Hoe leuk zijn de Harry Potter-boeken?

Griezelen

Je kunt geen boekenwinkel binnenlopen of je ziet ze liggen: talloze griezelboeken voor de jeugd. Want griezelen is 'in'. De titels spreken vaak al voor zichzelf: De griezelbus, de Kippenvelreeks, de Nachtmerriereeks en natuurlijk de Harry Potter-boeken.

Lekker griezelen, elkaar enge verhalen vertellen of enge spelletjes in het donker doen, is niet iets van de laatste tijd. Welnee, je ouders en grootouders deden dat vroeger ook al. Maar kunnen we de griezelboeken, die nu in de winkels liggen, vergelijken met de 'onschuldige' spelletjes en enge verhaaltjes van onze ouders vroeger? En zijn de computerspelletjes vol spoken, geesten en tovenarij echt wel zo onschuldig als velen denken?

Harry Potter

Ik las voor jullie het boek Harry Potter en de Geheime Kamer van Joanne Rowling. En, eerlijk is eerlijk, schrijven kan ze! Het verhaal loopt als een trein, is spannend van kaft tot kaft. Echt een boek om in één adem uit te lezen. Dat Rowling kan schrijven blijkt ook wel uit de verkoopcijfers. Haar boeken zijn al in meer dan 33 talen vertaald en over de hele wereld zijn er miljoenen van verkocht. Joanne Rowling kan zich inmiddels multimiljonair noemen.

Toen mij werd gevraagd een artikel te schrijven over de Harry Potter-boeken, vond ik dat best moeilijk. Eerlijk gezegd was ik door alle verhalen die ik er al over had gehoord, een beetje bang zo'n boek te gaan lezen. Want daardoor wist ik al wel zo'n beetje wat ik zou tegenkomen. Al lezend kwam ik er echter achter dat de werkelijkheid nog erger was dan ik had verwacht.

Het 'knappe' van de schrijfster vind ik dat ze het gewone, dagelijkse leven van een jongen, Harry Potter genaamd, zo goed weet te verweven met het bovennatuurlijke, magische wereldje van 'Zweinstein, de Hogeschool voor Tovenarij en Hocus-Pocus'. Haast ongemerkt gaat het verhaal van de gewone wereld over in een 'andere' wereld. En door het hele verhaal heen worden onschuldige gebeurtenissen, die kinderen op de hele wereld beleven, subtiel verweven met de veel minder onschuldige gebeurtenissen van die 'andere' wereld.

Het boek begint onschuldig genoeg. Harry Potter, een weeskind, brengt de zomervakantie door bij zijn oom en tante Duffeling en hun kleine, verwende zoontje. Zijn oom en tante mogen hem niet (omdat hij een tovenaar is) en de vakantie is voor Harry dan ook een verschrikking. Hij is blij als hij weer terug kan naar school. Harry is bevorderd naar de tweede klas van Zweinstein. Maar alleen al om daar te komen, blijkt een ware heksentoer te zijn, waarbij een vliegende auto Harry en zijn vriend Ron uitkomst biedt. Na alle avonturen van het vorige schooljaar denkt Harry zich rustig aan zijn lessen Toverdranken, Bezweringen, Verweer tegen de Zwarte Kunsten, Vervloekingen en zijn favoriete sport Zwerkbal te kunnen wijden. Maar dan hoort hij een mysterieuze stem, vinden er aanslagen plaats, worden er kinderen door boze geesten versteend en vindt hij een betoverd dagboek... Het verhaal eindigt in een gruwelijke strijd in de duistere onderaardse gewelven van Zweinstein tussen Harry Potter en Voldemort, waarin ook nog een verschrikkelijk monster, een feniks en diverse geesten een grote rol spelen. Een bloedstollend einde, maar het loopt gelukkig allemaal goed af.

Onschuldige sprookjes?

Ach, zeggen sommigen, het zijn toch maar gewoon verzonnen verhalen. Wat is daar nu voor slechts aan? Maar is die 'andere wereld', die Joanne Rowling in haar boeken zo levensecht weet te tekenen, echt maar een fabeltje? Wij als christenen zouden toch beter moeten weten! Hoewel, weet je dat er zelfs dominees zijn die het allemaal wel mee vinden vallen?

Zo werd er enkele weken geleden in het Groningse Haren een heuse Harry Potter-kerkdienst gehouden. Tijdens de dienst legde dominee Ridderbos de keuze voor zijn thema met welluidende stem uit. Hij vindt dat de kerk zich niet moet afsluiten voor wat in de buitenwereld gebeurt. Als de kinderen vol zijn van Harry Potter, dan wil hij daar als dominee wat mee. Ook werd hij getroffen door christelijke symboliek die in de Harry Potter-boeken zou zitten. Hij zei dat Harry, net als Jezus, na zijn geboorte omringd werd door wijzen en tovenaars. En net als Jezus strijdt Harry tegen het kwaad.

Dit is het verschil, betoogt Ridderbos tijdens zijn preek: "Harry Potter en Jezus hebben beiden machtige beschermheren, maar Jezus noemt zijn beschermheer God."

Buiten lopen kinderen met tovenaarshoeden opgewonden rond. Ze hebben ruimschoots aandacht gekregen van de dominee. Hij sprak met hen over het geheime teken dat Harry Potter op zijn voorhoofd heeft: "Wij christenen dragen het doopteken."

Vloeken en vervloekingen

Ik kwam in het boek diverse (bastaard)vloeken tegen. Maar ja, die staan (helaas) in bijna elk modern jeugdboek. Dus daarin onderscheiden de 'gewone' jeugdboeken zich niet van de Harry Potter-boeken. Maar in de Harry Potter-boeken wordt ook vervloekt. Harry krijgt zelfs apart les in 'Vervloekingen'. Zo leert hij bijvoorbeeld de 'vloek des doods'. Toch wel handig om zulke vervloekingen te beheersen, vindt Harry. Het is een makkelijke manier om tegenstanders uit te schakelen.

Die andere wereld, vol geesten en hekserij, daar zit 'm de kneep! Lees Deuteronomium 18: 10-12 maar eens: Onder u zal niet gevonden worden, die zijn zoon of zijn dochter door het vuur doet doorgaan, die met waarzeggerijen omgaat, een guichelaar, of die op vogelgeschrei acht geeft, of tovenaar. Of een bezweerder, die met bezwering omgaat, of die een waarzeggenden geest vraagt, of een duivelskunstenaar, of die den doden vraagt. Want al wie zulks doet, is den HEERE een gruwel.

Het is God Zelf Die het ons verbiedt, ons met zulke dingen bezig te houden. Je ziet, het gaat in de Harry Potter boeken dus niet om zomaar verzinsels, maar om gevaarlijke praktijken; de duivel heeft echte macht! En de Harry Potter-boeken staan werkelijk vol met alles wat God in het bovengenoemde stukje van de Bijbel verbiedt: tovenaars, waarzeggers, duivelskunstenaars, geesten van overleden mensen, ze komen er allemaal in voor. Sterker nog, sommige geesten zoals Haast Onthoofde Henk en Fobbe de Huisgeest spelen zelfs een flinke rol in het verhaal. De doden raadplegen is heel normaal. In het boek De steen der Wijzen praat Harry bijvoorbeeld met zijn overleden ouders.

Dreuzels

In de Harry Potter-boeken worden gewone mensen 'dreuzels' genoemd. Niet zo'n erg vriendelijke benaming; het woord alleen al klinkt negatief. En zo heeft de schrijfster het ook bedoeld! Gewone mensen zijn eigenlijk maar zielige tweederangs figuren en totaal ondergeschikt aan hen die toveren kunnen, zoals Harry.

Zo legt Harry op een keer meneer Wemel, een belangrijke tovenaar, de werking van een telefoon uit.

"Fascinerend!" roept meneer Wemel uit. "Echt ingenieus, al die manieren die dreuzels hebben bedacht om een leven zonder toverkunst toch draaglijk te maken."

Een ander punt dat ik onder jullie aandacht wil brengen, is de vaak treffende namen die de figuren uit het boek van de schrijfster (en vertalers) hebben gekregen. Zoals de 'Heer van het Duister'. Een heel directe verwijzing naar de satan, die expliciet 'Heer' met een hoofdletter genoemd wordt. Soms zijn de namen wel grappig gevonden, zoals de verpleegster in Zweinstein die de naam Plijster draagt. Een andere keer zijn ze wel goed gevonden, maar allerminst grappig. Tijdens het lezen kreeg ik steeds meer het gevoel dat Joanne Rowling aardig thuis moet zijn in de Bijbel. Alleen draait ze de Bijbelse gegevens dan wel steeds 180 graden om, net zoals de boze tovenaar Vilijn, die met een toverstaf op de muur van een duister gewelf schrijft: "MARTEN ASMODOM VILIJN."

Hij zwaait één keer met zijn toverstok en de letters van zijn naam vormen een nieuwe combinatie: "MIJN NAAM IS VOLDEMORT."

"Ja Harry", zegt hij dan, "Voldemort is mijn verleden, mijn heden en mijn toekomst."

De naam Voldemort is niet zomaar verzonnen: vertaald uit het Frans wordt het: Vol-de-mort, diefstal van een dood lichaam! En aangezien Joanne Rowling jarenlang lerares Frans is geweest, kunnen we toeval hierbij wel uitsluiten.

Harry Potter-boeken staan bol van occultisme!

Kortom, de boeken van Harry Potter staan vol met allerlei zaken die God heel duidelijk in Zijn Woord verbiedt. En het erge is, dat de schrijfster net doet alsof toveren gaaf is, vervloekingen uitspreken leuk en het praten met de geesten van overleden mensen heel normaal. Het enige wat in haar boeken als raar wordt bestempeld, zijn de gewone mensen. Ze verheerlijkt het onzienlijke, de bovennatuurlijke geestenwereld.

De Heere zegt in Jesaja 5: 20: Wee dengenen die het kwade goed heten, en het goede kwaad; die duisternis tot licht stellen, en het licht tot duisternis. Helaas moet ik constateren dat dit nu precies is wat Joanne Rowling in haar boeken doet. Daarom zijn de Harry Potter-boeken niet leuk, maar gevaarlijk! Voor we het weten, zijn we besmet met het idee dat spoken, geesten, en vervloekingen cool zijn en normale mensen eigenlijk maar simpele dreuzels!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen