De lage respons op personeelsadvertenties is een voortdurende zorg

Hoe en wanneer bent u betrokken bij het werk van De Vluchtheuvel?

Betrokkenheid bij de organisatie dateert van januari 1995, ik kwam toen in het bestuur. Een jaar later werd ik gekozen tot voorzitter. Betrokkenheid bij het werk was er eerder. In zekere zin voordat De Vluchtheuvel gestalte kreeg. In de jaren '70 werden ambtsdragers in toenemende mate geconfronteerd met psychische en psychosociale noden binnen de gemeenten. De snel om zich heen grijpende secularisatie deed grote behoefte ontstaan aan Bijbels gefundeerde en genormeerde vormen van hulpverlening.

De Vluchtheuvel werkt vanuit de Gereformeerde Gemeenten. Er komen ook veel hulpvragers van bulten dit kerkverband. Hoe gaat De Vluchtheuvel daarmee om?

De Vluchtheuvel is een voluit kerkelijke organisatie. Dat betekent niet dat de in nood verkerende naaste van buiten 'ledig wordt heengezonden'. Zo'n opstelling zou een verloochening zijn van onze Bijbelse grondslag. De Heere leert ons - onder meer bij monde van Paulus in Galaten 6 - allermeest goed te doen aan de huisgenoten des geloofs, daarbij worden anderen nadrukkelijk niet uitgesloten. Van hulpvragers die niet tot onze gemeenten behoren wordt - naar draagkracht - wel een vrijwillige bijdrage in de kosten gevraagd. Leden en doopleden van onze gemeenten dragen in die kosten bij via de diaconale collecten.

Is het aanbod aan maatschappelijk werkers echt gering? Hoe ligt dit bij De Vluchtheuvel?

In het licht van de vraag om psychosociale hulp in ons land is er over het algemeen gesproken een duidelijk tekort aan professionele krachten. Dat leidt, net als in andere takken van zorg, veelal tot ongewenst lange wachtlijsten. De Vluchtheuvel heeft met dezelfde moeilijkheid te kampen. Dat uit zich niet alleen in lange wachtlijsten, maar zorgt ook regelmatig voor cliëntenstops. Dat is zeer ongewenst voor de cliënten, maar ook voor onze maatschappelijk werkers. Hun werkdruk is (te) hoog. De lage respons op onze personeelsadvertenties is voor ons dan ook een voortdurende zorg.

Hoe zou het komen dat heel veel jonge mensen liever een andere studie volgen?

De vraag naar de motieven van jongeren om een bepaald beroep te kiezen of juist niet te kiezen, kan het beste door hen zelf worden beantwoord. In de loop van de tijd zijn nogal eens golfbewegingen waar te nemen in de keuze voor sommige beroepen. De zorgsector is daar een voorbeeld van, maar ook het onderwijs. Het bepalen van de factoren welke die golfbeweging veroorzaken, vraagt meer dan oppervlakkig onderzoek.

Eén mogelijke factor wil ik wel noemen. Het toenemend individualisme van onze postchristelijke samenleving, laat ook de kerk niet onberoerd. Er lijkt minder plaats te zijn voor hartelijke zorg voor de naaste. De Heere wijst ons op deze ontwikkeling in bijvoorbeeld 2 Timótheüs 3.

Vindt u dat je een roeping nodig hebt voor dit werk?

Als je bij 'roeping' aan iets buitengewoons denkt, zeg ik nee. Dat laat overigens onverlet dat de Heere soms op bijzondere wijze handelt. Wij hebben ons echter aan Zijn Woord te houden. Dat geeft jou natuurlijk geen concreet antwoord in de zin van dat of dat beroep moet je kiezen, maar het leert ons wel dat ieder mens in bepaalde mate en op onderscheiden wijze gaven heeft ontvangen, Romeinen 12: 1-8. Voor ieder geldt dat hij of zij daarmee dient te handelen tot eer van de Heere en tot nut van de naaste.

Sommigen zeggen: 'Het is meer een beroep voor meisjes of vrouwen'. Wat vindt u daarvan?

Zorg wordt onder ons doorgaans nog in verband gebracht met gaven die vooral aan de vrouw eigen zijn. Bijbels bezien is daar niets mis mee. Echter, om te zeggen dat psychosociale hulpverlening meer een beroep voor een vrouw is dan een man, vind ik niet juist.

Een jongere uit onze gemeenten vraagt aan u: "Waarom zou ik de opleiding voor maatschappelijk werk gaan doen?" Wat antwoordt u?

Let op je aard en aanleg, de gaven die je ontving. Als die wijzen op mogelijke geschiktheid voor het werken in deze tak van zorg, lijkt het me voor de hand liggen in die richting te denken. Bedenk echter wel dat het ten diepste niet gaat om wat ik wil, maar om wat wilt Gij dat ik doen zal. Verantwoorde keuzes maak je in afhankelijkheid van en in biddend opzien tot de Heere.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen