Advent

Wij zijn geboren onder donk're wolken. 

Verbolgen golven grommen op het strand. 

Verbeten meeuwen schreeuwen en vertolken 

verborgen nood van zee en lucht en land. 

Onrustig zwoegen als de zee de volken. 

Zij tasten als de blinden naar de wand 

en haat en afgunst zijn als scherpe dolken, 

die priemen diep in 't wankelend bestand. 

Toch flitst het licht gestadig van de toren. 

Is er nog hoop? De branding trekt zo fel. 

Zou na dit donker tij de morgen gloren? 

Straks galmt de hemel van het hoog Bevel! 

Dan zullen herders weer de eng'len horen: 

Gekomen is de Vorst Immanuël!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen