Evangelist in hart en nieren

Van levensmiddelen naar Abakaliki

Wil je iets vertellen over je roeping tot het zendingswerk?

"Toen ik jong was, was ik van plan om voor mezelf te gaan beginnen. Omdat ik nog maar achttien jaar was, werd me geadviseerd om eerst ervaring op te doen in het grootwinkelbedrijf. Dat heb ik gedaan en ik volgde er verschillende cursussen. Tot de tijd kwam dat de Heere in mijn hart werkte. Ik ging dingen horen in de preek die ik nog niet eerder gehoord had. Toen leerde ik dat ik er buiten stond en dat ik niet leefde zoals ik zou moeten leven. Dat gaf strijd. Ik leerde dat ik zondaar was voor God. Maar de Heere liet me ook zien Wie Christus is. Er is een tijd gekomen, waarin Christus mij geopenbaard werd en dat ik geloven mocht dat Hij ook de mijne mocht zijn. Dat bracht niet alleen geestelijke verandering. Het gaf ook een andere inhoud aan mijn leven. Er kwam een verlangen om de Heere te dienen. Daar ben ik een tijd in het gebed mee bezig geweest. Toen ik voor het eerst Jenny ontmoette, nu mijn vrouw, ging ons eerste gesprek over het zendingswerk. Ook zij had het verlangen om uit te gaan. Zij had gebeden om iemand te mogen ontmoeten die de Heere diende en liefde had voor het zendingswerk. Dit gesprek en dat verlangen vormde onder andere de basis voor ons huwelijk."

In die tijd kwam er een oproep in Paulus voor een evangelist in Abakaliki. Dat liet hen niet los. Teunis en Jenny waren in die tijd nog niet getrouwd, maar lazen wel samen een dagboek. Op een dag lazen ze een dagboekstukje dat hen erg aansprak en dat de weg leek te wijzen naar Abakaliki. Ook in de prediking kwam ditzelfde weer terug en in een zendingsblad lazen ze een stukje met dezelfde strekking. Intussen werd aan Teunis gevraagd of hij een cursus wilde volgen tot bedrijfsleider. Deze cursus zou een jaar duren, waarvoor hij vrijgesteld zou worden van andere werkzaamheden. Hij wees deze uitdaging echter van de hand en besloot te solliciteren voor de functie van evangelist in Abakaliki.

Nadat hij gesolliciteerd had, bezocht hij de zendingsdag. Een van de zendingswerkers uit Nigeria vroeg in zijn toespraak heel indringend: "Wie van u zal uitgaan naar Abakaliki?" Het bracht Teunis in het nauw toen hij hoorde welke taken er lagen te wachten.

"Het kwam zo op me af! Daarom besloot ik mijn sollicitatiebrief terug te halen bij de algemeen secretaris, de heer G. Nieuwenhuis. Hij vroeg echter: 'Hoe heb je die brief geschreven?' Mijn antwoord was: 'Biddend'. Dan was er geen reden om de brief terug te geven, vond hij."

Het liep uiteindelijk toch anders dan hij verwacht had. Hij werd niet aangenomen.

"Het klinkt tegenstrijdig, want hoewel er opluchting was aan de ene kant gaf het me ook veel strijd. Als je niet aangenomen wordt, gaat er veel ondersteboven. Ik heb daarna nooit meer gesolliciteerd en tóch ben ik aangenomen voor de post in Abakaliki."

Ik reageer verbaasd. Hoe kan dat?

Teunis lacht en vertelt verder: "Ik heb na die tijd gereageerd op een oproep van Woord en Daad. Ik leek een goede kans te maken om daar in dienst genomen te worden. Echter, in dezelfde periode kwamen een paar broeders van de zending vragen of ik nog eens na wilde denken over de zendingstaak in Abakaliki. Het ging allebei niet door. Woord en Daad liet me weten dat ze me graag gehad hadden, maar dat ze iemand anders hadden aangenomen, die vanwege zijn opleiding eerder aan het werk kon gaan. En door de zending werd ik ook niet aangenomen. Woord en Daad belde later opnieuw voor een gesprek, nu voor een andere functie. Toen werd ik wel aangenomen, maar ik vroeg bedenktijd."

Tijdens die bedenktijd was er een bijeenkomst van de jeugdvereniging in Doetinchem, waar Teunis als voorzitter bij betrokken was. Daar sprak ouderling Diepenveen uit Enter. Eén van de dingen die hij zei, vergeten Teunis en Jenny nooit meer. Diepenveen zei: 'Ik heb bij Comrie gelezen: als de Heere je roept, dan kan er bevestiging zijn, wel tot drie keer toe'. Teunis en Jenny keken elkaar aan. Er was drie keer bevestiging geweest, toen hij solliciteerde voor Abakaliki: een dagboekstukje, een preek en een stukje in het bewuste zendingsblad. De dag daarna moest de beslissing genomen worden voor Woord en Daad. Terwijl ze in de auto voor hun huis hierover napraatten, ging binnen de telefoon. Het was dominee Hakkenberg - toen voorzitter van de zending: "U bent aangenomen voor Abakaliki. Uw naam kwam elke keer weer op tafel."

Roeping en zending

Stel dat een jongere het verlangen heeft om in de zending te gaan werken. Hij is er echter nog niet zeker van of hij geschikt is voor dat werk. En hij vraagt zich af wat roeping is...

"Ik moet denken aan Wilhelmus à Brakel. Hij zegt daar mooie dingen over in zijn boek De Redelijke Godsdienst. Bij de vraag: Wat is roeping voor dienaren in Gods kerk? noemt hij onder andere: kennis van het ambt en kennis van jezelf; liefde tot de Heere en Zijn dienst en bijzondere liefde tot Christus om Hem bekend te maken; een gewillige verloochening van het aardse goed en tenslotte een grote lust om dat werk te mogen doen. Je kunt deze uitleg van roeping breder invullen: niet alleen voor predikanten, maar ook voor andere mensen die in Gods Koninkrijk werkzaam zijn."

"Ik geloof dat het noodzakelijk is dat je de Heere persoonlijk kent en liefde voor Zijn dienst hebt. Dat houdt ook liefde tot je naaste in. Als je de Heere mag kennen en liefde voelt voor het werk in Zijn Koninkrijk en je daar niet los van komt, dan heb je je in de weg te stellen. Als je dat biddend doet, zal de Heere daarop antwoorden. Alhoewel ik ook veel mensen tegenkom die de liefde tot het zendingswerk hadden, maar nooit op het zendingsveld gekomen zijn. Dan heeft de Heere waarschijnlijk andere taken voor je."

Heb je bepaalde eigenschappen nodig om in de zending te werken?

"Ik geloof wel dat je een aantal eigenschappen moet hebben, bepaalde gaven die je krijgt. Flexibel zijn is heel belangrijk, maar ook geduld en afhankelijkheid van de Heere. Volharding, omdat je ook tijden kent, dat je geen vruchten ziet. Als je mag weten dat de Heere je geroepen heeft, dan mag je ook volharden. Het kan ook zijn dat je zegt bepaalde dingen te moeten missen. Maar als de Heere je roept, dan geeft Hij ook dingen die je nodig hebt. Dan doe je soms dingen die je van jezelf niet verwacht had, omdat je je eigen onmogelijkheid daartoe kent. Dat is mijn ervaring."

Abakaliki: een wonder

Hoe kijk je terug op de tijd dat je in Abakaliki werkte?

"Als een zeer bevoorrechte tijd. Zeker, we hebben moeilijke tijden gehad. Met name als ik denk aan bepaalde teleurstellingen bij mensen waar je hoop koesterde, waar je veranderingen zag die toch geen ware vernieuwing bleek te zijn. En aan tijden van ziekte binnen ons gezin, waarin de dood soms heel dichtbij was. Maar we hebben ook hele zegenrijke tijden ervaren. En ik vind het tot op de dag van vandaag een voorrecht dat ik daar heb mogen werken."

"Toen ik in Abakaliki begon, was één van mijn taken de stadszending. Er was een groepje mensen van vijftien personen dat bij elkaar kwam. Dat is uitgegroeid tot een geïnstitueerde gemeente van ruim zevenhonderd mensen. Inmiddels zijn er naast de 'moedergemeente' Abakaliki vier preekplaatsen in de omgeving van de stad bijgekomen. Daar komen nu veel mensen, die eerst bij ons naar de kerk in de stad kwamen. Zo is de moedergemeente weer kleiner geworden en zijn er nu in en rondom Abakaliki vijf plaatsen waar Gods Woord iedere zondag verkondigd mag worden."

"Er is een stukje gemeentevorming geweest in de jaren dat ik er gewerkt heb. Een jaar voordat ik vertrok, hebben we als gemeente een eigen predikant beroepen: pastor Ude. Hij mocht het beroep aannemen. Nu mocht ik een gemeente achterlaten met een kerkenraad van acht personen, waaronder een predikant. Dat is een zegen. Wat dat betreft is het mooi om te zien dat taken konden worden overgedragen. Hoewel er nog genoeg werk te doen was, moesten we vanwege de opleiding van onze kinderen terugkeren."

Naast het evangelisatiewerk in de stad, lag er in de gevangenis van Abakaliki ook een grote taak. Elke week bezocht Teunis de gevangenis om er te evangeliseren. Hij gaf er catechisatielessen.

"Er zijn nu elke week meer dan driehonderd gevangenen die het Woord horen. Dit werk mag nu nog wekelijks doorgaan. Deze taak is overgenomen door mijn rechterhand Emeka Ogazi, die eerst een vijand van de kerk was, en door Jeremiah Egbawmar, een ex-gevangene."

Andere taken die Teunis had, zijn ook overgenomen door de Nigerianen zelf. Zo was Teunis voorzitter van de Bijbelschool. Ook is hij een tijd lang voorzitter geweest van de jeugdorganisatie. Dit werk is nu in handen van lokale predikanten. Over het jeugdwerk vertelt hij: "Er was in eerste instantie geen echte structuur in het jeugdwerk. Nu zijn er bondsdagen, waar meer dan duizend jongeren komen. En er zijn inmiddels twee jeugdwerkadviseurs."

Daarnaast is hij ook vele jaren voorzitter van het zendingsteam geweest en 'liaison officer' (contactpersoon tussen kerk en zending).

Een nieuwe taak

In Nederland ging je op zoek naar een nieuwe taak. Hoe is dat gegaan? Ben je nu evangelist-af?

"Dat laatste is een stukje worsteling voor mijzelf geweest. Het was ook mijn gebed: Heere, wat is de weg?" Hij aarzelt even en gaat dan verder: "Kijk, een predikant is geroepen voor zijn leven. Is dat nou voor een evangelist anders? In Nigeria hebben wij een Nigeriaanse kerkorde, die gebaseerd is op de Dordtse kerkorde. Daarin staat dat een evangelist geroepen is voor zijn hele leven. En ik was ook lid van de Nigeriaanse kerk. Die vraag heeft me dus heel erg beziggehouden."

"Als je op het zendingsveld als predikant gewerkt hebt, krijg je in Nederland een gemeente terug. Als evangelist heb je dat niet. Maar ook al word je niet meer aangesproken met de titel evangelist, dat wil niet zeggen dat je geen evangelist meer bent. Er is een vraag in de Heidelberger Catechismus, die luidt: Maar waarom wordt gij een Christen genaamd? In het antwoord staat dan onder andere: opdat ik Zijn Naam belijde. Die opdracht geldt voor iedere christen, ook in Nederland."

In de gemeente Doetinchem, waar Teunis nu weer woont, kwamen al snel een paar taken op hem af. Hij werd gevraagd om te helpen bij het vertalen van de kerkdiensten voor asielzoekers. Ook werkt hij mee met Bijbelstudieavonden die, sinds kort, georganiseerd worden voor mensen met een niet-christelijke achtergrond. Men vroeg hem mee te helpen bij het gevangeniswerk, dat vanuit de gemeente georganiseerd wordt.

"Sinds vorige maand bezoeken we elke week met een groepje vrijwilligers de gevangenis in Doetinchem. We zijn aanwezig bij de kerkdiensten die op zaterdag en zondag gehouden worden. Zo kunnen we contacten leggen met de gevangenen."

Teunis vindt het tenslotte opmerkelijk dat hij tijdelijk een plaatsje heeft gekregen bij de Jeugdbond. Ook daarin kan hij naar eigen zeggen iets kwijt van zijn roeping.

Ondertussen heeft hij gezocht naar een baan waarin hij iets van zijn werkervaring in Nigeria kwijt kan. Kort geleden is hij benoemd als pastoraal medewerker bij Stichting Ontmoeting. Het werk dat hij daar gaat doen, sluit heel goed aan bij zijn zendingservaring. Toch nog evangelist dus?

"Als evangelist had ik ook een pastorale taak in de gemeente van Abakaliki. Mijn taak bij Ontmoeting is in bepaalde opzichten vergelijkbaar: daar wordt ook van me gevraagd om het Woord op een eenvoudige manier door te geven: door middel van Bijbelstudie, persoonlijke gesprekken en meditatie in te houden bijeenkomsten. Het verschil is wel dat je hier werkt met thuis- en daklozen, naast ex-gevangenen, niet met het doel om zelf een gemeente te vormen, maar om door te verwijzen naar de kerkelijke gemeente."

Eens een zendeling, altijd een zendeling?

"Dat vind ik een prachtige stelling. Iemand gaf me bij mijn vertrek uit Nigeria de volgende bemoediging mee: "You do not become a missionary by crossing the sea, but by seeing the cross." (Je wordt geen zendeling door de zee over te steken, maar door op het kruis te zien). Je taak als christen blijft hier net zo goed gelden en ons land is ook zendingsland geworden. Ook hier moeten mensen weten van het kruis van Christus, van zonde en genade, van dood en leven."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen