Roberto

Het gaat niet zo best vandaag. Het duurt lang voor er weer iemand bij Roberto blijft staan. Roberto bukt zich. Hij is blij. Weer één, gelukkig. Hij doet goed zijn best op de schoenen van de man. Zo, klaar. Maar voordat hij kan opstaan is de man al doorgelopen. Roberto wordt er verdrietig van. Hij doet toch goed zijn best? En krijgt hij er dan niets voor? Het hoeft niet veel te zijn. Als hij er maar eten van kan kopen.

Hé, wie is dat? Daar in de verte komt iemand aan met een poetskist. De jongen zwaait naar hem. Hij kijkt eens goed. Het is Patricio. Roberto kent hem wel. Hij woont vlak bij hem. Wat doet hij in zijn straat?

"Wat kom je doen?" vraagt hij een beetje boos. "Dit is mijn straat, dat weet je heel goed!"

"Ja joh, rustig", zegt de wat oudere jongen. "Moet je eens luisteren. Vorige week vroeg een man met een blank gezicht waar ik woonde. Ik zei: 'In El Guasmo' en wees in die richting. Hij vroeg of ik eens kwam luisteren naar een verhaal. Ik ben er al een keer geweest. Zijn vrouw vertelde en vroeg of ik de volgende keer weer kom luisteren. Het is over twee dagen. Ik weet het gebouwtje wel te vinden. Ga je mee?"

Roberto kijkt hem verbaasd aan. "Ga je zomaar daar naar toe? Wie komen daar nog meer dan?"

"Nog meer kinderen. Echt heel veel. Maar wat maakt dat nu uit? Het was heel mooi. Na het verhaal kunnen we wel gaan schoenen poetsen. Daar hebben we dan nog tijd genoeg voor. Ja, doe je het?"

Roberto aarzelt nog. Zomaar naar een verhaal gaan luisteren, terwijl je eigenlijk moet werken... Maar dan beginnen zijn ogen te glinsteren.

"Zeg, mogen er ook kleine kinderen komen?"

"Maar jij bent toch niet meer zo klein?"

"Nee joh, maar ik denk aan Jilma en Blanca. Dat zullen ze mooi vinden, niet alleen thuis te hoeven blijven maar met mij mee te gaan om naar een verhaal luisteren."

"Natuurlijk, waarom niet? Die man heeft er niets van gezegd, maar ik denk dat het wel mag, hoor. Ze sturen heus niemand weg. Dus je gaat mee? Over twee dagen, dan is het zondag. Ik kom je wel langs halen."

Patricio is al weer weg. Roberto blijft alleen achter. Hij denkt na over wat Patricio hem vertelde. Waar zou die vrouw over vertellen? Wie zouden er nog meer komen? Waarom zou die vrouw dat eigenlijk doen? Zomaar een verhaal gaan vertellen aan kinderen die ze niet eens kent...

Die morgen verdient Roberto niet veel. De mensen lopen hem gewoon voorbij. Ze zien niet dat deze jongen geld moet verdienen voor zijn moeder en zijn twee kleine zusjes. Ze denken aan iets heel anders.

Toch is Roberto 's middags niet verdrietig als hij naar huis loopt om bij Jilma en Blanca te gaan kijken. Wat zullen ze het fijn vinden, als ze horen dat ze mee mogen. Hij vindt zijn zusjes dichtbij hun huis. Ze zitten op hun hurken en roeren met een stok in een plas water.

"Kom eens!" roept hij hen.

"Roberto!" roepen ze terug. Ze laten hun stok en hun spel in de steek en rennen naar hun broer toe.

"Luister eens, jullie mogen over twee dagen met me mee, goed? Dan gaan we luisteren naar een verhaal. Ik heb het van Patricio gehoord. Als het van moeder mag natuurlijk."

De meisjes springen van blijdschap. Met Roberto mee, dat is fijn! Ze begrijpen er nog niet veel van. Wat zou dat zijn, een verhaal? Maar dat geeft niet. Ze mogen met Roberto mee!

Het is twee dagen later. Roberto wordt 's morgens vroeg wakker. Wat is er ook al weer vandaag? O ja, hij weet het al weer: vandaag komt Patricio hen halen voor het verhaal bij de blanke mensen.

Hij maakt zijn zusjes wakker en samen eten ze. Het is niet veel, maar net genoeg voor hen.

"Weet je nog wat er vandaag is?" vraagt hij aan zijn zusjes. Ze kijken hem aan.

"Vandaag gaan we luisteren naar het verhaal en jullie gaan mee, hè? Ik weet niet hoe laat Patricio ons komt halen. Laten we maar op hem wachten."

Ze gaan met z'n drieën op het trapje voor het huis zitten wachten. Het duurt lang. Maar eindelijk zien ze Patricio aankomen. Hij rent naar hen toe. "Kom, ik weet waar het is."

Ze lopen nu rustig langs de huizen. Jilma en Blanca kunnen niet zo hard lopen, dus lopen de jongens ook langzaam.

(wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen