zijn met de uitgangspunten van een socialist?

Laat staan dat men op zo'n nieuweling als Pim Fortuyn zou stemmen. Wat heeft die man voor visie? Is hij links of is hij rechts? Wil hij de overheid meer macht geven, of wil hij kerken en verenigingen zelf hun koers laten bepalen? En hoe gaat hij zijn plannen betalen? Nee, in de jaren '50 zou Pim Fortuyn zich maar weinig aanhang hebben verworven. Daarvoor was het vertrouwen in de bestaande politieke partijen te groot. Vooral de verbondenheid met de idealen van die partijen was sterk.

Radde tong

Tegenwoordig stappen mensen dus makkelijker over. Van de ene partij naar de andere en van een oude partij naar een nieuwe. Ze vinden Fortuyn fantastisch. Hij noemt de problemen tenminste bij de naam. Hij schrikt er niet voor terug om te zeggen: "Nederland is vol" of: "De islam is een achterlijke cultuur".

Fortuyn kan erg goed debatteren. Met zijn radde tong slaagt hij erin de meest ervaren politici in de hoek te zetten. Veel kiezers vinden het prachtig. Die korte zinnen zijn tenminste duidelijk. En die ministers en staatssecretarissen, die altijd maar zo moeilijk doen, dat zijn toch allang niet meer hun ministers en hun staatssecretarissen.

Om dezelfde reden heeft Pim Fortuyn misschien ook wel een zekere aantrekkingskracht op ons. Wij hebben immers ook niet zoveel op met de paarse ministers, waarmee hij genadeloos afrekent. Wij hebben in elk geval geen medelijden met de coalitiepartijen PvdA, VVD en D66, die volgens de peilingen veel zetels zullen verliezen aan Fortuyn. En de titel van Fortuyns boek - De puinhopen van acht jaar paars - tsja, dat spreekt ons ook wel aan.

Profeet

Bij dat alles heeft Fortuyn ook nog iets van een profeet. Zo presenteert hij zichzelf althans. Aan iedereen die het maar horen wil, vertelt hij dat hij het lidmaatschap van de Tweede Kamer ziet als een roeping van God. Zelf zou hij soms liever een andere weg gaan. "Het is een klus met angst beladen", zegt hij dan gewichtig.

Over wie die god precies is, laat Fortuyn zich niet uit. Als je hem daarnaar vraagt, zegt hij dat God veel te groot is en dat hij niet door mensen gekend kan worden. Of er een leven na dit leven is, weet Fortuyn ook niet te vertellen. Daarom valt te vrezen dat hij het hele verhaal over de 'roeping van boven' alleen maar opdist om nog meer stemmen te winnen.

Intussen heeft hij wel laten doorschemeren dat hij 'een religieus mens' is. In het Algemeen Dagblad schreef een commentator terecht dat Fortuyn zich presenteert als een 'messias', een man die het Nederlandse volk wel eens eventjes verlossen zal. Maar vragen we ons vervolgens af waarvan Fortuyn het volk verlossen wil, dan blijkt het hem in elk geval niet te gaan om de anti-christelijke wetten van het paarse kabinet. Fortuyn heeft veel kritiek op het paarse beleid voor onderwijs, zorg en veiligheid. Hij zit vol ideeën om de instroom van asielzoekers terug te dringen, of het hoge aantal mensen met een WAO-uitkering aan te pakken. Maar waar het gaat om ethische kwesties is hij ronduit blij met de verworvenheden van het paarse kabinet. Het is het enige punt waarom hij paars prijst. En dus is Fortuyn een valse profeet.

Heilige Oorlog

Dit verhaal begon met de vraag of jij je de afgelopen vier jaar wel eens hebt opgewonden over de politiek. Gelukkig hebben zeer veel christenen zich opgewonden over de anti-christelijke wetten waarover Fortuyn zo positief gestemd is.

Een ongekende demonstratie van tienduizend mensen trok over het Binnenhof om te protesteren tegen de nieuwe euthanasiewetgeving. Zeer velen klommen in de pen om hun afkeur uit te spreken over het homohuwelijk. Duizenden mensen tekenden een petitie tegen de openstelling van winkels op zondag. Gemeenteraden met veel christelijke volksvertegenwoordigers verzetten zich met hand en tand tegen het legaal maken van bordelen. Heel wat predikanten waarschuwden tegen verruiming van de mogelijkheden om abortus te plegen.

Wie durft er na de afgelopen vier jaar nog te zeggen dat de politiek nergens over gaat? Overduidelijk is geworden dat de Heilige Oorlog, die in deze gevallen wereld woedt, niet aan de actuele politiek voorbijgaat. Een strijd op leven en dood, lichamelijk (denk aan abortus en euthanasie), maar ook geestelijk.

Zou je op 15 mei niet verantwoord gaan stemmen? Het kan toch niet zo zijn dat je de stemkaart tegen deze achtergrond onaangeroerd laat liggen? Al is het maar een-tienmiljoenste van het totaal aantal stemmen, het is wel jouw volledige verantwoordelijkheid. Toch?

Bidden

Misschien mag je nog niet stemmen, ben je nog te jong. Ook dan kun je rond 15 mei betrokken zijn. Is het gebed niet een veel krachtiger wapen dan die een-tienmiljoenste stem? Zou je niet bidden dat een nieuwe coalitie de vrijheid van het (christelijk) onderwijs blijft respecteren? Zou je niet bidden dat de christelijke politiek terrein mag winnen op de onheilspolitiek van bijvoorbeeld D66? Maar bovenal: zou je niet bidden tot heil van je volk?

Een heel mooi (maar ook moeilijk) gebed vond ik pas in Psalm 119, het tiende vers. Daarin valt ook een gebed om de wederkomst te beluisteren. En dat is toch de gebeurtenis waarvan Gods kinderen in politiek opzicht zoveel meer verwachting mogen hebben dan van verkiezingen:

Ik ben, o HEER, een vreemd'ling hier beneên;

Laat Uw geboön op reis mij niet ontbreken,

Daar mijne ziel, omringd door duisterheên,

Zo dikwijls van verlangen is bezweken,

Om U te zien ter hoge vierschaar treên,

Tot straf van hen, die snood zijn afgeweken.

“Niet rekenen, maar het oog naar boven”

Elbert Dijkgraaf (33) uit Rotterdam staat op de derde plaats van de SGP-kandidatenlijst voor de Tweede Kamer. Volgens de opiniepeilers is het maar de vraag of hij zal worden gekozen, maar zelf houdt hij de moed erin. "Laten we in de campagne niet al te veel rekenen, maar de hand aan de ploeg slaan en het oog naar boven richten."

 De peilingen kondigen aan dat de SGP op 15 mei de derde zetel zal verliezen. Maar Dijkgraaf neemt dat niet al te serieus.

"Voor een kleinere partij zijn die peilingen behoorlijk onbetrouwbaar. Je kunt er vanuit gaan dat wij tussen de twee en vier zetels schommelen."

Tegelijk gelooft de econoom van de Erasmus Universiteit in wonderen. "Ik herinner me goed hoe onze lijsttrekker Van der Vlies reageerde toen we in 1998 de derde zetel onverwacht terugwonnen. Toen wij uitgerekend waren, kregen we uit Gods hand de derde zetel, zei hij."

Wel wil Dijkgraaf de reformatorische kiezers duidelijk maken hoe belangrijk de derde zetel voor zijn partij is. Niet alleen omdat de fractie anders debatten moet laten lopen en dossiers moet laten liggen, maar ook omdat aan elke zetel geld is verbonden. Dat geld kan besteed worden aan medewerkers en partijbijeenkomsten.

"Het gaat de hele partij aan", waarschuwt Dijkgraaf.

U bent iedere avond op campagne. Wat motiveert u?

"Ik moet denken aan een persoonlijke ervaring van enkele weken geleden. Mijn vrouw moest bevallen en onze verloskundige bracht een stagiaire mee van 19 jaar. Zij vroeg zich af wat ze moest stemmen en welke partij goed voor de zorg is. De SGP natuurlijk, heb ik gezegd, en ik heb haar informatiemateriaal meegegeven."

"De bevalling verliep uiterst moeizaam. Samen met de verloskundige en de stagiaire ervoeren we de ijle grens tussen leven en dood. Dat schiep een band. Des te harder kwam het aan toen de stagiaire na de bevalling, nota bene aan het kraambed, haar reden gaf om niet op de SGP te stemmen. De SGP is tegen abortus, en dat kon ze in de zorg toch niet maken. Ik stond met een mond vol tanden. Zo kijken velen in onze samenleving er dus tegenaan. Men wil zelf bepalen wat goed en kwaad is. De SGP verzet zich daartegen en voor die zaak span ik me graag in."

Bent u niet bang dat men dat fundamentalistisch vindt?

"Wij zijn in die zin 'fundamentalistisch', dat we niet van het Bijbelse fundament af willen. Ik ben bereid op veel punten compromissen te sluiten, maar niet waar de Bijbel glashelder is over wat er in de maatschappij moet gebeuren. En ik merk dat zo'n duidelijk standpunt wordt gewaardeerd."

Wat staat u tegen in de politiek van paars?

"Ik noemde al die cultuur van zelf willen beslissen over leven en dood. Waar ik mij ook diep voor schaam, is dat de overheid mijn vrouw neerzet als onbenut arbeidspotentieel. Als ik zie wat zij doet - 24 uur per dag, zeven dagen per week - en welke verantwoordelijkheid zij neemt, in het bijzonder nu ik zoveel weg ben voor de verkiezingscampagne, dan vind ik dat een schande. Paars miskent vrouwen die thuisblijven om de kinderen op te voeden. De SGP kijkt daar heel anders tegenaan."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen