JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

'Winterconferentie' in Haifa

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

'Winterconferentie' in Haifa

Het Woord gaat voort in 2002

4 minuten leestijd

Rijen stapelbedden, hordes rondslingerende tassen en overal meiden die elkaar heel erg veel te vertellen hebben. Een winterconferentie? Ja, zoiets. Ik kom net de slaapzaal op en hoewel die vertrouwd aandoet, ben ik toch echt in Haifa. Uit het raam zie ik precies de enorme Bahai tempel, die met zijn honderden lichtjes deze grote stad markeert. Maar hier zijn, nog geen honderd meter verderop, Messiasbelijdende jongeren uit heel Israël samengekomen voor een twee-daagse conferentie. Door de chaos heen ga ik op zoek naar een plekje. Ik pak op goed geluk maar een leeg bovenbed en maak kennis met mijn benedenbuurvrouw: Kèren, een spontane meid van bijna achttien jaar.

Ayelet

Het programma laat na opening eerst nog wat vrije ruimte. Veel nieuwe namen en gezichten passeren. Nee, dit is toch echt geen Nederlandse winterconferentie of districtsavond, waar je altijd wel bekenden ziet. Gelukkig doen we een kennismakingsspel waarbij we een grappig lied in het Swahili leren. Na een maaltijd begint de lezing en Bijbelstudie. Als ik daarna de slaapzaal op kom, stoor ik een soldate die viool staat te spelen. Ayelet (negentien jaar) is in dienst en gebruikt deze twee vrije dagen ook om haar vingers weer wat soepel te krijgen. We raken al gauw aan de praat.

Elke Israëli moet na de middelbare school het leger in. De meisjes twee jaar en de jongens drie jaar lang. Ze krijgen eerst allemaal een basis gevechtstraining en daarna gaan ze alle kanten uit. De meisjes doen veel werk op kantoor, maar als ze goed zijn, zijn ze vaak commandantes. Vreemd? "Nee", lacht Ayelet, "want dan doen de soldaten extra hun best om toch maar beter te zijn dan 'die vrouw' die hun commandant is."

Ayelet is op het moment in de basistraining en heeft een leuke groep, zegt ze.

Toch is ze wel erg blij met deze conferentie. Je bent in Israël altijd de enige Messiasbelijdende jongere op een school of in je groep in het leger. Op zo'n conferentie kun je met elkaar praten over problemen die dat met zich meebrengt. Je kunt elkaar bemoedigen.

"Maar natuurlijk kom ik hier in de eerste plaats om uit het Woord van God te leren!"

 

Joods-christelijk

Als ik haar even later vraag wat het nu precies inhoudt om in Israël een christenjongere te zijn, reageert ze heel snel.

"Ik noem mezelf nooit alleen 'christelijk'. Mijn identiteit is joods-christelijk en dat zeg ik altijd nadrukkelijk samen. De religieuze Joden zullen direct zeggen dat ik geen Joodse meer ben, omdat ik in Jezus geloof. Maar geloven in de Joodse Messias, de Zoon van de God van Israël, maakt me niet minder Joods! Integendeel."

Ze legt uit dat de positie van Messiasbelijdende jongeren best moeilijk is. Ze staan tussen twee kampen in. Aan de ene kant zijn er dus de orthodoxe Joden die je vervloeken. Ze zien je als verrader.

Aan de andere kant is er de seculiere wereld, waar geld, drugs, seks, en dergelijke een belangrijke rol spelen. Je staat er tussenin.

 

Kampvuur op de Karmel

's Avonds Iaat worden we door de leiding in een stel busjes gepropt. We gaan de bergketen van de Karmel op. Op een donkere open plaats wordt een kampvuur gebouwd. Er komt een grote pan boven te hangen en na een poosje heeft iedereen een mok lekker warme chocomel in handen. Ik zit tussen Ayelet en mijn stapelbedgenote Kèren in. Kèren grijpt nog even terug op wat Ayelet zei over hun positie. Ze zegt terwijl ze in de vlammen staart: "Je kunt geen christen zijn door één keer per week naar de kerk te gaan. Dat is natuurlijk nergens goed, maar er wordt hier in Israël van twee kanten - zachtjes gezegd - kritisch naar je gekeken. Het is alleen mogelijk te blijven staan op deze plek als je op de Rots gebouwd bent."

Ze vraagt om gebed voor de joods-christelijke jongeren. Gebed om kracht, zodat ze de moeilijkheden tegemoet kunnen treden en de naam van Yeshua niet zullen verzwijgen. "Ja", voegt Ayelet toe, "maar ook voor alle jongeren in Israël. Dat hun ogen geopend worden om te zien dat de Messias al gekomen is."

 

Laila Tov

Laat komen we terug in de jeugdherberg. Ik kruip dus al gauw m'n slaapzak in en denk nog wat na over allerlei dingen die ik deze dag tegenkwam: leuke ontmoetingen, dingen waar ik mijn vragen bij had, de gesprekken met de jongeren hier... Maar, bedenk ik, waar je ook ter wereld woont en in wat voor situatie je ook leeft: je moet 'op de Rots gebouwd' zijn! Het duurt nog lang voordat het stil is op de slaapzaal, maar het drukke programma en de warme chocomel eisen hun tol. Na een 'laila tov' (goedenacht) van Kèren... slaap ik als een blok.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 18 januari 2002

Daniel | 31 Pagina's

'Winterconferentie' in Haifa

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 18 januari 2002

Daniel | 31 Pagina's