Het woord gaat voort in 2002
Verloofd - verliefd - getrouwd
We zitten op het platte dak uit te kijken over de talloze lichtjes van het Arabische dorpje in Galilea, waar mijn vriendin Mary met haar ouders, twee broers en zusje woont en kletsen over van alles en nog wat. Over hun gewoonten en over die van ons, over onze families en de gemeente in dit dorpje, waar we normaal elke week op zondag mee samenkomen. Af en toe rijdt er een auto voorbij die de stilte verstoort met een flard jammerende Arabische muziek, maar verder is het rustig in Kfar Yasief.
Anders
Mary (21) vertelt dat het niet altijd gemakkelijk is voor hen als Arabische christenen. Want behalve dat ze een minderheid zijn binnen Israël, wonen ze temidden van Arabieren die moslim zijn, nergens aan doen of naamchristenen zijn. De laatsten gaan nauwelijks naar de kerk, leven zoals ze zelf willen en praten vaak verachtelijk over die 'wedergeborenen', die er altijd maar op hameren dat je door een paar keer per jaar naar de kerk te gaan niet in de hemel komt, maar dat je wedergeboren moet worden. "Ook de moslims moeten vaak niets van ons hebben", zegt Mary een beetje somber. "Zij beschuldigen ons regelmatig overlopers te zijn."
Maar dan klaart haar gezicht opeens op. "Wist je trouwens al dat ik me bijna ga verloven?" Ik kan m'n oren niet geloven "Wat? Met wie dan?" Ik heb nog nooit een vriend of iets dergelijks gezien, en dan verloven? Mary lacht. "Ja, bij ons gaat dat een beetje anders dan in jullie westerse cultuur."
Ashraf
"Een paar maanden geleden belde Ashraf bij ons uit de gemeente mij op. Na wat 'koetjes en kalfjes' vertelde hij dat hij mij in gedachten had als zijn toekomstige vrouw. Dat was wel even slikken, omdat ik de eerste jaren eigenlijk nog niet aan trouwen wilde denken. Bovendien had ik ook nooit aan Ashraf gedacht! Ik zei: 'Ik zit midden in mijn tentamens en heb geen tijd om hier over na te denken, bel over twee maanden maar terug'. En dat deed hij. Het is bij ons dan de gewoonte dat het meisje met haar ouders overlegt en besluit of hij mag komen praten of niet."
"Komt hij dan onderhandelen met je ouders?"
"Had je gedacht", grijnst Mary. "Met mij!"
Ze legt me uit dat Ashraf en zij een aantal avonden over allerlei dingen gepraat hebben. Bijvoorbeeld over wat Mary belangrijk vindt in een huwelijk, over wat hij van haar opleiding vindt (want die wil ze toch wel heel graag afmaken), over het geloof, over hun karakters, enzovoort.
En toen moest Mary beslissen. Als ze 'ja' zou zeggen, zou direct de verlovingsdatum gepland worden. Haar 'ja' zou dus levensbepalend zijn! "Weet je, wij kunnen niet zoals jullie een poosje met elkaar omgaan om elkaar te leren kennen. Dat is in onze cultuur niet gepast. Wij geloven dat een relatie op respect en trouw gegrond is, liefde komt pas na een tijdje. Of niet. Ik vond het erg moeilijk te beslissen en vrienden kunnen je wel raad geven, maar bidden, dat heb ik het meeste gedaan."
Haar mobiele telefoon gaat en ze kijkt op het display. "Ashraf..."
Verloofd
In een mooie jurk en een beetje zenuwachtig zit ze voor vrienden, familie, de gemeente en natuurlijk naast Ashraf. De voorganger leest voor uit 1 Korinthe 13 en spreekt ze toe. "Soms is het moeilijk, keuzes maken", zegt hij. "Het is zo belangrijk dat biddend te doen en de Heere om Zijn leiding in je leven te vragen. En nu is het een feit dat jullie een gewichtige stap doen vanavond, maar vergeet het allerbelangrijkste in je leven niet!" Na het ja-woord en de ringen, zingt de gemeente de verloofden een lied toe. Dan is het de beurt aan Ashraf om een speech te houden. Hij kucht even, draait zich naar Mary en geeft haar een klinkende zoen.
Volgorde
De verloving is alweer ruim twee maanden geleden. Ik sta na de kerk nog even met Ashraf en Mary te praten. Het is zo leuk om te zien hoe weg ze van elkaar zijn. Ze zijn duidelijk verloofd én verliefd.
"Tja", denk ik, "er zit natuurlijk wel wat in, dat je relaties die alléén op verliefdheid gebouwd zijn, vaak ééndagsvlinders kunt noemen."
Verloofd-verliefd en over ongeveer een jaar hopen ze te gaan trouwen... Hoewel ik die volgorde als westerlinge nog steeds wel vreemd vind, kan ik er niet omheen dat het zo toch ook wel iets moois heeft.
Allemaal de groeten van Ashraf en Mary!
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 26 april 2002
Daniel | 30 Pagina's