Kabinetscrisis

Bijna was de publicatie van deze Daniël vertraagd door de dramatische val van het paarse kabinet. De schrijver van dit stukje was vorige week dinsdagochtend, vlak voor de Daniël-deadline, juist begonnen aan een column over het dikke Srebrenica-rapport van het NIOD. En toen ging de telefoon. "Onmiddellijk naar het Binnenhof", commandeerde de chef van de politieke redactie van het RD. "Het kabinet staat op instorten."

Nu is dat voor een journalist altijd goed nieuws. Wat is er heerlijker dan op een druilerige dinsdagochtend naar het Binnenhof te fietsen om daar de ene na de andere bewindspersoon te zien aankomen om z'n ontslagaanvraag te ondertekenen? Minister De Grave, lopend, omstuwd door camera's en microfoons. Minister Zalm, per dienstauto, onbereikbaar vanwege de vele redacteuren die om hem heen drommen. Minister Vermeend, op de fiets, alleen radio-1 en het RD zien hem. "Gaat het mis, meneer Vermeend?" "Tja, die kans is groot, heel groot", bromt de bewindsman.

Als de deur achter de laatste bewindspersoon is dichtgegaan, begint het lange wachten. De kwartieren worden halve uren, de halve uren worden hele uren. Gestaag groeit de schare journalisten, net als de menigte ramptoeristen. April doet nog wat 'ie wil, en dus wordt het daarbuiten kouder en kouder. Achter de ramen zien we zo nu en dan een ernstig kijkende minister of staatssecretaris. De bakker brengt het paarse galgemaal. En dan, na vier uur, is het eindelijk zover. Premier Kok gaat naar de Koningin.

Dankdienst

Het is leuk voor de journalistiek en boeiend voor het volk. Maar moeten we er nu ook inhoudelijk blij mee zijn dat het paarse kabinet vervroegd aan z'n eind gekomen is? Sommigen zijn daar zeer stellig over. Drs. L.P. Dorenbos van de stichting Schreeuw om Leven bijvoorbeeld. Hij noemde het 'een dankdienst waard dat het rampkabinet gevallen is'.

'We hebben gebeden voor verwarring in Den Haag en die is nu compleet', aldus Dorenbos. 'Het is nu tijd om de wederopbouw met kracht ter hand te nemen. Hoe kan een land verder met wetten die kinderen en ouderen, geboren en ongeboren, de dood in wil jagen door abortus, kindermoord, euthanasie en een dooddrionpil. Hoe durven we jeugd-verwoestende drugs te gedogen en gratis te verspreiden. Hoe durven we de gezonde seksuele normen op het gebied van seksualiteit met voeten te treden, prostitutie te legaliseren, het bordeelverbod op te heffen, vrije seks te propageren en een homohuwelijk wettelijk vast te stellen? ledereen met gezond verstand ziet in dat al deze verloederende wetgeving steeds meer slachtoffers veroorzaakt.'

Bewust laat ik Dorenbos lang aan het woord. Hij geeft scherp aan, wat voor zaken de samenleving onder meer aan het paarse kabinet te danken heeft. Hij krijgt dan ook bijval van predikanten uit de gereformeerde gezindte (lees het RD van 17 april). Net als Dorenbos zien zij reikhalzend uit naar een ander beleid.

Ook de SGP-fractie in de Tweede Kamer gaf na de val van het paarse kabinet een persverklaring uit, waarin werd gewezen op de paarse wandaden. 'Voor de SGP blijft de paarse periode onlosmakelijk verbonden met wetten die van Nederland een baken van ongeloof en revolutie hebben gemaakt', stond daarin. De SGP noemde het 'veelzeggend' dat het kabinet viel, vlak voordat in de Tweede Kamer de paarse wapenfeiten zouden worden besproken.

Niet gniffelen

Toch moeten we voorzichtig zijn met onze blijdschap over de val van het kabinet. Het past niet om bij deze dramatische gebeurtenis langs de zijlijn te staan gniffelen, omdat we paars nu eenmaal een fout kabinet vonden. Het is inhoudelijk mooi dat het paarse tijdperk voorlopig voorbij lijkt, maar dat ligt niet in de eerste plaats aan de val van het kabinet. We mogen blij zijn dat PvdA en VVD niet meer met elkaar willen regeren, maar met het CDA. We mogen ook blij zijn dat het slecht gaat met D66. Maar de val van het paarse kabinet geeft weinig reden tot bijzondere feestvreugde.

Eerder moeten we respect tonen. Al verliep het allemaal uiterst chaotisch, premier Kok en de zijnen hebben dan toch maar verantwoordelijkheid genomen voor het Nederlandse optreden in Srebrenica. Daar zijn 7500 moslimmannen vermoord door de Serviërs, terwijl Nederlandse soldaten niets konden uitrichten. De politiek had hun uitzending onvoldoende voorbereid.

Laten we ons ook realiseren dat we nog niet weten wat we na dit paarse tijdperk krijgen. Gaat de radicale Pim Fortuyn regeren? Dat zal geen breuk met het ethische beleid van paars betekenen! Pim is pimpelpaars, is al gezegd. Houd je er rekening mee op 15 mei?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen