Lezing over het verbond, voor zondagsschoolleiders

Nadat de jaarverslagen waren gelezen, werd een bijzondere mededeling gedaan. De voorzitter, ds. A. Bac, had wegens gezondheidsproblemen zijn voorzittersfunctie ter beschikking gesteld. Het bestuur wilde graag weer een predikant als voorzitter. Dat bleek niet mee te vallen. We waren dan ook blij dat ds. A. Schot bereid was gevonden zich kandidaat te stellen voor deze functie. Nu werd ds. Schot aan de vergadering voorgesteld en bij acclamatie gekozen. We hopen als Bond dat ds. Schot zich spoedig thuis mag voelen bij ons. Hij heeft vroeger zelf zondagsschoolwerk verricht, zodat hij goed kan aanvoelen wat er nodig is bij dit werk.

Verbond en kind

Vervolgens kreeg ds. H. Paul, emerituspredikant van onze gemeenten, het woord. Op verzoek van het bestuur van de Bond hield hij een referaat over Verbond en kind. Eerst behandelde hij op duidelijke wijze de leer van de twee verbonden: het werkverbond en het genadeverbond. Bij de bediening van het genadeverbond is het uitgangspunt heel belangrijk. "Het is de Bijbelse lijn", stelde ds. Paul vast, "om te beginnen met de prediking van het Evangelie en dus niet met de verkiezing. Het is trouwens ook de lijn van de Reformatie en van de Dordtse vaderen. Het eerste artikel van de Dordtse Leerregels start niet voor niets met: God zendt goedertierenlijk verkondigers van deze zeer blijde boodschap." Hoewel deze uitgangspunten allereerst de prediking betreffen, hebben ze wel degelijk ook betrekking op het vertellen van Bijbelse geschiedenissen op de zondagsschool. Ook daar is de uitverkiezing niet het beginpunt, maar de verkondiging van Gods genade in Christus voor verloren zondaren.

Aanbod van genade

De bediening van het genadeverbond begint volgens hem bij de prediking van het Evangelie. "En dat is meer dan bekendmaken. Wie de prediking ziet als iets voorstellen, heeft er niets van begrepen. In de prediking nodigt God zondaren te komen tot een nieuwe verbondsrelatie." Volgens ds. Paul kom je hiermee op het terrein van het aanbod van genade. "De prediking heeft als doel de Zijnen bijeen te vergaderen. Omdat niemand weet wie dat zijn, moet de prediking zich richten tot alle hoorders van het Woord. Een prediking van de beloften, maar ook van vermaningen en dreiging." Ook deze opmerking kunnen we doortrekken naar de vertelling op de zondagsschool. De beloften én de bedreigingen gelden voor een ieder die het Woord hoort, voor elk kind en voor elke leidinggevende.

Inwilliging

Behalve de prediking noemde ds. Paul de inwilliging van de beloften een kenmerk van de bediening van het genadeverbond. "Het verbond en de verbondsgoederen worden in de prediking aangeboden, met de oproep het aangeboden verbond te aanvaarden. Deze inwilliging is echter alleen mogelijk door de werking van de Heilige Geest als de grote Leermeester. Er is een sterk appèl aan het adres van de hoorder om het verbond in te willigen." Deze grote Leermeester, de Heilige Geest, kan en wil ook in harten wonen van zondagsschoolkinderen. Hij is de Enige Die dat kan werken, en tegelijk komt er vanuit het Woord de oproep de aangeboden verlossing te aanvaarden.

Ledeboer en het verbond

Ds. L.C.G. Ledeboer heeft een groot aantal gedichten voor kleine kinderen geschreven. Het valt op dat hij bijna nergens over doop en verbond spreekt. Hier volgt een gedicht waar hij wél over het verbond spreekt:

Kinders van 't genaverbond

Tredend op een vaste grond

Nog in 't stofgewemel

Schoon gij in de wereld zijt

God bewaart u 't aller tijd

Trekt u naar den hemel

Wel wil hij hen wijzen op de zonde, op het komende verderf en op de nietigheid van het aardse leven. Telkens valt op dat hij kinderen van harte wil opwekken om de Heere te dienen. Ook hiervan een voorbeeld:

Kom tot Jezus kleine schaar

Jezus is de Middelaar

Voor Zijn volk gezonden

Jezus neemt ook kinders aan

Laat ons naar dien Heiland gaan

Open staan zijn wonden

Niet van nature

Ds. Paul heeft door middel van deze lezing een helder overzicht gegeven van de leer van Gods verbond. Wat blijkt het toch nodig dat we ons daarin steeds verdiepen. Wat is het ook nodig telkens evenwichtig over deze dingen te spreken. Dat bleek ook nog tijdens de - te korte - vragenbeantwoording.

"Als je tijdens een vertelling de weldaden van het verbond aanbiedt, dan kan een kind reageren door te zeggen dat hij Jezus liefheeft. En wat dan?" zo vroeg een zondagsschoolleider aan ds. Paul.

"We moeten daar voorzichtig mee zijn", zo antwoordde de predikant. "In het hart van dat kind kan de Heere werkzaam zijn. Tegelijk mogen we ook niet oppervlakkig zeggen: fijn. We mogen kinderen niet in de waan laten als ze zich zomaar wat toe-eigenen. We zullen eerlijk moeten zeggen langs welke weg het liefhebben van Jezus plaatsvindt. Het moet kunnen worden getoetst. Een mens heeft Hem immers niet van nature lief."

Uit dit antwoord blijkt hoe belangrijk het is dat we met twee woorden spreken.

(De zondagsschoolleiders krijgen deze lezing toegestuurd, extra bestellingen kunnen gedaan worden via onze magazijnbeheerder, de heer Van Mourik).

Tijdens de pauze bleek weer eens hoe gezellig deze morgenvergadering verloopt. Naast het bestellen van materialen is er volop gelegenheid om andere zondagsschoolleiders te spreken.

Ds. Schot sloot de vergadering met een korte overdenking over de tekst Laat de kinderkens tot Mij komen. Hij ging er kort op in hoe wij als vertellers op de zondagsschool de kinderen kunnen verhinderen tot de Heere te komen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen