Roberto

"Roberto, word eens wakker!" 

Moeder duwt de slapende Roberto in zijn rug. "Toe joh, ik moet gaan." 

Roberto kijkt slaperig naar zijn moeder. Is het nu al tijd? Moeder moet altijd zo vroeg al weg. "Pas je op Jilma (spreek uit: Gielma) en Blanca? En op jezelf. Tot vanavond." 

Weg is moeder al. Ze gaat werken bij een rijke mevrouw in een groot huis. Ze moet daar hard werken om het eten te verdienen, want Roberto's vader woont niet meer bij hen. Hij is al twee jaar geleden weggegaan. Roberto denkt dat hij nooit meer terugkomt. Hij is nu al zolang weg. Roberto zou graag nog even doorslapen, maar nu moeder weg is, kan hij ook maar beter opstaan. Straks moet hij ook weg, met zijn poetskist, om schoenen te poetsen bij de mensen op straat. Aankleden hoeft hij niet. Hij heeft alleen de kleren die hij aan heeft en daar slaapt hij ook mee.

Zou er iets te eten zijn? Roberto zoekt eens bij de potten waar moeder in kookt. Hij vindt een paar bananen en nog wat ananassap. Het is niet zoveel en hij moet ook iets overlaten voor zijn zusjes. Die krijgen heel de dag niets meer tot moeder thuis komt. Hij vindt straks op straat misschien nog wel wat eten.

Zo, nu eens even buiten kijken. Roberto steekt even zijn hoofd om de hoek van de deur. Hij ziet dat het al bijna licht is. Nu moet hij ook bijna weg. Als hij zich omdraait ziet hij dat Jilma en Blanca net wakker zijn. Ze krabbelen overeind.

"Roberto, ik heb honger."

"Er is niet zoveel meer hoor, maar vanavond zal moeder wel wat meenemen. Als ik wat vind, zal ik ook wat voor jullie bewaren", troost Roberto zijn zusjes. "Straks kom ik wel weer even bij jullie kijken. Niet te ver weglopen en nergens aankomen waar je niet aan mag komen. Pas op hoor." Ze knikken. Ze weten al precies hoe het gaat. Het gaat al zo lang op deze manier, iedere morgen. De kleine Blanca weet niet anders.

Roberto pakt zijn poetsdoos. Hij is wel een beetje trots op zijn eigen kist. Hij heeft hem zelf gemaakt. Op straat had hij een paar kleine plankjes gevonden en die heeft hij vast getimmerd. Nu heeft hij een eigen poetskist. Er zitten een paar oude lappen in en potjes met verschillende kleurtjes. Voor zwarte schoenen en voor bruine en... Hij hoopt maar dat de mensen vandaag even tijd voor hem hebben. De kist hangt hij aan de band over zijn schouder. Hij zet zijn pet op en springt het trapje van het huis af. Hij moet meteen al om een grote plas water heen. Het stinkt buiten, net als anders. Hij loopt heel lang tussen allemaal dezelfde huizen door. Ze zijn gemaakt van wat houten planken en een dak van golfplaten. Hier hoeft hij niet te vragen of hij schoenen mag poetsen. Heel veel mensen hebben niet eens schoenen. Ze lopen gewoon op hun blote voeten of op slippers.

Na een hele poos lopen komt hij bij de straat waar andere huizen staan. Deze huizen zijn van steen. Hier wonen mensen die geld genoeg hebben om in een mooi huis te wonen. Roberto loopt langs de huizen, de hele lange straat door. Eindelijk komt hij in de straat waar hij moet zijn. Hier gaat hij staan vandaag. Hij zet zijn pet eens recht. Tjonge, het is al druk.

"Schoenen poetsen, meneer?"

De man loopt zonder om te kijken voorbij. Geen tijd.

"Schoenen poetsen, meneer?"

Roberto probeert het opnieuw en nog eens. Ja, eindelijk blijft er een man staan. Roberto bukt zich en doet zijn kist open. Snel smeert hij de schoenen van de man in en poetst ze mooi blinkend op met zijn oude lap. Het karweitje is snel klaar. Roberto staat op en de man duwt hem een muntje in de hand.

"Gracias (bedankt), meneer."

Zo, dat was de eerste vandaag. Roberto vraagt het steeds weer:

"Schoenen poetsen, meneer? Mevrouw, schoenen poetsen?"

Maar er blijven niet zoveel mensen staan. De meeste mensen hebben haast en lopen snel door. Voor zo'n kleine jongen met een oude kist en zijn smerige kleren blijven ze niet staan.

(wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen