Elim

Hoe zwaar was elke dag de gang 

van Israël in de woestijn. 

Er klonk niet vaak een vreugdezang, 

de dagen duurden tergend lang. 

Wanneer zou 't einde zijn? 

Hoe heerlijk als de Heere gaf 

oasen hier en daar verspreid! 

Daar legde 't volk zijn lasten af, 

de zon scheen niet meer tergend straf, 

't Was niets dan heerlijkheid. 

In Elim sprongen uit de grond 

twaalf bronnen voor het volk. 

Koel was het water in de mond. 

De palmvrucht heerlijk en gezond 

En over hen Gods wolk. 

_____

Dat hier de Bron van 't Heilig Woord 

tot troost mocht zijn en lafenis; 

het Evangelie hier gehoord 

mocht blijven klinken ongestoord, 

zo vol geheimenis. 

Mocht deze kerk een rustplaats zijn 

voor allen die zijn afgemat; 

een Elim met een troostfontein, 

met vruchten ongedeerd en rein 

een onverdiende schat! 

Mocht zo de kerk een Elim zijn, 

een rustoord op de verre reis 

door 's levens zware zandwoestijn, 

voor moede pelgrims groot en klein, 

Gods grote Naam ten prijs!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen